Χίος, Τρίτη 11 Αυγούστου

Δάκρυα συγκίνησης στη θέα της πρώτης Ελληνικής σημαίας της απελευθέρωσης του 1912

Φυλάσσεται στην Βιβλιοθήκη και παραδόθηκε στον Στρατό για τις ανάγκες της σημερινής παρέλασης
Δείτε το ΒίντεοΔείτε τις Φωτογραφίες
Κυρ, 11/11/2018 - 14:27

Μια σημαία... έκλεψε την παράσταση στη σημερινή παρέλαση, σκορπώντας ρίγη και δάκρυα συγκίνησης στους συμμετέχοντες, αφού δεν ήταν παρά η πρώτη υψωθείσα σημαία στην απελευθέρωση του νησιού μας, πριν από 106 χρόνια, στο φρουραρχείο του νησιού μας, την 11η Νοεμβρίου 1912.

Της παρελάσεως προηγήθηκε δοξολογία στον "Ιερό Μητροπολιτικό Ναό" προεξαρχόντων των Μητροπολιτών Μάνης κ. Χρυσόστομου, Χίου κ. Μάρκου, Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεου και Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ. Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο Διευθύντρια Εκπαίδευσης, Ευτυχία Βλυσίδου. Την Κυβέρνηση εκπροσώπησε ο Γενικός Γραμματέας του ΥΕΝ, Διονύσης Τεμπονέρας, ενώ στον χώρο των επισήμων παρακολούθησε τα παρελαύνοντα τμήματα ο καπ. Παναγιώτης Τσάκος.

Τις "Ένοπλες Δυνάμεις" εκπροσώπησε ο διοικητής της 96 ΑΔΤΕ, Ταξίαρχος Παγαγιώτης Κιμουρτζής, ενώ για πρώτη φορά πήραν μέρος τμήματα από τους φιλοξενούμενους της "Στέγη" από το Νεοχώρι, της "Κιβωτού", των μαθητών της "Στέγης της Μαρίας" Καρδαμύλων και ποδηλατών του 4ου Γυμνασίου.

Στην εξέδρα των επισήμων εκτός της Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου Χρ. Καλογήρου, βρέθηκαν επίσης οι δύο τοπικοί Βουλευτές, ο Αντιπεριφερειάρχης Χίου, Σταμάτης Κάρμαντζης και οι Δήμαρχοι Χίου, Μανώλης Βουρνούς και Ψαρών, Κώστας Βρατσάνος.

Όσον αφορά την σημαία της απελευθέρωσης, που παρήλασε τιμητικά πριν τα στρατιωτικά τμήματα, για πρώτη φορά μετά από 106 χρόνια παραδόθηκε στον Ελληνικό Στρατό από τη βιβλιοθήκη Χίου Κ"οραής" για λίγες ώρες, προκειμένου να πάρει μέρος στην παρέλαση ως η υψωθείσα ιστορική σημαία της απελευθερώσεως της Χίου το 1912, που διεσώθη από το Γεώργιο Χωρέμη και παραδόθηκε το 1966 στο μουσείο της βιβλιοθήκης.

 Ο υποστράτηγος Πέτρος Καρακασώνης στην «Ιστορία της Απελευθερώσεως της Χίου κατά το 1912» περιγράφει με πολύ γλαφυρό τρόπο το παρακάτω γεγονός:

«Η μικρά δεσποινίς Ευγενία Μαδιά έμπλεως την ψυχήν πατριωτικών αισθημάτων, κατεσκεύασε μετά σπουδής εκ μεταξίνου υφάσματος ελληνικήν σημαίαν και προσελθούσα την 1ην μ.μ ώραν εις το Φρουραρχείον παρουσιάσθη ενώπιον του φρουράρχου υπολοχαγού Καταφυγιώτη, εγχειρίσασα δ’ αυτώ την σημαίαν παρεκάλεσεν, όπως αύτη ανυψωθεί επί του κοντού του Φρουραρχείου εις αντικατάστασιν της προ μικρού καταβιβασθείσης τουρκικής σημαίας.. Ο Φρούραρχος ασμένως αποδεχθείς την πολύτιμον προσφοράν, διέταξε την παράταξιν φρουράς προς απόδοσιν τιμών. Κι τότε η μικρά ανύψωσε δια των χειρών της την σημαίαν εν μέσω εξάλλου ενθουσιασμού και υπό τα φρενητιώδεις ζητωκραυγάς και χειροκροτήματα του τυχαίως συγκεντρωθέντος υπό του φρουραρχείον πλήθους.»

Ο Γεώργιος Ιωάννου Χωρέμης ενθυμούμενος στο έργο του «Όσα ο ίδιος είδον» καταγράφει: «….όταν την 12η Νοεμβρίου 1912 εισήλθομεν εν τη πόλει και αύτη και ο Κάμπος ήσαν σημαιοστόλισται με ελληνικάς σημαίας. Όταν όμως παρετήρει τα σημαίας εκ του πλησίον παρετήρει ότι είχον γίνει από κοινόν ρούχον. Το λευκόν ήτο σχεδόν πάντοτε σενδόνιον, το γαλάζιον δε μαλλινον ή μεταξωτόν από γυναικείον ρούχον. Εφαίνετο δε ότι είχον ραφή εν βία (σημ. συντάκτη: Η σημαία της Ε. Μαδιά παρατηρούμε ότι δεν αποτελείται από 9 γραμμές αλλά από 7). Τοιαύται ήσαν αι σημαίαι που είχον σχεδόν όλαι αι οικείαι. Όταν ο στρατός εισήλθεν εν τη πόλει την 12 Νοεμβρίου 1912, τοιαύτην σημαίαν εύρεν εις το παράθυρον του Διοικητηρίου και όταν έφθασα εκεί την αφήρουν οι πολίται από του παραθύρου και την ετοποθέτησαν επί της στέγης. Είχε γίνει από λεκόν ρούχον βαμβακερόν και γαλάζιο μεταξωτόν από γυναικείον ένδυμα. Έμεινεν νυχθημερόν επί του Διοικητηρίου καθ’ όλας τας εχθροπραξίας και την έλαβον κατόπιν και φυλάσσω ως πολύτιμον ενθύμιον….».

 Αυτή λοιπόν η σημαία η οποία διεσώθη από τον Γ. Ι. Χωρέμη παραχωρήθηκε το έτος 1966 στο μουσείο της βιβλιοθήκης Χίου "Κοραής" και εκτίθεται στο χώρο του αναγνωστηρίου.

Ο καπ. Παν. Τσάκος εκτός των άλλων καμάρωσε τα παιδιά της "Στέγης" και του TEENS
Πρώτη παρέλαση για τα παιδιά του Σπιτιού της Μαρίας στα Καρδάμυλα
Τα παιδιά της Κιβωτού
Οι Ποδηλάτες του 4ου Γυμνασίου
Η σημαία που έφεραν οι πρόσκοποι από την... Ρω
Οι Σπουδαστές της Ακαδημίας Πλοιάρχων

Σχετικά Άρθρα

Τρί, 11/08/2020 - 06:41

..... Αύριο 12 Αυγούστου εορτή της Αγίας Φωτιάς ! 

Έτσι την λέγαμε στα χωριά μας την συγκεκριμένη γιορτή την εποχή εκείνη .

Θα αναφερθώ σε μνήμες της εποχής για να καταδείξω την ιστορία της περιοχής από το 1950 και εντεύθεν .

Η πραγματική ονομασία της περιοχής και της παραλίας από αρχαιοτάτων χρόνων ήταν n και είναι το ΚΑΜΆΡΙ !

Με την πάροδο των χρόνων έγινε για ευκολία Αγία Φωτιά !

Και μάλιστα όχι Αγία Φωτεινή !

Γιατί στην πραγματικότητα είναι του Αγίου Φωτίου αύριο κατά το Χριστιανικό Ορθόδοξο εορτολόγιο.

Τα Καλλιμσσιωτάκια καθώς και τα Νεοχωρουσάκια συνήθως πηγαίναμε δειλά δειλά να κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα !

Έπρεπε να πάμε με τα πόδια και συνήθως πρωί έως και το μεσημέρι .

Οι Καλλιμασιώτες είμαστε πιο τυχεροί γιατί είχαμε τέσσερις παραλίες του Βότοπου, του Αγίου Αιμιλιανού,της Μονωλιάς και το Καμάρι και Αϊ Γιάννη ή Αγία Φωτιά.

Στην παραλία της Αγίας Φωτιάς ήταν το καφενείο του Σταυρί και δύο τρία ακόμη σπιτάκια του Λεώδη ,του Σωκράτη που ήρθε από την Αίγυπτο και αργότερα έκανε το πιο θεσπέσιο Εστιατόριο

Ταβέρνα με φαγητά γεμάτο φαντασία για την εποχή όπως π.χ. Εσκαλόπ , Σνίτσελ και μεγάλη ποικιλία πικάντικων εδεσμάτων !

Το παράδοξο όμως ήταν ότι η παραλία της Αγίας Φωτιάς ήταν γεμάτη Άχυρα διότι ερχόταν μεγάλα Καϊκια φορτωμένα με μπάλες από άχυρο και τροφοδοτούσαν όλη την νότια Χίο!

Πιτσιρίκια ανεβαίναμε πάνω στα πανύψηλα Καϊκια και προσπαθούσαμε ποιός θα βουτήξει από ποιο ψηλά !

Βέβαια ο δρόμος της Αγίας Φωτιάς ήταν χωματόδρομος και η παραλία δεν είχε ούτε τοίχους ούτε αλμύρες ούτε κανένα σπίτι ή κατάλυμα ! 

Μόνο αρκετοί ψαράδες που σύχναζαν στο καφενείο του Σταυρί !

Τότε και παραμονή και την ημέρα της Αγίας Φωτιάς γινόταν στον αύλειο χώρο της εκκλησίας Μεγάλο πανηγύρι και πήγαιναν και από τα δύο χωριά αλλά και Καμπούσοι,Θυμιανούσοι και πρωτευουσιάνοι !

Γενικώς τις δεκαετίες 50 και 60 η παραλία της Αγίας Φωτιάς ήταν πολύ υποβαθμισμένη και ο κυριότερος λόγος ήταν τα βαθιά νερά που μπορούσαν τα μεγάλα Καϊκια να πλησιάσουν και να ξεφορτώσουν τα άχυρα !

Να μην ξεχνάμε ότι τα χρόνια εκείνα τα χωράφια δίπλα στην θάλασσα τα έδιναν προίκα οι γονείς στα παιδιά που ήθελαν να τα τιμωρήσουν επειδή η ασκοθαλασσιά  έκαιγε τα φυτά και τα σπαρτά και μόνο κρεμμύδια μπορούσαν να καλλιεργήσουν !

Ασχέτως εάν σήμερα βρέθηκαν οι περισσότεροι με μεγάλη και αξιολόγηση περιουσία !

Σ'αυτές όλες τις παραλίες την εποχή που περνούσαν σουιτάκια το απόγευμα προς το σούρουπο στέναμε ξώβεργα  πάνω στα ξερά των σχοίνων στα γκρέμια  και πιάναμε κατά εκατοντάδες τα πουλάκια που για τα χρόνια εκείνα ήταν μπουκιά και συγχωριο !

Θυμάμαι πήγαινα με τον πατέρα μου στην παραλία της Μονωλιάς που είναι κάπως πιο άγρια και απρόσιτη και πάνω σε μία μεγάλη βέργα είχε δεμένο ένα μεγάλο αγκίστρι το έλεγε αρπάγη και μέσα σε ένα δοχείο άμμο με λάδι λεγόμενο μπασμό και πήγαινε μέχρι τα μπούτια του βαθειά και έριχνε τον μπασμό για να βλέπει καθαρά τον βυθό και έπιανε χταπόδια !

Μου έλεγε έλα να το δείς πως κάθεται σάν καβαλίνα και με γρήγορη κίνηση το έπιανε !

Στο τέλος είχε δεν είχε με έμαθε να βλέπω και να ξεχωρίζω τα χταπόδια στο βυθό !

Και επειδή αναφέρθηκα στα χταπόδια κάποια χρονιά στην Αγία Φωτιά με μεγάλη παρέα την δεκαετία 1980 σε μια βουτιά μου μαζί με το χταπόδι που έβγαλα ήταν μαζί και ένα χιλιάρικο !

Ο Άγγελος Στρουμπής που ήταν παρόν έγραψε για πλάκα στον ΧΙΑΚΟ ΛΑΌ : όποιος έχασε στην θάλασσα ένα χιλιάρικο να το ζητήσει από τον Λευτέρη Πυκνή !

Δεν ξέρω... δεν μου το ζήτησε κανείς αλλά τις ημέρες εκείνες μου έφερε μεγάλη γρουσουζιά ! Και ενώ το είχα φυλάξει για γούρι πήγα και το χάλασα και ησύχασα !

Αυτές τις λίγες θύμησες μου φέρνει η σημερινή μέρα ! 

Εύχομαι ολόψυχα σε όλους και όσες γιορτάζουν αύριο του Αγίου Φωτίου και της Αγίας Φωτιάς Χρόνια Πολλά με Υγεία και Χαρά και να είναι πάντα καλά Γεροί Υγιείς και Δυνατοί ! 

Χίος 11 Αυγούστου 2020 

Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιώτης