Η υπερηφάνεια κε Μουτζούρη πότε θα αμειφθεί;

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 12/10/2019 - 21:22

 

Άκουγα προχθές τηλεοπτικά την Μαρκέλλα Αγιασμάτη, την Πρόεδρο των Ιώνων και σκέφθηκα πως θα ήθελα να είχα μπροστά μου τον νέο μας Περιφερειάρχη τον Καθηγητή Κώστα Μουτζούρη, έτσι για να του πω τον προβληματισμό μου, ας πίναμε και ένα ουζάκι σαν κλασσικοί νησιώτες, να ανοίξουν οι καρδιές και να πάνε τα φαρμάκια… πάνω.

Ναι κε Καθηγητά, πάνε τα φαρμάκια πάνω, γιατί αυτό ζούν χρόνια τώρα οι Ίωνες, που τώρα κομμάτι της δικής σας διοίκησης είναι, και θα άξιζε να σας συστηθούν μέσα από το άρθρο μου αυτό, που πάρτε το σαν την κουβέντα της έντυπης… ουζοποσίας μας.

Πρώτα απ’ όλα συστάσεις, γιατί που να τα ξέρετε και όλα.

Οι Ίωνες είναι το αθλητικό Σωματείο του Συλλόγου ΑμΕΑ Χίου.

Παιδιά δηλαδή, που αψηφούν το αναπηρικό καρότσι που βρίσκονται καθηλωμένα, το χέρι που δεν δουλεύει όπως πρέπει, το πόδι, που μπορεί να λείπει κι’ όλας, αλλά γιατί να συνεχίζω αυτή την… περιγραφή; Η αναπηρία είναι ένας συνεχής Γολγοθάς, που αυτοί οι αγωνιστές της ζωής τον ανεβαίνουν, τον παλεύουν και μέσα από την άθληση.

Το παλεύουν 60 άνθρωποι, με αθλητικές διακρίσεις σήμερα σε πινγκ πονγκ, κολύμβηση, άρση βαρών, στίβο κ.λ.π.

Ανεξάρτητα λοιπόν αν κύριε Περιφερειάρχη αναλάβατε καθήκοντα… χθες, θα πρέπει να είσαστε περήφανος, όπως όλοι μας, που το Σωματείο αυτό βρίσκεται τόσο ψηλά στην πανελλήνια κατάταξη, που κατέχει την τρίτη θέση σε μετάλλια μετά την Αττική και την Μακεδονία!

Αυτοί λοιπόν οι αθλητές – αγωνιστές αντιμετωπίζουν χρόνια τώρα ένα πρόβλημα. Έχουν ένα Λεωφορειάκι σαράβαλο, που μετακινούνται, που τους αφήνει μονίμως στα κρύα του λουτρού.

Έχουμε ξεμείνει όλοι από ένα σαράβαλο; Ε, θα βγούμε απ’ αυτό, θα κάνουμε σήμα σε κάποιον να μας πάρει και θα συνεχίσουμε την πορεία μας. Για να το κάνει τώρα αυτό το Λεωφορειάκι των ΑμΕΑ που ξαφνικά σβήνει στη μέση της ανηφόρας;

Μιλάμε ότι χρειάζεται ολόκληρη επιχείρηση…απεγκλωβισμού.

Άρχισαν λοιπόν κε Μουτζούρη αυτοί οι αγωνιστές να διοργανώνουν εκδηλώσεις να μαζέψουν λεφτά «Να γυρίσουν οι τροχοί» όπως λένε στο σύνθημα τους, να αγοράσουν ένα ειδικό όχημα ΑμΕα που κοστίζει 80.000 – 90.000 ευρώ.

Θα έχουν κάνει μέχρι σήμερα πάνω από 20 δράσεις, όπως και το προχθεσινό "σουβλάκι πάρτι" και βρίσκονται στις 14.000 ευρώ και με βάση τον ρυθμό που πάνε, όταν θα έχουν συγκεντρώσει το ποσό που χρειάζονται, μπορεί να μην υπάρχουν και Λεωφορειάκια, αλλά και τα άτομα με αναπηρίες να κινούνται, ας πούμε, καβάλα σε… ατομικούς πυραύλους.

Καταλαβαίνω βέβαια την απορία σας, που κολλάτε εσείς προσωπικά, γιατί θεσμικά σας αφορά το θέμα. Κολλάτε γιατί η προκάτοχος σας, βλέποντας αυτόν τον Γολγοθά, είχε ανακοινώσει στον Σύλλογο ΑμΕΑ και δημοσίως ότι θα αγοράσει το Λεωφορειάκι με δαπάνες της Περιφέρειας.

Αντιλαμβάνεστε ότι αυτή η υπόσχεση δεν εκπληρώθηκε και εγώ λέω ως ο καλύτερος της παρέας, σε σημείο που μπορεί να… αγιάσω, θεωρώ ότι αυτό έγινε παρά την θέληση της κας Καλογήρου. Δεν είπε ψέματα δηλαδή, αλλά κάπου κόλλησε το θέμα.

Τώρα που κολλάει η υπερηφάνεια; Μεγάλη δουλειά κύριε Καθηγητά, συμφωνείτε.

Ρωτήθηκε η Μαρκέλλα Αγιασμάτη αν μετά την απογοήτευση αυτή, θα συνεχίζουν να ζητούν το ειδικό αυτό όχημα και ιδού η απάντηση της.

«Δεν θέλουμε να πάμε πουθενά. Δεν θέλουμε υποσχέσεις. Όποιος θέλει ξέρει που θα μας βρει.»

Αυτό ήθελα να σας πω και εγώ κύριε Μουτζούρη, έτσι ας μην είναι θέμα γραφίδος, αλλά μια συζήτηση συμπατριωτών, σε μια νησιώτικη παρέα απλών ανθρώπων.

Δεν αξίζουν αυτοί οι συνάνθρωποι μας μια επιβράβευση; Αν η Δημόσια Διοίκηση έχει συνέχεια, συνέχεια θα πρέπει να έχουν και οι υποσχέσεις. Αυτό λοιπόν που δεν μπόρεσε να κάνει η κα Καλογήρου κάντε το εσείς.

Θα είναι μια δεύτερη κίνηση σας, ότι μπορείτε να κάνετε τη διαφορά. Η πρώτη ήταν να εκπληρώσετε την προεκλογική υπόσχεση σας εκχωρώντας όλες τις αρμοδιότητες της Χίου στη… Χίο και μπράβο σας.

 

Υ.Γ. «Φιέστα του Μηταράκη» αποκαλεί την επίσκεψη ενός ακόμα Υφυπουργού Αγροτικής ανάπτυξης στο φράγμα – φάντασμα «Κόρης γεφύρι» ο Α. Μιχαηλίδης. «Ζαλισμένο από την κυβερνητική κινητικότητα» χαρακτηρίζει τον γιατρό ο Νότης Μηταράκης. Θα τα θυμάμαι αύριο, γιατί είναι  να πεταχτώ κάνα - δυό ωρίτσες να γεμίσω τα μπιτόνια του σπιτιού, στο τάδε… βρυσάκι, όπως κάνει κάθε κανονικός κάτοικος της υπο Σαχάριου Αφρικής.

Σχετικά Άρθρα