Τα πλοία που… φύγαν

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 17/03/2023 - 19:06
φωτο Κώστας Μιμίδης

Οι Βαγγέλης Γκούφας και Βασίλης Ανδρεόπουλος γράψανε τους αθάνατους στίχους για τα τρένα που φύγαν, που μελοποίησε ο τιτάνας Σταύρος Ξαρχάκος και τραγούδησε η αείμνηστη μεγάλη Βίκυ Μοσχολιού.

Ε, εμάς φύγανε τα… πλοία, αλλά μύτη δεν θα άνοιγε αν δεν έφευγαν τα τρένα και κυρίως αν δεν έφευγαν από την ζωή τα παιδιά μας του τρένου των Τεμπών.

Από εκεί και πέρα γίναμε όλοι πιο ευαίσθητοι, πιο ομιλητικοί, εμείς πιο ερευνητικοί.

Αλήθεια πόσοι Λιμενάρχες έχουν μιλήσει μέχρι τώρα για τα προβλήματα του Λιμανιού της Χίου;

Θα σας πώ εγώ που είμαι στο ρεπορτάζ από το 1977, κάτι σαν… προ Χριστού δηλαδή. ΟΛΟΙ.

Εμείς, ΟΛΟΙ πάλι γιατί πέφτουμε από τα σύννεφα;

Να πω το απλούστερο όλων με βάση τις τελευταίες εξελίξεις; Από τον Ιανουάριο το Λιμενικό Ταμείο, σύμφωνα με τα όσα είπε το πρωί από ραδιοφώνου ο Δήμαρχος Χίου, είχε ζητήσει χρήματα για προσκρουστήρες και καθαρισμό της λυματολάσπης.

Ας απαντήσουμε ειλικρινά ΟΛΟΙ πάλι. Αν τα πράγματα δεν εξελίσσονταν έτσι, πόσοι… Ιανουάριοι θα περνούσαν για την ικανοποίηση του αιτήματος;

Τώρα, σύμφωνα πάντα με τον Δήμαρχο ξεκινάμε με 250.000 ευρώ και βλέπουμε.

Άρα για να μην χάνουμε χρόνο. Όσα χρόνια και αν περάσουν, όσες Κυβερνήσεις κι΄αν φύγουν, ότι και να γίνει, θα ισχύσει πάντα το κλασσικό «παιδί που δεν κλαίει μένει νηστικό».

Και επειδή εγώ βλέπω το παιδί να παίρνει το κουβαδάκι του, ας τους λέμε… προσκρουστήρες, για να καταλαβαινόμαστε, και να την αράζει πάλι στην παραλία, να θυμόμαστε.

Δεν πρέπει να σταματήσουμε να διεκδικούμε Λιμάνια του αιώνα μας.

Δεν μπορεί να έχουμε το καλύτερο λιμάνι του Αιγαίου στα Μεστά και να μην υπάρχουν σ' αυτό χερσαίοι στεγασμένοι χώροι.

Δεν μπορεί να έχουμε το λιμάνι της Χίου με το σημερινό βάθος. Το να ξύνουμε την λυματολάσπη δεν είναι εκβάθυνση. Αυτή απαιτεί έργο. Ξέρω, θα πεί κάποιος καλύτερα να βγάλουμε έξω μια προβλήτα, παρά να ξύνουμε το υπάρχον.

Ορθόν, με μια… λεπτομέρεια. Ξεχάσατε τι βρίσκεται ανοικτά του Χανδρή. Η Ναυαρχίδα, που ο καρά Αλής δεν μας έκανε τη χάρη να την αράξει στο… Μεσρινίδι να πάει να την ανατινάξει εκεί ο Κανάρης. Συνεπώς εκεί που είναι, με το που βουτήξουμε ακόμα και για αποτύπωση, θα μας πνίξει επιτόπου η Εφορία Εναλίων Αρχαιοτήτων.

Συνεπώς ξεχνάμε το απέξω, ότι γίνει στο λιμάνι θα γίνει μέσα και αυτό απαιτεί έργο.

Δέκα άδειες να μας δώσει τη Δευτέρα η Επιτροπή του ΥΕΝ, που ήρθε μετά την φασαρία, οι χερσαίοι χώροι δεν μεγαλώνουν, εκτός… εκτός αντί για το… κουβαδάκι στην παραλία της νιρβάνας μας, πούμε επιτέλους στο πλέον ΑΧΡΗΣΤΟ υπουργείο της χώρας. Τι ακριβώς παριστάνει το κουφάρι του «Τελωνείου» στο λιμάνι;

Αν γκρεμίσει αυτό το έκτρωμα και τα διπλανά σχεδόν ερείπια, το πλοίο σε ένα βαθύ λιμάνι με πλήρεις ελιγμούς θα έχει παράλληλα και μια ολόκληρη πλατεία χερσαίου χώρου μπροστά του.

Εμείς όμως τι θέλουμε; Να βλέπουμε το κουφάρι του ΡΕX και να περιμένουμε να γίνει ξανά… Σινεμά, να μαζευόμαστε όλοι μαζί με τα… κινητά να βλέπουμε Neftlix. Να περιμένουμε μετά τον σεισμό στην Σάμο, πριν δυό χρόνια δηλαδή, να κλείνει το Τελωνείο, γιατί το κουφάρι ράγισε, και να περιμένουμε να πέσει μόνο του. Να μην έχουμε ούτε μέτρο χερσαίο χώρο, να κυκλοφορούν οι κάβοι κατάδρομα, να γίνονται όλοι, άνθρωποι, αυτοκίνητα, νταλίκες, πλοία, κουβάρι σε μισό στρέμμα με τις κλωτσιές, και ύστερα να παραπονούμαστε γιατί ο… Σταθμάρχης Βατούσης, αντί να την πέσει για ύπνο, λέει ο Βασιλιάς είναι γυμνός και για να έχει την συνείδηση του ήσυχη και για να μην πάει φυλακή.

Ας αποφασίσουμε λοιπόν τι θέλουμε. Έχουμε την ευκαιρία να διεκδικήσουμε, να αποκτήσουμε δυό σύγχρονα λιμάνια. Τώρα έτσι που τα κάναμε έχομε από… μισό, στις δύο άκρες του νησιού.

 

Υ.Γ.: Επειδή η δωρικότητα είναι χάρισμα και επειδή αυτός που το έγραψε λέγεται Γιάννης Μανδάλας, δεν ξέρω να έχουμε πολλούς Χιώτες… παίκτες αυτής της κατηγορίας, σημειώστε το κάπου είναι δικό του.

 «Ο μόνος τρόπος ναρθεί η Ελλάδα πιο κοντά στη Χίο, είναι η μεταφορά του λιμανιού στα Μεστά»

Σχετικά Άρθρα