Περίμενα μέχρι και τώρα να δώ αν οι συνάδελφοι των Αθηνών, αυτοί ντέ που λένε «Καλησπέρα» στις 12.00 το μεσημέρι, αν θα κάνουν αναφορά στην σημερινή ημέρα, αλλά ματαίως, αν εξαιρέσει κανείς κάποιες ναυτικές ιστοσελίδες οι υπόλοιποι «πέρα βρέχει στο Αίβαλί βροντά».
Το αυτόν συμβαίνει και με τους αρχηγούς των Κομμάτων και γιατί όχι και τον Πρωθυπουργό.
Τι σημαίνει αυτό; Κατ’ αρχήν ασχετοσύνη και μετά σημαίνει ότι η χώρα δεν αντιλαμβάνεται τι σημαίνει ναυτιλία, αλλά εδώ χρειάζεται και άλλη ανάγνωση.
Για παράδειγμα τι κάνουμε όλοι εμείς για να γίνει γνωστή η ημέρα και κυρίως τι κάνουν οι άνθρωποι της θάλασσας;
Παλαιότερα θυμάμαι είχαμε την «Ναυτική εβδομάδα». Μετά, τόσο μας κόβει ως χώρα, την περιορίσαμε μόνο στα νησιά, τώρα την έφαγε και αυτή ο κορωνοϊός.
Και όμως η θάλασσα κυλάει στο αίμα μας, ως χώρα χωρίς αυτήν είμαστε κλινικά νεκροί, κυρίως όμως εμείς οι ίδιοι είμαστε έτσι γιατί μας περιβάλλει, μας «πνίγει» μας λούζει το υγρό στοιχείο.
Είχα λοιπόν σκοπό να γράψω ένα άρθρο σχετικά με την διαμόρφωση του χαρακτήρα μας από τη θάλασσα, με την ευκαιρία της παγκόσμιας ημέρας ναυτοσύνης, μέχρι που με πρόλαβε ένα σημείωμα του Καπετάνιου, που μου κάνει την τιμή να με έχει συμπεριλάβει σε μια σελίδα στο wider.
Εκεί λοιπόν ο σοφός πλέον γέρων, δεν αρκεί μόνο η εξυπνάδα, ο καπ. Παναγιώτης Τσάκος βρίσκεται στην φάση πλέον της σοφίας, γράφει τα εξής… αποτελειωτικά.
«Ημέρα των Ναυτικών σήμερα.
Ημέρα ναυτοσύνης.
Αισθάνομαι ότι για εμάς τους Έλληνες, ναυτοσύνη σημαίνει και είναι κάτι πολύ ευρύτερο, πολύ πιο ισχυρό από τη γνώση και τις τεχνικές της θάλασσας.
Ναυτοσύνη για εμάς είναι ένας μεταφυσικός θα τολμούσα να πω, δεσμός πεπρωμένου του έθνους μας με τη θάλασσα.
Ένα δέσιμο ακατάλυτο και καταλυτικό. Δεν είναι μόνον οι γνώσεις, οι τεχνικές, η ικανότητα. Είναι το ένστικτο της θάλασσας. Ένας διαρκής αμείωτος έρωτας ενός έθνους με το απέραντο γαλάζιο και τους ελεύθερους, ανοικτούς ορίζοντές του.
Τελικά, ένας διαχρονικός έρωτας με την ίδια την ελευθερία, ως εσωτερική ανάγκη και λόγος ύπαρξης.
Στον πυρήνα λοιπόν της ναυτοσύνης βρίσκεται πρωτίστως η αγάπη, ο πόθος για ελευθερία.
Και αυτό τα εξηγεί όλα.
Ένας ναυτικός λαός, ένα ναυτικό έθνος είναι, δεν μπορεί παρά να είναι, ένας ελεύθερος λαός, ένα ελεύθερο έθνος.
Καλημέρα σε όλους!»
Όποιος έχει κάτι να… συμπληρώσει ας σηκώσει το χέρι του, έτσι για να δικαιολογηθώ και εγώ, που μετά ταύτα δεν είχα να προσθέσω τίποτα.
Υ.Γ: Να… αυτοδιορθωθώ στον τίτλο. Καπετάνιος των… Καρδαμύλων είναι το σωστό, αλλά είπα λίγο να το… γενικεύσω.
