Χίος, Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου

Στάθης Παναγούλης: Μέχρι στιγμής ο Μητσοτάκης παίρνει άριστα

Δείτε το Βίντεο
Κυρ, 17/11/2019 - 23:01

Το να λέγεσαι Μητσοτάκης και να σε βαθμολογεί πολιτικά με άριστα ένας Παναγούλης, δεν είναι μια απλή υπόθεση.

Και εδώ δεν μπαίνει φυσικά θέμα… επωνύμων, αν και όλα έχουν τον συμβολισμό τους, αλλά και πολιτικής ουσίας μιας και ο καλεσμένος του Γιάννη Τζούμα την Πέμπτη στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV στην εκπομπή «Αυτοπροσώπως» Στάθης Παναγούλης ήταν μέχρι πρότινος στην Βουλή πολιτικός αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη και για να λέμε όλα με το… όνομα τους, από  άποψη σημειολογίας δεν μπορεί να κατατάξει κανείς την οικογένεια Παναγούλη στους έχοντες… συντηρητικές πολιτικές συμπάθειες.

Ο πρώην Ανεξάρτητος Βουλευτής, προσκείμενος και διαγραφής… και από την Κοινοβουλευτική ομάδα του Σύριζα, Στάθης Παναγούλης, αν μη τι άλλο, όπως δεν… μάσησε επί δικτατορίας τα λόγια του, πόσο μάλλον να δεν τα μάσησε σε μια συνέντευξη, όπου δεν διστάζει, πλήρως χλευαστικά και μάλιστα δύο φορές να χαρακτηρίσει τον πρώην Πρωθυπουργό Χλεχλέ.

Ο άνθρωπος που χλέβασε την δικτατορία, που δεν δίστασε να δηλώσει μαζί με τον αδελφό του Αλέκο, πρώτος, ότι δεν επιθυμεί να εκτελεστεί ο Δικτάτορας Παπαδόπουλος, γιατί η Δημοκρατία δεν έχει ανάγκη από… μνήματα, που θεωρεί παρά τα ελαττώματα της την Δημοκρατία, ως το τελειότερο πολίτευμα, δεν διστάζει να χαρακτηρίσει τον πρώην Πρωθυπουργό απίστευτο ψεύτη και να σχολιάσει τις σημερινές πολιτικές εξελίξεις με θαρρετό και πολιτικό λόγο.

Ο για αρκετές φορές Βουλευτής Στάθης Παναγούλης, που γεννήθηκε το 1946, αδελφός του αγωνιστή της Δημοκρατίας και πολιτικού Αλέξανδρου Παναγούλη και του αγνοουμένου έως σήμερα από το 1967 αξιωματικού Γεωργίου Παναγούλη, ο άνθρωπος που διεγράφη τρείς φορές για τις απόψεις του από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, το φέρει βαρέως από την τελευταία διαγραφή του από την Κοινοβουλευτική ομάδα του Σύριζα (αν και άνευ λογικής αφού ήταν συνεργαζόμενος ανεξάρτητος) δηλώνει με σκεπτικισμό.

Να σε διαγράψει ένας Ανδρέας Παπανδρέου ε, πάει κι’ έρχεται, μας λέει, αλλά να το κάνει ο… Τσίπρας;

Ο άνθρωπος που συνάντησε χρόνια μετά, τους βασανιστές του Θεοφιλογιαννάκο και Χατζηζήση καθώς και τον αλήστου μνήμης Παττακό, όχι μόνο μας εξομολογείται τι ένοιωσε αλλά δίνει και μαθήματα ήθους και πολιτικής συμπεριφοράς.

Ο Στάθης Παναγούλης, που βρέθηκαν για να μιλήσουν μαζί με τον δικό μας, δημοσιογράφο Κώστα Μαρδά για τον αγωνιστή της Δημοκρατίας, τον πολυβασανισμένο Αλέκο Παναγούλη, τον άνθρωπο που αποπειράθηκε να τινάξει στον αέρα τον δικτάτορα Παπαδόπουλο και καταδικάστηκε δις είς θάνατον, σε εκδήλωση του Γυμνασίου Βολισσού, κατά την διάρκεια της δικαττορίας συνελήφθη (Ιούνιος 1967) και φυλακίστηκε στις Φυλακές Αβέρωρ.

Με την αποφυλάκισή του δραπέτευσε στην Ιταλία όπου εντάχθηκε στην οργάνωση Ελληνική Αντίσταση, που είχε ιδρύσει ο αδελφός του Αλέκος Παναγούλης. Για την αντιδικτατορική του δράση συνελήφθη και φυλακίστηκε για δεύτερη φορά το 1972, όταν και είχε εισέλθει παράνομα στην Ελλάδα.

Ο πρώην υφυπουργός Εσωτερικών στην πρώτη Κυβέρνηση του Α. Παπανδρέου εξελέγη για πρώτη φορά Βουλευτής το 1977 και διαγράφτηκε από το Κόμμα το 1982, επανεξελέγη το 1985 συνεργαζόμενος με το ΚΚΕ, θεωρώντας τον χώρο αυτό έντιμο, βρέθηκε από τις εξελίξεις στα έδρανα του Σύριζα για να διαγραφεί απ’ αυτά στις 19 Νοεμβρίου 2015, επειδή αρνήθηκε να ψηφίσει τον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας.

Με πήρε τηλέφωνο ο Τσίπρας και μου λέει, Στάθη, πες μου τι θέλεις.

Την αξιοπρέπεια μου τι να θέλει ένας Παναγούλης κύριε Πρόεδρε του απάντησα και με… διέγραψε και αυτός.

Τα υπόλοιπα δείτε τα τηλεοπτικά.

 

Σχετικά Άρθρα

Εισήγηση Νότη Μηταράκη στο διεθνές συνέδριο του Economist
Πέμ, 12/12/2019 - 19:35

Κυρίες και Κύριοι,

Θα ήθελα κατ’ αρχάς να σας συγχαρώ και να σας ευχαριστήσω που μου δίνετε την ευκαιρία να μιλήσω για τη νούμερο ένα πρόκληση που αντιμετωπίζουν ως έθνος, το δημογραφικό. 

Μια πρόκληση μου επηρεάζει το κράτος πρόνοιας, τις δαπάνες υγείας και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Μια πρόκληση που καταφανώς επηρεάζει τα διανεμητικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, όπως εφαρμόζεται σήμερα στην χώρα μας, και στην κύρια και στην επικουρική ασφάλιση. 

Βέβαια να τονίσουμε ότι το δημογραφικό είναι δημιούργημα ενός ευτυχούς και ενός δυστυχούς γεγονότος. 

Το ευτυχές είναι ότι ζούμε περισσότερο. Και όπως συζητήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα στον ΟΑΣΑ στο Παρίσι είναι κάτι για το οποίο πρέπει να γιορτάζουμε.

To 2005 ένας άντρας 65 ετών θα ζούσε ακόμα 17 χρόνια και μια γυναίκα 20. Σήμερα ένας αντίστοιχος 65αρης θα ζήσει ακόμα 18,5 χρόνια και μια γυναίκα 22, ενώ το 2070 θα έχουμε φτάσει τα 24 χρόνια για τους άντρες και τα 27 για τις γυναίκες.

Το δυστυχές είναι ότι γεννάμε λιγότερο. Το 2007 είχαμε 112.000 γεννήσεις και το 2018 μόλις 86.500. Αντιστοιχούν μόλις 1,38 παιδιά ανά γυναίκα, όταν ο δείκτης διατήρησης του πληθυσμού είναι στα 2,1.  

Ένα σύστημα διανεμητικό όπως έχουμε σήμερα χρειάζεται περίπου 4 εργαζόμενους για 1 συνταξιούχο για να είναι βιώσιμο.

Εμείς σήμερα έχουμε  περίπου 1,64 εργαζόμενους ανά συνταξιούχο και το 2070 θα έχουμε 1,25.

Εξαιτίας του δημογραφικού, με το σημερινό συνταξιοδοτικό, ο συντελεστής αναπλήρωσης εισοδήματος από 70% το 2019 θα πέσει στο 56% το 2070 σύμφωνα με τις ισχύουσες μελέτες.

Άρα, από δημογραφικής πλευράς, το σύστημα πιέζεται. 

Και αυτό πρέπει να το αντιμετωπίσουμε, όχι αύριο, ή σε 10 χρόνια, αλλά σήμερα.

Όπως έχει πει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είναι ένα διακύβευμα σχεδόν υπαρξιακό. 

Καταρχάς να καθησυχάσω ότι δεν έρχομαι να εξαγγείλω σήμερα αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Ήδη με μέση ηλικία συνταξιοδότησης το 2030 στα 65 έτη, η Ελλάδα βρίσκεται ελαφρώς πιο ψηλά από το μέσο ευρωπαϊκό όρο που είναι στα 64,7 έτη. 

Σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, ήδη στο Υπουργείο Εργασίας σχεδιάζουμε μια σειρά από δράσεις με θετικό αντίκτυπο. 

Πρώτον σταματάμε να βλέπουμε τιμωρητικά την εργασία των ήδη συνταξιούχων, μειώνοντας την περικοπή των συντάξεών τους. 

Δεύτερον εργαζόμαστε για την ανάσχεση του brain drain. 

Ταυτόχρονα με κίνητρα και ελέγχους στηρίζουμε την πλήρη απασχόληση και τις τυπικές μορφές εργασίας, άρα και την εισφοροδότηση. 

Ωστόσο, όλα αυτά τα μέτρα είναι βραχυπρόθεσμα και πυροσβεστικά.

Δεν αντιμετωπίζουν την αιτία του προβλήματος, δηλαδή το ότι τα διανεμητικά συστήματα δε μπορούν να σηκώσουν αποτελεσματικά το βάρος του δημογραφικού. 

Χρειαζόμαστε συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, μεικτά. Στα οποία θα υπάρχει στάθμιση των διαφορετικών κινδύνων (δημοσιονομικός, δημογραφικός, επενδυτικός). 

Μεικτό σύστημα συνεπάγεται την εισαγωγή στοιχείων κεφαλαιοποίησης παράλληλα με το Pay-as-you go σύστημα.

Ταυτόχρονα, πρέπει και το ίδιο το κράτος να αναπροσαρμόσει το ρόλο του και τις πολιτικές του ως θεματοφύλακας και διαχειριστής της κοινωνικής ασφάλισης. 

Η αποκλειστική στροφή προς ιδιωτικά ή αμιγώς προαιρετικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης έχει αποδειχτεί διεθνώς, ανεπαρκής. 

Αυτή τη στιγμή είμαστε στο στάδιο που πρέπει να προχωρήσουμε από την απλή διαπίστωση στο σχεδιασμό και την πράξη.

Ανοίγουμε το διάλογο και προχωράμε αποφασιστικά σε συγκεκριμένες προτάσεις, γιατί το μέλλον είναι ήδη εδώ και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. 

Σας ευχαριστώ.