Χίος, Σάββατο 7 Δεκεμβρίου

Άντε γειά… ΚΙΝΑΛ

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 30/11/2019 - 09:30

Φεύγοντας φτωχή από την πολιτική, αφιερωμένη στη δουλειά της και σηκώνοντας τον προσωπικό της Γολγοθά της επιβίωσης, χωρίς να υποκύψει στο φίλημα καμιά κατουρημένης ποδιάς, η Ελπίδα Τσουρή, πρώην υπουργός και Βουλευτής, χωρίς την καθοριστική βοήθεια της οποίας αντί Σκυλιτσείου Νοσοκομείου σήμερα, θα είχαμε την παλαιά… αποθήκη ασθενών, ήταν εκείνη που εκτός των άλλων μαζί με τον Κωστή Μουσουρούλη, επίσης Βουλευτή, μάζεψε ότι… ζαρζαβατικό πετούσαν οι… επαναστάτες του Σύριζα, όταν ήταν στην Αντιπολίτευση.

Ως γνωστόν αργότερα στην Κυβέρνηση οι ίδιοι άνθρωποι, υπέγραψαν με χέρια και με πόδια χειρότερα «Μνημόνια» και με όλο το συμπάθιο έβαλαν τα ζαρζαβατικά αυτά στα… οπίσθια του ελληνικού λαού, για να εισπράξουν το τίμημα στις προσεχείς εκλογές.

Η Ελπίδα λοιπόν, που όλο αυτό το διάστημα δεν άνοιξε το στόμα της, έστειλε στην Ν.Ε. του ΚΙΝΑΛ Χίου την παρακάτω επιστολή.

Θέλω… τιμής ένεκεν να την φιλοξενήσω στην στήλη μου.

 

 

Προβληματίστηκα αν θα έπρεπε να το δημοσιοποιήσω, για διάφορους λόγους. Τελικά το κάνω, επειδή:

1. Για μένα ήταν μια σημαντική και επώδυνη απόφαση

2. Γιατί πάντα είχα καθαρή σχέση με τους πολίτες, είτε συμφωνώντας, είτε διαφωνώντας.

3. Ίσως βάλω ένα λιθαράκι στην αφύπνιση (είμαι αισιόδοξη; Ίσως).

Μετά από σχεδόν 4 δεκαετίες, υπέβαλα, την περασμένη Δευτέρα, την παραίτησή μου από μέλος του ΚΙΝΑΛ, με το παρακάτω κείμενο, προς τη Νομαρχιακή Επιτροπή Χίου.

 

EΛΠΙΔΑ ΤΣΟΥΡΗ <elptsouri@gmail.com>

Δευ, 25 Νοε, 8:03 μ.μ. (πριν από 4 ημέρες)

προς parlamas.mixalis

 

Σύντροφοι,

όπως γνωρίζετε, συμπεριλαμβάνομαι στους 153 βουλευτές, που σήκωσαν, μέχρι τέλους, το βάρος δύσκολων αποφάσεων, τις οποίες χρειάστηκε να πάρει το ΠΑΣΟΚ, στις πιο δύσκολες στιγμές της χώρας, καταβάλλοντας κόστος, που δεν του αναλογούσε, αλλά, και πληρώνοντας, στο ακέραιο, τα εγκληματικά λάθη της προηγούμενης διακυβερνησης.

Πλήρωσα αυτή την επιλογή μου, καταβάλλοντας και τεράστιο προσωπικό κόστος, αφού, τοτε, ήμασταν μετρημένοι στα δάχτυλα όσοι υπερασπιζόμασταν δημόσια τις επιλογές μας.

Ειχα πει, όμως, από τον Νοέμβρη του 2011 -και είχα δεχθεί τότε σκληρή κριτική- ότι το ΠΑΣΟΚ, πλέον, δεν ακούγεται από την κοινωνία, και ότι οφείλει να απευθυνθεί σ' αυτήν, με ειλικρίνεια, αυτοκριτική και γενναιότητα, καταθέτοντας, παράλληλα, την πρότασή του, για την επόμενη μέρα,

Από τότε, μαζί με το 5-6% του ελληνικού λαού, παρακολουθούσα, ως απλός, αλλά ενεργός πολίτης, τις εξελίξεις, ελπίζοντας και προσδοκώντας ότι μπορούσαμε να υπερβούμε τον κακό μας εαυτό και να απαντήσουμε στα αγωνιώδη ερωτήματα οσων περίμεναν να ακούσουν ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση. Αντί γι' αυτό, έβλεπα συμφωνίες κορυφής, τήρηση εσωκομματικών ισορροπιών, διανομή αξιωμάτων και συμβιβασμούς στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή. Έβλεπα πρόθεση μικροκομματικής και ιδιοτελούς διαχείρισης και όχι ρήξης με τα κακώς κείμενα του παρελθοντος, αλλά και σύνθεσης, με στόχο το μέλλον.

Έβλεπα να απομακρύνονται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, κορυφαία στελέχη και τα εναπομείναντα να αδυνατούν να καταθέσουν και να εκφράσουν συνολικά τον χώρο, που, ιστορικά, αποτέλεσε τη μεγάλη προοδευτική παράταξη, με κορύφωση το τραγικό, κατά την άποψή μου αποτέλεσμα των τελευταίων εθνικών εκλογών.

Από τότε, αντί να ληφθεί το μήνυμα, να υπάρξει συστράτευση και φυγή προς τα εμπρός, επανήλθαμε στην εσωστρέφεια, αναλωθήκαμε σε συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, απαντούσαμε σε προσωπικά, υπαρξιακά ερωτήματα της ηγεσίας και οδηγηθήκαμε σε μια κοινωνική εκδήλωση, που κάποιοι βάφτισαν συνέδριο ΠΑΣΟΚ, στο οποίο κυριάρχησαν οι, προς κάθε κατεύθυνση, απειλές της προέδρου και .... το ραντεβού της με την ιστορία ... το 2021! Κάποιοι βλέπουν τον ίσκιο τους και νομίζουν ότι είναι το μπόι τους.

Κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα, σε πολλές στιγμές και για πολλά θέματα είχα διαφωνήσει, μη θέλοντας, όμως, να προκαλέσω ζημιά στον χώρο, σιώπησα, τουλάχιστον δημόσια.

Πλέον, στη μεγάλη κατηφορική πορεία, που έχει ξεκινήσει, δεν θέλω και δεν προτίθεμαι να είμαι συμμέτοχος, έστω δια της σιωπής μου. Συνεργός στο έγκλημα κατά του ΠΑΣΟΚ, στο οποίο μπήκε και επίσημη σφραγίδα, στο πρόσφατο συνέδριο-παρωδία, δεν θα είμαι. Δεν θέλω να συμμετέχω στη χορηγία του χώρου, προς ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν θα νομιμοποιήσω όσους και όσα θυμίζουν και διαιωνίζουν τις χειρότερες στιγμές διαχείρισης ενός μικρομάγαζου, - που, όμως, τους βολεύει και υπάρχει μόνο για να εξυπηρετεί προσωπικές στρατηγικές και λογιστικές διευθετήσεις. Δεν μου το επιτρέπει η οικογενειακή και προσωπική μου ιστορία και ο απεριόριστος σεβασμός μου σε όσους και όσες στήριξαν τον χώρο.

Μετά από πολλή περίσκεψη και με λύπη, διευκολύνοντας και την Πρόεδρο και τη "μηδενική ανοχή" της στην αντίθετη άποψη, -την οποία αντίθετη άποψη προσωπικά υπερασπίζομαι και δεν πρόκειται να εκχωρήσω σε κανέναν και για κανένα λόγο -, σας παρακαλώ να κάνετε αποδεκτή την παραίτησή μου, από μέλος του ΚΙΝΑΛ.

Παραμένω στο χώρο της κεντροαριστεράς και, ίσως, οι δρόμοι μας συναντηθούν ξανά, κάτω από πιο γόνιμες συνθήκες.

Ευχαριστώ για τη συμπόρευση, στις δύσκολες στιγμές, και εύχομαι καλή δύναμη.

 

Ελπίδα Στεφάνου Τσουρή

 

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 06/12/2019 - 17:58

Την ερχόμενη Τετάρτη θα ταρακουνηθεί… συθέμελα το Αιγαίο.

Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, δεν πειράζει που δεν κατάλαβα γιατί, θα κλείσουν οι υπηρεσίες της Περιφέρειας και οι Δήμοι για το προσφυγικό.

Οι εργαζόμενοι βέβαια δεν φέρουν καμιά ευθύνη, αλλά θα μπορούσαν να παρακαλέσουν να γίνει η επόμενη κινητοποίηση Παρασκευή να την… κάνουν για τριήμερο.

Ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, αναγνωρίζοντας ότι η μεγαλύτερη παγίδα της χώρας διαχρονικά είναι ο λαϊκισμός και αυτό κάνουν σήμερα οι αιρετοί σε Περιφέρεια και Δήμους.

Αυτό που χρειαζόμαστε, που μας λείπει είναι η υπευθυνότητα, οι συνετές πράξεις.

Να κλείσουν λοιπόν Περιφέρεια και Δήμοι, γιατί δεν λύνεται το προσφυγικό και εδώ και καιρό μεταναστευτικό – προσφυγικό πρόβλημα.

Άραγε η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν θα ήθελε να το λύσει;

Η παρούσα δεν θέλει;

Δηλαδή ένα διεθνές, τεράστιο πρόβλημα που απασχολεί διεθνείς συσκέψεις, συναντήσεις ηγετών πρώτου μεγέθους, που απασχολεί σήμερα όλα τα πολιτικά μυαλά, θα το λύσουμε κλείνοντας την Περιφέρεια και τα Δημαρχεία;

Αλήθεια, τι ζητάμε;

Να φυλάσσονται τα σύνορα. Η φύλαξη απαιτεί δύο, αλλιώς υπάρχει το πνίξιμο.

Το θέλουμε; Να το πούμε αλλά όχι κλείνοντας τα… Δημαρχεία.

Να επιστρέφονται γρήγορα όσοι απορρίπτεται το άσυλο τους.

Να γίνει, αλλά στο τέλος και αυτό απαιτεί δύο. Η Τουρκία, μια σοβαρή χώρα και ένας κακός γείτονας, έχει σήμερα ας πούμε στη Χίο, την ώρα που δεν επιστρέφουμε κανέναν, δύο Αστυνομικούς. Αν αποφασίσουμε να επιστρέφουμε θα τους κάνει δέκα, όπως παλιά. Αυτοί θα εγκρίνουν στο τέλος τις επιστροφές και όχι εμείς, το λησμονούμε.

Θέλουμε να αδειάσουν τα νησιά. Αυτή η Κυβέρνηση το προσπαθεί, αλλά ας παραδεχτούμε αυτό που έλεγε ο… αχώνευτος ο Μουζάλας. Όσους παίρνουμε άλλους τόσους θα μας στέλνουν την επομένη.

Η Τουρκία κάνει αυτό που έκανε πάντα στην ιστορία της. Πατάει στις συγκυρίες… προσφυγικό σήμερα, και κάνει… πόλεμο στους γείτονες της, πήζοντας τους στις ροές απελπισμένων και φέρνοντας τις ίδιες τις χώρες σε απελπισία.

Σε μια τέτοια βρίσκεται και η χώρα μας.

Θέλαμε να κλείσει η Μόρια και η ΒΙΑΛ. Αυτό εξήγγειλε η Κυβέρνηση, συμπληρώνοντας ότι είναι υπέρ των κλειστών κέντρων, τα οποία τελικά θέλει να τα κάνει εκεί, που υποδείκνυαν οι ίδιοι οι αιρετοί, δηλαδή του «Διαόλου τη  μάνα». Αυτοί οι αιρετοί που σήμερα κλείνουν τις Δημοτικές υπηρεσίες.

Τώρα λοιπόν, που ήρθε ο λόγος στην πράξη δεν θέλουμε τα Κλειστά Κέντρα, αλλά θέλουμε να κλείσουν και τα υπάρχοντα.

Μήπως δεν γίνονται και τα δύο μαζί;

Βεβαίως η παρούσα κυβέρνηση ας πούμε, είναι επί του προκειμένου, πιο αργή από τον θάνατο, βεβαίως και στο τέλος μπορεί να μας μείνει και η ΒΙΑΛ και το ΠΡΟΚΕΚΑ και αν θέλει ο Ερντογάν θα ανοίξουμε και δεύτερη ΒΙΑΛ. Αυτή είναι η αλήθεια και πρέπει να την αναγνωρίσουμε, να την διαβάσουμε σωστά αλλιώς θα ρίχνουμε τουφεκιές στον αέρα, όπως θα κάνουν οι Δήμαρχοι την Τετάρτη.

Δυστυχώς είμαστε απέναντι σε ένα διεθνές πρόβλημα, που λόγω γεωγραφικής θέσης μπήκε στο σπίτι μας. Ή συνεργαζόμαστε με τους συμμάχους μας και το αντιμετωπίζουμε ακόμα και στη λογική αντί να ξοδεύουμε τόσα λεφτά συντήρησης να επιδοτούμε την επιστροφή ή θα αντιμετωπίσουμε τεράστια κρίση, την οποία πρέπει να δούμε σε πανεθνικό επίπεδο και μέτρα εκτάκτου ανάγκης.

Άλλωστε στο κέντρο έχουν πλέον συνειδητοποιήσει ότι τι πρόβλημα ξέφυγε από τα νησιά.

Έχουμε αυτή τη στιγμή 40.000 ανθρώπους στα νησιά μας. Όσο και αν το απέφυγε η υπόλοιπη Ελλάδα, ήρθε η ώρα της αλήθειας. Τα νησιά δεν χωρούν άλλους, το πρόβλημα έγινε από Αιγαιακό, πανελλαδικό και αύριο θα γίνει πανευρωπαϊκό. Κάποια στιγμή οι απελπισμένοι που τάϊζαν τα χρυσά στομάχια των Βορειοευρωπαίων θα ξεσηκώνονταν.

 Ε, αυτό έγινε, γίνεται μπροστά στα μάτια μας.

Εμείς αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα σε επίπεδο κινητοποιήσεων, τα κάναμε όλα. Δεν χρειάζεται να φωνάξουμε σε κανένα κέντρο και να κλείσουμε τίποτα, το πρόβλημα πλέον δεν είναι δικό μας και λυπάμαι αν δεν το καταλάβαμε. Το πρόβλημα έχει φύγει από τα νησιά, σε λίγο θα πνίξει τη χώρα. Αν κύριοι της Κυβέρνησης δεν το βάλετε πρώτο στην αντζέντα σας, θα σας πάρει μαζί του σαν βαρίδι στον πάτο.

 

Υ.Γ. Το κλείσιμο Περιφέρειας και Δήμων έχει την ίδια σοβαρότητα με την… παραίτηση των Δημάρχων για το ίδιο πρόβλημα.