Χίος, Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου

Αντί για φράγμα ας βολευτούμε με ένα… μπιτόνι

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 22/03/2019 - 17:41

 

Τώρα που έκατσε ο θόρυβος και γιορτάσαμε και στη Χίο την Παγκόσμια ημέρα νερού… λάτρας, μάλλον είναι ώρα να τους πούμε ότι… τσιβίκια κοντεύουμε να γίνουμε, ηλίθιοι δεν είμαστε.

Ζωή και ανάπτυξη χωρίς νερό δεν υπάρχει. Οσα μας φτιάχνουν και όσα μας τάζουν πως θα φτιάξουν είναι «αέρας κοπανιστός» εφόσον το νησί διψάει, θα συνεχίζει να διψάει και οι άμοιροι κάτοικοι πέραν όσων πληρώνουν ως αναγκαστικά πολίτες ενός… Χώρου παχύνσεως πολιτικών κηφηνών, ξηλώνονται για να πληρώσουν πανάκριβα ένα αλατόνερο του αισχίστου είδους, που εκτός των άλλων τους εξασφαλίζει μια πέτρα στα νεφρά ή στη χολή.

Και δεν είμαστε ηλίθιοι γιατί παρακολουθούμε εδώ και 15 χρόνια τις Κυβερνήσεις όλων των λογιών και χρωμάτων να προσπαθούν υποτίθεται να τελειώσουν ένα Φράγμα στη θέση Κόρης γεφύρι, που κανονικά αν δεν είχαν πρόβλημα μαζί μας οι Ευρωπαίοι αφού ως… πτώμα στοιχίζουμε ακριβότερα, θα το είχαν σταματήσει, θα μας πετούσαν έξω με τις κλωτσιές και θα έπαιρναν πίσω ένα σκασμό λεφτά που έχουν δώσει μέχρι τώρα χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Τελευταίο επεισόδιο στο σήριαλ η συμφωνία που έγινε ή δεν έγινε μεταξύ Αντιπεριφερειάρχη, που εδώ και καιρό από… μέσα του και τελευταία απ’ έξω του είναι χωρίς αρμοδιότητες και του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, φουρτούνα μας για το… ανάπτυξης και για την ακρίβεια μεταξύ υπηρεσιακών παραγόντων.

Ανεξάρτητα από την πρωτοβουλία Κάρμαντζη, αν έγινε… θεσμικά αν παρέκαμψε την Περιφερειάρχη, όπως τον παρακάμπτει και εκείνη, η ιστορία θα δείξει πόσο πλήρωσε η Χίος αυτόν τον… έρωτα, η ουσία είναι μία. Το υπουργείο θυμήθηκε ότι από πέρσι τον Αύγουστο έχει αφήσει το φράγμα να αναπτύσσονται στο σώμα του… πευκάκια, γιατί γίνεται και αυτό.

Και αφού λοιπόν το θυμήθηκε, τι μας είπαν;

Θα ολοκληρώσουν τον έλεγχο, θα ψάξουν μέσω Εισαγγελέα ποινικές ευθύνες και στη συνέχεια θα δούμε ή μάλλον θα δεί η επόμενη Κυβέρνηση.

Συνεπώς, από τον ένα άχρηστο στον άλλο το Φράγμα παραμένει ημιτελές και εμείς… μαλθάκες με το συμπάθιο με ένα μπιτόνι στο χέρι.

Τώρα τι περιμένουμε; Να ξεκουμπιστούν και αυτοί, μήπως οι επόμενοι δεν είναι τελείως άχρηστοι. Στο μεταξύ ο Δήμος για να μην φάει ξύλο το ερχόμενο καλοκαίρι στήνει πυρετωδώς αφαλατώσεις, με το Φράγμα Κόρης γεφύρι ατέλειωτο, το αντίστοιχο του Κατράρη… τρύπιο και του Σαραπιού… δοκιμαστικό.

Γιατί τα γράφουμε αυτά; Πρώτον για να μην μας νομίζουν για βλάκες, δεύτερον για να αναρωτηθούμε φωναχτά αν μας μούτζωσε ο… Θεός και τρίτον για να απαντήσουμε φωναχτά και τίμια μέσα μας στο ερώτημα που έθεσε ραδιοφωνικά ο Δήμης Μυλωνάδης, έτσι για την Περιφερειακή συνείδηση ρε γαμώτο, και που θα βρείτε στο… υστερόγραφο.

 

Υ.Γ. Αν το φράγμα Κόρης γεφύρι ήταν στη Μυτιλήνη θα είχε τελειώσει;

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 05/12/2019 - 21:01

Όχι μην πάει το μυαλό σας στα άλλα τα κανάλια, τα τηλεοπτικά και δη τα Αθηναϊκά, που διακρίνονται διαχρονικά για το… επίπεδο τους.

 Όχι αναφέρομαι σε κάτι απλούστερο, τα κανάλια εξαγωγής των ομβρίων υδάτων, αυτά που από γενέσεως οικοδομών παροχετεύουν το βρόχινο νερό από τις ταράτσες στο έδαφος, χωρίς να γλύφει το ύδωρ τους τοίχους.

Επίσης δεν αναφέρομαι στα μεγάλα έργα, που δεν θα τα προλάβω, αφού οι εικοσαετίες στο νησί μας περνούν… απαρατήρητες και εγώ την επόμενη θα βλέπω λογικά τα Φράγματα και τα Αεροδρόμια, τα Δικαστικά Μέγαρα και συγνώμη ξέχασα το Λιμάνι… ανάποδα.

Όχι αναφέρομαι σε τρία κωλοκάναλα, που δεν έχουν μπεί Δήμαρχε μου στο Σχολείο, που από το 1792 μας κάνει ανθρώπους.

Ας τα πάρουμε από την αρχή και δεν έχει σημασία αν ο Σταμάτης Κάρμαντζης βγήκε Δήμαρχος χθες. Γι’ αυτό βγήκε για να λύνει τα προβλήματα σήμερα.

Προηγείται όμως η σειρά. Χρόνια δεν θα αναφέρω, κονδύλια δεν θυμάμαι.

Στην ιστορική Σχολή της Χίου, αργότερα Γυμνάσιο Αρρένων και σήμερα 1ο Γυμνάσιο, έγινε μια γενναία επισκευή, έγινε αντικατάσταση ακόμα και της στέγης, χωρίς να μπούμε σε λεπτομέρειες, δαπανήθηκε ένας σκασμός λεφτά.

Με το τέλος της επισκευής για λόγους που δεν γνωρίζουμε, δεν τοποθετήθηκαν τρία κανάλια από την δυτική πλευρά, που βλέπει τον πεζόδρομο, που χωρίζει 1ο Γυμνάσιο και 11οΔημοτικό Σχολείο.

Το αποτέλεσμα ήταν να γλύφει το νερό τους τοίχους, να κινητοποιηθεί η Διεύθυνση του Σχολείου, να κάνουμε εμείς ρεπορτάζ, να δοθούν υποσχέσεις άμεσης αποκατάστασης και να… ξεχαστεί το θέμα, τουλάχιστον από μας, που και υπολογιστή να είχαμε ήταν αδύνατον να παρακολουθούμε τις… βουδιές γύρω μας.

Προχθές με τις πρώτες βροχές έπεσε το μάτι μας στο Σχολείο και με πόνο ψυχής είδαμε το νερό να γλύφει ξανά τους τοίχους τα δε κανάλια να… λείπουν.

Διαβήκαμε λοιπόν τα ιερά, με την κυριολεξία της λέξης, σκαλιά και βρήκαμε τον Διευθυντή Δημ. Βρούζο, που ξέραμε ότι κυνηγάει την εν λόγω υπόθεση αμέσως μετά την επισκευή.

Ο άνθρωπος Δήμαρχε μας ήταν απελπισμένος. Όχι μόνο τον έχουν γράψει από τον Δήμο, όχι μόνο του τσαμπουνάνε κάποιες βλακείες για ένταξη στο ΕΣΠΑ και δεν συμμαζεύεται, αλλά τον κοροϊδεύουν δύο χρόνια ότι σήμερα – αύριο τα κανάλια μπαίνουν.

Ξέρω τώρα τι θα ρωτήσετε όλοι, ότι ρώτησα και εγώ.

Το 1ο Γυμνάσιο είτε από νοικοκυριό είτε από δωρεές αποφοίτων του έχει ένα, το λές και γερό, κομπόδεμα.

Γιατί δεν τα βάζετε εσείς προτού να αρχίσουν να «κλωστάνε» οι τοίχοι από την υγρασία;

Θέλετε την απάντηση του Διευθυντή;

Δεν με αφήνουν.

Ποιός Δήμαρχε; Ο πανίβλακας κράτος; Τα… ταχυβόλα των Δημοτικών υπηρεσιών; Το κακό το ριζικό και το χάλι μας;

Μα εκλεγήκατε για να δώσετε λύση και ταχύτητα και σ’ αυτά.

Δεν πειράζει ας μην τηρηθούν όλοι οι τύποι, που στο τέλος θα μας ψοφήσουν.

Αν δεν μπούν και φέτος τα κανάλια, του χρόνου θα μαζεύουμε τους τοίχους από τον πεζόδρομο.

 

Υ.Γ. Άσχετο, παρακολουθώντας τα ελληνοτουρκικά και περιμένοντας να κάτσει η σκόνη, για να καταθέσουμε απλές σκέψεις, καλούμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, να διαβάσει την συνέντευξη του πατέρα του στον Αλέξη Παπαχελά, το 2010, για την Τουρκία. «Ο Κ. Μητσοτάκης με τα δικά του λόγια». Η Τουρκία είπε, είναι σοβαρή χώρα και εξηγεί το γιατί.

Αν δεν σοβαρευτούμε και εμείς ας ετοιμαστούμε να… απολαύσομε τον βιασμό που έρχεται.