Γιατί κλιμακώνει καθημερινά την ένταση η Τουρκία με την Ελλάδα; Ποιος είναι ο απώτερος στόχος του απρόβλεπτου αλλά σχεδόν δικτάτορα ηγέτη της γειτονικής μας χώρας; Τι μας διδάσκουν οι κρίσεις από το παρελθόν μέχρι σήμερα και ποια είναι τα λάθη της ελληνικής πλευράς; Πώς αντιμετωπίζει η σημερινή πολιτική ηγεσία το ελληνοτουρκικό ζήτημα έχοντας μάλιστα η κυβέρνηση στους κόλπους της έναν υπουργό Άμυνας που κάνει λεκτικό πόλεμο; Ποιος ο ρόλος της Εκκλησίας στη σημερινή κρίση; Τι μπορούμε και τι πρέπει να κάνουμε εμείς οι απλοί άνθρωποι, και κυρίως οι ακρίτες που ζούμε στα νησιά, απέναντι στην τουρκική επεκτατικότητα;
Σε αυτά και πολλά ακόμη ερωτήματα απάντησε σε μία άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στην Αλήθεια TV ο συμπατριώτης μας δημοσιογράφος, Κώστας Μαρδάς, που έχει ερευνήσει ενδελεχώς το ζήτημα και έχει μελετήσει τις ελληνοτουρκικές κρίσεις συλλέγοντας στοιχεία και από τις δύο πλευρές από την κρίση του 1955 μέχρι σήμερα.
Ενδεικτικά παρουσιάζουμε κάποια αποσπάσματα από τα όσα ενδιαφέροντα είπε και τα οποία αναλυτικά θα παρακολουθήσετε τη Δευτέρα 16 Απριλίου 2018 στις 20.00 & 00.00 (σε επανάληψη στις 4 μ.μ. της Τρίτης 17/4) στην εκπομπή «Με άλλο μάτι» στην τηλεόραση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ.
Παρουσιάζοντας τις κρίσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις από το πογκρόμ του 1955 μέχρι και την κρίση των Ιμίων το 1996:
«Τι βλέπουμε από αυτήν την αναδρομή; Βεβαίως είναι ιμπεριαλιστική η Τουρκία, εμείς κάνουμε μπροστά και μετά κάνουμε καραγκιοζιλίκια και παρεμβαίνουν πάντα οι ΗΠΑ, ως κηδεμόνας της περιοχής, και αποτρέπουν τον πόλεμο, αλλά δεν αποτρέπουν την απώλεια εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας. Το State Department των ΗΠΑ δεν αναγνωρίζει κυριαρχία ούτε στην Τουρκία, ούτε στην Ελλάδα στα Ίμια και έχει καθιερώσει διπλή ονομασία (Ίμια - Καρντάκ), ενώ υπάρχουν χάρτες –και Τουρκικοί του 1994- που έχουν τα Ίμια στην Ελληνική Επικράτεια.»
Για την κλιμάκωση της έντασης τα τελευταία χρόνια:
«Το 2014, 2015, 2016, 2017 πράγματι υπάρχει μια βραδεία εξέλιξη ενός ακήρυχτου πολέμου και τα πράγματα είναι δύσκολα.
Το 2017 έχουν γίνει, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ΓΕΕΘΑ, πάνω από 3.000 παραβιάσεις στον εναέριο χώρο. Είναι δηλ. αυξημένες κατά 48% σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές (13, 12, 11, 10)...
...Έχουμε 1.700 παραβιάσεις στα χωρικά μας ύδατα, αυξημένες κατά 480%!»
Για τη στάση των Ελλήνων Πρωθυπουργών:
«Με ιστορικά στοιχεία, ντοκουμέντα και έγγραφα θα κατηγορήσω τους έλληνες Πρωθυπουργούς ότι δεν ξέρουν να παίζουν ούτε πόλεμο, ούτε ειρήνη. Ότι έχουν κάνει τρομερές γκάφες»
Για το τρομερό, όπως το αποκαλεί, όπλο του Ερντογάν: «Κάνει επίθεση μέσω των ανθρωπιστικών κυμάτων.»
Για τις επιπτώσεις όσων συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή:
“Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι όταν βομβαρδίζουν οι Αμερικάνοι στη Μέση Ανατολή είναι σαν να βομβαρδίζουν στην ΒΙΑΛ”.
Για το ρόλο της εκκλησίας αλλά και τις παρεμβάσεις Μητροπολίτη Χίου, στα εθνικά ζητήματα:
«Δεν μπορεί η εκκλησία να κάνει παρορμητικές ενέργειες και να πολεμολογεί.»...
...«Μπορεί ο Ερντογάν να θέλει να πάει σε πόλεμο, εμείς δεν πρέπει να τον διευκολύνουμε να έρθει ο πόλεμος τώρα που δεν είμαστε στην πιο ισχυρή κατάσταση και πρέπει και οι εκκλησιαστικοί παράγοντες να είναι περισσότερο θρησκευτικοί ηγέτες, παρά εθνικοί πολέμαρχοι. Ο Χριστιανισμός δεν είναι πολεμική θρησκεία...
...Περιμένω από το Δεσπότη, τον κ. Μάρκο, που τον ακούω να είναι έτοιμος να ορμήσει και να πάρει τη Σμύρνη και μετά την Πόλη, να μειώσει το στοιχείο του πάθους, το στοιχείο το εθνικό και να υπερισχύσει το θρησκευτικό».
Για την οργάνωση Παλλαϊκής Άμυνας:
«Πρέπει όλοι να σοβαρευτούμε. Η λύση είναι η ετοιμότητα, η οργάνωση, η ανάπτυξη ενός κινήματος κουλτούρας άμυνας. Εγώ λέω: Να αποτρέπουμε συνεχώς τη ρήξη, αλλά αν ο άλλος την επιβάλλει πρέπει να είσαι έτοιμος να απαντήσεις. Παλλαϊκή άμυνα. Να ξέρει καθένας –άνδρες και γυναίκες– τι πρέπει να κάνει σε περίπτωση πολεμικής ρήξης.»
Η συμβουλή: Προσοχή μην έχουμε και μνημόνιο μειωμένης κυριαρχίας στο Αιγαίο
«Βαδίζουμε με τον ίδιο τρόπο που βαδίζαμε τη δεκαετία του ’90 προς την εθνική χρεοκοπία απολαμβάνοντας το life style και κάνοντας μια κοινωνία του χρηματιστηρίου.
Το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Τώρα αρχίζει λίγο να συνειδητοποιεί ο κόσμος ότι ο κίνδυνος δεν είναι απώτερος, έμμεσος, αλλά ότι είναι άμεσος και για να μην έρθει ποτέ η ώρα να δεχθούμε ένα μνημόνιο μειωμένης κυριαρχίας στο Αιγαίο πρέπει να οργανωθούμε. Δεν αρκεί μόνο η Ελλάδα να μην θέλει τον πόλεμο, πρέπει να μην θέλει και η Τουρκία. Και η Τουρκία τον επιδιώκει.»
