Στην οδό Πατρικίου στο Κάστρο από την Κρύα βρύση στο… Λιμεναρχείο

Δευ, 01/04/2024 - 18:38

ftoy_vgaino_-_stin_odo_patrikioy_sto_kastro

Από την ένθετη εκπομπή "Φτου κι βγαίνω" το Σάββατο και την Κυριακή στο Δελτίο Ειδήσεων στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV.

Ο Πατρίκιος ήταν τίτλος που δίνονταν σε ευγενείς στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Από τίτλος βρέθηκε οδός στο Κάστρο, που την βρίσκει κανείς περπατώντας από την οδό Γ. Τσαμπαρλή στο επιθαλάσσιο τείχος.

Αριστερά ένας έγγραφος καημός κάποιου που έκανε ταξίδι από Καρδίτσα – Χίο για να δεί ποιός ξέρει πιά μάτια και δεξιά αρχίζει η οδός με ένα διώροφο σπίτι με ξύλινα μπαλκόνια. Ένα άλλο σπίτι με οβάλ σιδερένια προστασία, ένας τοίχος ελεύθερου χώρου αριστερά, ένα οικόπεδο με παλιό σπίτι απέναντι, ένα προσφυγικό σπίτι και απέναντι η γνωστή μας στέρνα, ο χώρος που συγκεντρώνονταν νερό, στον παλιό αυτό κεντρικό αμυντικό οικισμό του Κάστρου.

Εδώ βρίσκεται και η γνωστή μας και κυρίως γνωστή σε όσους ξεδίψασαν από αυτήν «Κρύα βρύση».

Ένα προσφυγικό σπίτι απέναντι με 5 σκαλοπάτια, όπου ανεβαίνοντας κανείς αντικρύζει την «έκπληξη» της Πατρικίου, που δεν είναι παρά ένα στενό, που οδηγεί σε μια παλιά προσφυγική γειτονιά, βγαλμένη λες από Κινηματογραφική ταινία. Χαμηλά σπίτια και από τις δύο πλευρές, ελάχιστα πιά κατοικήσιμα και μια σκάλα, που οδηγεί απευθείας στο επιθαλάσσιο τείχος. Από εδώ αντικρίζει κανείς στο βάθος τον Κουλά και τις στέγες των σπιτιών ενώ βγαίνοντας τον περιμένει μια παλιά διώροφη οικία με πράσινο χρώμα.

Η οδός συνεχίζεται, κάτω από ένα κιοσέ βρίσουμε άλλη μια φορά το όνομα της, ενώ απέναντι μας περιμένει ένας περιποιημένος κήπος και ο προβληματισμός του κατοίκου Μιλτιάδη Κοντοδήμου, συνταξιούχου Πυροσβέστη.

Συνεχίζουμε στην οδό, που εδώ στενεύει χαρακτηριστικά, πριν αντικρίσουμε ξανά τον Πύργο του Κουλά, ένα απαλλοτριωμένο χρόνο αριστερά, ένα σπίτι κάτω ακριβώς από τον Πύργο, μια βάρκα να ταξιδεύει πια στην… στεριά, μια πλατεία, που σχηματίζεται κάτω από τον Κουλά, ένα σπίτι στο κόκκινο χρώμα από την μία πλευρά και απέναντι τον χώρο στάθμευσης, που ενοικιάζει η επιχείρηση Σωτηράκη, αντί να έχει παρατημένα τα οχήματα του, όπως κάνουν ανενόχλητοι από τις αρχές, άλλοι συνάδελφοι του, καταλαμβάνοντας πολύτιμες θέσεις στάθμευσης.

Βγαίνοντας από τον χώρο, μας υποδέχεται ένας χώρος εναπόθεσης αρχαιοτήτων, τα κτίρια των παλιών οχυρώσεων και η οδός στρίβει προς το «Μηχανουργείο» που σήμερα χρησιμοποιείται ως Γυμναστήριο.

Εμείς ακολουθούμε τα απέναντι προσφυγικά σπίτια, στην ουσία ακολουθώντας και την οδό που συνεχίζεται πιά με την μορφή σκαλοπατιών, που μας βγάζουν στην άλλη «έκπληξη» στα σπίτια, που βρίσκονται «γατζωμένα» στο τέλος του επιθαλάσσιου τείχους αποκαλύπτοντας ένα μπαλκόνι με θέα από την μια το Λιμεναρχείο και από την άλλη το πέλαγος.

Εκεί ακολουθώντας το σχηματισμένο μονοπάτι τερματίζουμε την οδό Πατρικίου, που από μια μάλλον ερωτική επιγραφή από την «Καρδίτσα στην Χίο» ξεκινήσαμε και σε ένα παγκάκι με θέα τα Μικρασιατικά παράλια «Φτου» και… αράξαμε.

Ρεπορτάζ: Γιάννης Τζούμας

Εικονοληψία - φωτογραφίες: Κώστας Αναγνώστου

Επεξεργασία εικόνας: Νέλο Μέσι

Πρόσφατα βίντεο