Το Δασαρχείο δίνει μεν άδεια για κοπή ξυλείας, στην περίπτωση μας στο Καναβουτσάτο, μεταξύ Βερβεράτου - Δαφνώνα, αλλά όσοι επωφελούνται, παίρνουν μεν τα ξύλα, αφήνουν δε τα υπολείμματα, για να τα παρασύρει το νερό φράζοντας τις υδροροές. Αποτέλεσμα; Την γλύτωσε παρά τρίχα το Χαλκειός, δεν θα την γλυτώσει το Βερβεράτο. Το γεγονός το καταγγέλλουν οι Πρόεδρου Δαφνώνα και Χαλκειούς, αλλά όλοι σηκώνουν τα χέρια ψηλά.
Η λύση είναι απλή και εφαρμόζεται σε δύσκολες περιοχές, όπως στο Χαλκειός. Κόβεις ξύλα και μαζεύεις τα λιανά ή τα καταστρέφεις με κλαδοτεμαχιστή. Αυτά τα λιανά, αν δεν τα πάρει το νερό, να πνίξει τους... παρακάτω, το καλοκαίρι είναι βιοκαυσίμο και το αλσύλλιο εκεί κιδυνεύει να πάρει φωτιά.
Αλλά δυστυχώς όλα αυτά απαιτούν προφανώς πολύ μυαλό!!!
Χαρακτηριστική του προβλήματος είναι η παρακάτω επιστολή του Προέδρου του Δαφνώνα.
Αγαπητή ΑΛΗΘΕΙΑ.
Στην περιοχή Αγίου Κωνσταντίνου Βερβεράτου γίνεται κοπή καμένων πεύκων με την άδεια του δασαρχείου. Δυστυχώς αφήνουν τα λιανά κλαδιά όπου βρουν, όπως μέσα στα αυλάκια. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να φράζουν όταν βρέχει έντονα με αποτέλεσμα την υπερχείλιση και φράξιμο του δρόμου με φερτά υλικά. Αυτό κάνει το δρόμο μη προσπελάσιμο από τα αυτοκίνητα. Και φυσικά καταλήγουν όλα στις ρεματιές όπου και καταλήγουν δημιουργώντας πλημμυρικά φαινόμενα στα χαμηλότερα χωριά του Βερβεράτου και Χαλκειούς.
Οι κύριοι υπεύθυνοι του δασαρχείου τα βλέπουν;
Και αν ναι, τι κάνουν;
Μισιριώτης Παντελής
Πρόεδρος Δαφνώνα
