Δεν είμαι χαζός. Αντιλαμβάνομαι ότι επειδή μας βλέπουν σαν προϊόντα θα πρέπει να κάνουν την σχετική προπαγάνδα τους. Άλλωστε είναι γνωστή η φράση «η μεγαλύτερη επένδυση είναι η ανθρώπινη βλακεία» συχνά παραφρασμένη από την περίφημη ρήση του Άλμπερτ Αϊνστάιν ότι «μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία».
Επειδή όμως δεν βλέπω να μιλάει κανένας μεγάλος, από την πολιτική, πνευματική, θρησκευτική και άλλες ηγεσίες, είπα να μιλήσω εγώ ο ασήμαντος για να πω αυτό που γράφω ήδη στον τίτλο.
Ε, όχι κύριοι δεν θα μου περάσετε εμένα στην πλύση εγκεφάλων, που έχετε σε εξέλιξη ότι αυτό το «πράμα» καμαρώστε το φωτογραφικά και βιντεοληπτικά εκπροσωπεί τη χώρα μου και θα πρέπει κιόλας να κουνάω υπερήφανος… σημαιάκια.
Στο σημείο αυτό θέλω να κάνω μια παρένθεση φιλοξενώντας την θέση επί του θέματος στο δασκάλου Βασίλη Μαυρέλου και θα επανέλθω.
«Γιουροβίζιον η αποθέωση του κιτς*
Η Γιουροβίζιον είναι ένα δείγμα κατανόησης της φύσης, του χαρακτήρα, της λειτουργίας της ΕΕ. Εκφράζει την ατζέντα του πυρήνα των κέντρων της, των γεωπολιτικών της συμφερόντων και των κερδών της στο φτηνόshow. Περνά "γραμμή" διαμόρφωσης, αλλοτρίωσης συνειδήσεων κλπ. Προφανώς και δεν υφίστανται ως "ανεξάρτητοι θεσμοί" οι ΕΒU, ΕΡΤ, κ.ά. Ό,τι πουν οι κυβερνήσεις που τις διορίζουν κάνουν κι όσοι είναι πίσω τους. Όταν αλλάξει αυτός ο κόσμος τα φεστιβάλ θα'ναι αλλιώς και κάθε μέρα γιορτή.
*Ο όρος κιτς, γερμανικά Kitsch, χρησιμοποιείται υποτιμητικά για την περιγραφή έργων τέχνης ή εν γένει αντικειμένων που η αισθητική τους θεωρείται ψεύτικη, επιτηδευμένη ή ευτελής, στερούμενη βαθιάς σκέψης με αποκλειστικό σκοπό την τέρψη του θεατή για οικονομικό όφελος. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για την περιγραφή έργων ζωγραφικής, και αργότερα προς άλλες μορφές τέχνης. Συχνά ταυτίζεται με την έννοια του κακού γούστου».
Αυτά από τον Βασίλη και επιτρέψτε μου να συνεχίζω, με μια παλιά ιστορία, που σχετίζεται και με ιστορία των δύο τραγικών κοριτσιών, που συντάραξαν την χώρα.
Δεκαετία του 1980. Εγώ ήθελα να αλλάξω τον κόσμο, έχοντας ως δείγμα της θέλησης μου τις χώρες του Σοσιαλισμού. Η ζωή βέβαια «ξέρασε» έναν Πούτιν και την μεγαλύτερη και σκληρότερη χούντα του κόσμου, που είναι η Κίνα, αλλά εγώ τότε αυτό το ίνδαλμα είχα.
Ο συμμαθητής μου ο Γρηγόρης, έτρεχε πίσω από τον πάτερ Νίκωνα, καμία σχέση με εμένα, αλλά και αυτός είχε ένα ίνδαλμα. Ο άλλος συμμαθητής μου ο Νίκος (συμμαθήτριες δεν είχα διότι ανήκω στην παλαιολιθική εποχή των Σχολείων Αρρένων και Θηλέων) ήταν κολλημένος με τους Προσκόπους, με τους κόμπους τους και τα σκηνάκια τους, αλλά και αυτός είχε ένα ίνδαλμα.
Για να μην σας κουράσω, τα σημερινά 17χρονα, τι ίνδαλμα έχουν, τι ίνδαλμα πάνε να τους περάσουν; Προφανώς φωνάζει από μακριά. Αυτό το «πράμα» και τα παρόμοια τους για να μην το προσωποποιήσουμε.
Άρα, άρα αδέλφια ας μην πέφτουμε από τα σύννεφα ή από τον 6ο όροφο που έπεσαν τα κοριτσάκια. Όσο για την «λύσσα» των εξευτελισμένων δημοσιολόγων της Αθήνας, που τολμούν να αυτοαποκαλούνται δημοσιογράφοι διαβάστε σας παρακαλώ το παρακάτω σημείωμα του Κέντρου παιδιού και εφήβου του νησιού μας.
«Με αφορμή πρόσφατα περιστατικά που απασχολούν την επικαιρότητα και δεδομένης της αυξημένης ευαλωτότητας παιδιών και εφήβων στην έκθεση σχετικών ειδήσεων, θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας βασικές οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) σχετικά με την υπεύθυνη δημοσιογραφική κάλυψη θεμάτων αυτοκτονίας.
Η διεθνής επιστημονική βιβλιογραφία αναγνωρίζει το φαινόμενο της «μετάδοσης» της αυτοκτονίας (suicide contagion), ιδιαίτερα σε εφηβικούς πληθυσμούς, όταν η προβολή τέτοιων περιστατικών γίνεται με δραματοποίηση, λεπτομερείς περιγραφές ή επαναλαμβανόμενη δημοσιότητα.
Στο πλαίσιο αυτό, ο ΠΟΥ προτείνει:
• αποφυγή αναφοράς στη μέθοδο και στον τόπο του περιστατικού
• αποφυγή δραματοποιημένων τίτλων και εξιδανίκευσης
• μη δημοσίευση σημειωμάτων ή προσωπικών εικόνων
• συμπερίληψη πληροφοριών υποστήριξης και γραμμών βοήθειας
• ανάδειξη μηνυμάτων πρόληψης, ελπίδας και αναζήτησης βοήθειας
ΥΓ. Τα υπόλοιπα τα είπε η Ελπινίκη Καλαγκιά
