Ρωτάω και απαντώ μόνος μου.
ΟΧΙ αδέλφια δεν γίνεται.
Το καταθέτω στα πατριωτάκια μου, που υπό την Προεδρία του Παύλου Καλογεράκη θα καταπιαστούν με τις εκδηλώσεις μνήμης της Μικρασίας, που πρέπει να δούν μέσα σ’ αυτές το ειδικό κεφάλαιο Ανδρέας Αξιωτάκης και αφορμή παίρνω από την παρακάτω επιστολή.
«Γιάννη, διάβασα με μεγάλη συγκίνηση το γραφτό σου με την "κατάθεση ψυχής" για τον Άγιο μας Χαράλαμπο. Βρέθηκα κι εγώ χθες το πρωί στην εκκλησία του στο Βαρβάσι, για την γιορτή Του.
Κι έβλεπες, γράφεις, τον Ανδρέα να μας θεωρεί από την υψηλότερη γωνιά που βρίσκεται στους ουρανούς.
Εγώ όμως τον αισθανόμουνα πιο κοντά μας. Να στέκεται αγέρωχος στο στασίδι του, να μιλάει με τον αείμνηστο Γιώργη Τσαπέλα μπροστά στο μνημείο της Μικρασίας, να προσεύχεται στην πόρτα της Κάτω Παναγιάς με «Δόξα τω θεώ πάντων ένεκεν…»
Εικόνες έντονα φορτισμένες συναισθηματικά, ανακατεμένες με τις σκέψεις, τους στόχους και τους οραματισμούς του, τους αγώνες του, τις αγωνίες του, τις πίκρες , την χαρά και την ικανοποίηση, όταν πια έμπαινε πάλι με την ευλογία και την βοήθεια του Θεού και του προστάτη μας Αγίου Χαραλάμπους, ένα λιθαράκι αγάπης και προσφοράς στο νησί μας.
Φτερούγιζε η ψυχή του στο ναό. Ήθελε όλους να μας αγκαλιάσει.
Τέτοιες μέρες άρχισαν κι οι περιπέτειες του για την αναχώρηση του.
Μεσημέρι, 20 Φεβρουαρίου του 2014. Πέρασαν ήδη οκτώ χρόνια....
Σ’ ευχαριστώ για την τιμή στον Ανδρέα.
Η θύμηση και η προσευχή σας θα αναπαύσουν την μακαρία ψυχή του.
Να είστε πάντα καλά.»
Ξανθή Ανδρ. Αξιωτάκη
Αυτά απ’ την αγαπημένη του Ξανθή, που η δική της φαντασία είδε καλύτερα από μένα τη… θέση του Ανδρέα στον Άγιο Χαράλαμπο Βαρβασίου, αλλά εγώ λέω τώρα να προσγειωθούμε στα γήινα.
Δείτε με προσοχή την φωτογραφία. Είναι από την πάλη του Ανδρέα Αξιωτάκη να στηθεί ο Πλαστήρας. Ανήκω σ’ αυτούς που έζησε το αίμα που έφτυσε για να γίνει το χρέος της πατρίδας, γιατί περί αυτού πρόκειται, στον σωτήρα μας «Μαύρο καβαλάρη».
Δεν επεκτείνομε παραπέρα, αυτοί που πρέπει να καταλάβουν κατάλαβαν.
Δεν νοούνται εκδηλώσεις για Μικρασία, αν δεν αναδείξουμε το έργο των ανθρώπων που την φώτισαν με την δημιουργικότητα τους και την κατάθεση της ψυχής τους.
Υ.Γ.: Κύριοι, τα δάκτυλα δεν είναι ίδια και στην πολιτική. Ακριβώς πριν ένα χρόνο και ο Δήμαρχος Οινουσσών είχε ζητήσει μαζί με τον Δεσπότη μας από τον Νίκο Χαρδαλιά ρευματοδότηση της Παναγιάς στις Οινούσσες. Θα το κάνω τους είπε, και όσοι το ακούσαμε κουνήσαμε με… σημασία το κεφάλι μας. Ε, τώρα ας το… ξεκουνήσουμε. Το είπε και το έκανε.
