Η επιστροφή του… Λαζάρου

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 29/03/2021 - 20:42

Τι να σας πω τώρα; Έτσι ένοιωσα μόλις βγήκα από το αεροπλάνο και είδα τους πρώτους ΤΑΧΙτζήδες.

Γιάννη είπα δεν σε περίμεναν… όρθιο, άρα μπορεί ακόμα να είσαι χρήσιμος, έτσι νοιώθω και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας.

Ξέρετε ανέκαθεν υποστηρίζω με πράξεις στη ζωή μου, ότι χωρίς αγάπη δημοσιογραφία δεν γίνεται. Δεν γίνεται δηλαδή να το κάνεις χωρίς να αγαπάς τον άνθρωπο, τον τόπο σου.

Εγώ με τα όποια λάθη μου, αυτό είχα πάντα ως δείκτη και ήθελα να σας πώ ότι το ένοιωσα στην… επιστροφή, από τα λόγια σας από την αγάπη σας, από τα μηνύματα σας.

Ένοιωσα ότι με την περιπέτεια της εγκεφαλίτιδας, που με ταλαιπώρησε ένα μήνα, εισέπραξα αυτό το πολύτιμο συναίσθημα.

Γράφτηκαν πολλά σε αυτό το διάστημα και εγώ τώρα τα διαβάζω, τα περισσότερα έχουν προσωπικό χαρακτήρα και δεν ξέρω αν μου επιτρέπεται να τα κοινοποιήσω, όμως μερικά με… ξεπερνούν και επιτρέψτε μου, ποιητική αδεία να κάνω μερικές… εξαιρέσεις.

Ένας ας πούμε είναι ο συνάδελφος μου από τα παλιά Τάκης Δηράκης, που μου γράφει: «Γιάννη, Ειρήνη, καλημέρα σας! Η συγκίνηση μου και η χαρά μου είναι πολύ μεγάλη, που άνοιξα το ραδιόφωνο και σας άκουσα. Οι αρχαίοι έλεγαν, "ουδέν κακό αμιγές καλού". Το καλό στην περίπου ίδια περίπτωσή μου (οξεία εγκεφαλίτιδα από μικρόβιο, που μου δημιούργησε απώλεια συνείδησης) ήταν ότι μετά κατάλαβα πως ο κόσμος θα συνεχίσει να υπάρχει και να λειτουργεί και χωρίς εμένα. Οπότε, γιατί όσο ζω και υπάρχω να πιέζομαι τόσο, δοκιμάζοντας την υγεία μου; Αυτό να θυμάσαι, φίλε Γιάννη, συνεχίζοντας χαλαρά κι έχοντας υπόψη κάτι που μου είπαν στη δεύτερη προειδοποίηση, στο Ωνάσειο: Ότι δηλαδή, να μη κάνω σήμερα εκείνο που μπορώ να κάνω και αύριο! Καλημέρα! Αυτό και μη άλλο, που λέμε στη Χίο. Να είσαστε γεροί και χαρούμενοι»!

Αλλά και αυτό που μου έστειλαν από την Κιβωτό: «Ο πατέρας Αντώνιος και η Κιβωτός του Κόσμου Αιγαίου εκφράζουν την ειλικρινή συμπάθεια και συμπαράσταση στον σταθερό φίλο και υποστηρικτή μας κύριο Γιάννη Τζούμα σε αυτή τη δύσκολη περίσταση υγείας και εύχονται ολόψυχα σύντομη ανάρρωση».

Και αυτά μου μου έστειλε η Γεωργίτσα η Χούλη από το Φάρο: «Οι ευχές μας συνοδεύονται και από τις προσ-ευχές μας, η αγαπημένη φωνή του κυρίου Γιάννη ξανά να ξεκινά τη μέρα μας. Ευχόμαστε από τα βάθη της καρδιάς μας ταχεία ανάρρωση. Του στέλνουμε την αγάπη μας».

Και ο… χωριανός μου ο Κώστας ο Μιμίδης: «Χωριανέ κουράγιο! Σου εύχομαι ταχεία ανάρρωση! Η Αγία Παρασκευή να είναι μαζί σου»!

Και ο Μανώλης ο Φύσσας που έγραψε: «Ειρήνη καλησπέρα, από την πρώτη στιγμή που πληροφορήθηκα την περιπέτεια της υγείας τού φίλου μου Γιάννη έμεινα διακριτικός παρά την συναισθηματική ταραχή. Όμως άμεσα προσευχηθήκαμε και μνημονεύουμε υπέρ υγείας το όνομα του στην Νέα Μονή και στην ενορία μου διακριτικά αλλά ουσιαστικά παρακαλώντας Τον Θεό να σας δώσει δύναμη να μείνετε όρθιοι και δυνατοί σε αυτή την δοκιμασία και ο Γιάννης να γίνει σύντομα καλά και να γυρίσει κοντά μας. Ο Θεός μαζί σας... περαστικά και σύντομα, η Παναγία να σας βλέπει οικογενειακώς».

Δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο, ίσως έκανα κατάχρηση, αλλά δεν μου βγαίνει κάτι άλλο.

Αισθάνομαι την ανάγκη να σας πω ευχαριστώ, έτσι απλά, τόσο απλά.

Υ.Γ.: Aυτό μου το έγραψε ο δάσκαλος Αντώνης Γκιούλης: «Πάμε Γιαννάρα δυνατά, όπως πάντα. Μη μασάς τίποτα. Περαστικά»!

Σχετικά Άρθρα