Χίος, Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου

Η υπερηφάνεια κε Μουτζούρη πότε θα αμειφθεί;

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 12/10/2019 - 21:22

 

Άκουγα προχθές τηλεοπτικά την Μαρκέλλα Αγιασμάτη, την Πρόεδρο των Ιώνων και σκέφθηκα πως θα ήθελα να είχα μπροστά μου τον νέο μας Περιφερειάρχη τον Καθηγητή Κώστα Μουτζούρη, έτσι για να του πω τον προβληματισμό μου, ας πίναμε και ένα ουζάκι σαν κλασσικοί νησιώτες, να ανοίξουν οι καρδιές και να πάνε τα φαρμάκια… πάνω.

Ναι κε Καθηγητά, πάνε τα φαρμάκια πάνω, γιατί αυτό ζούν χρόνια τώρα οι Ίωνες, που τώρα κομμάτι της δικής σας διοίκησης είναι, και θα άξιζε να σας συστηθούν μέσα από το άρθρο μου αυτό, που πάρτε το σαν την κουβέντα της έντυπης… ουζοποσίας μας.

Πρώτα απ’ όλα συστάσεις, γιατί που να τα ξέρετε και όλα.

Οι Ίωνες είναι το αθλητικό Σωματείο του Συλλόγου ΑμΕΑ Χίου.

Παιδιά δηλαδή, που αψηφούν το αναπηρικό καρότσι που βρίσκονται καθηλωμένα, το χέρι που δεν δουλεύει όπως πρέπει, το πόδι, που μπορεί να λείπει κι’ όλας, αλλά γιατί να συνεχίζω αυτή την… περιγραφή; Η αναπηρία είναι ένας συνεχής Γολγοθάς, που αυτοί οι αγωνιστές της ζωής τον ανεβαίνουν, τον παλεύουν και μέσα από την άθληση.

Το παλεύουν 60 άνθρωποι, με αθλητικές διακρίσεις σήμερα σε πινγκ πονγκ, κολύμβηση, άρση βαρών, στίβο κ.λ.π.

Ανεξάρτητα λοιπόν αν κύριε Περιφερειάρχη αναλάβατε καθήκοντα… χθες, θα πρέπει να είσαστε περήφανος, όπως όλοι μας, που το Σωματείο αυτό βρίσκεται τόσο ψηλά στην πανελλήνια κατάταξη, που κατέχει την τρίτη θέση σε μετάλλια μετά την Αττική και την Μακεδονία!

Αυτοί λοιπόν οι αθλητές – αγωνιστές αντιμετωπίζουν χρόνια τώρα ένα πρόβλημα. Έχουν ένα Λεωφορειάκι σαράβαλο, που μετακινούνται, που τους αφήνει μονίμως στα κρύα του λουτρού.

Έχουμε ξεμείνει όλοι από ένα σαράβαλο; Ε, θα βγούμε απ’ αυτό, θα κάνουμε σήμα σε κάποιον να μας πάρει και θα συνεχίσουμε την πορεία μας. Για να το κάνει τώρα αυτό το Λεωφορειάκι των ΑμΕΑ που ξαφνικά σβήνει στη μέση της ανηφόρας;

Μιλάμε ότι χρειάζεται ολόκληρη επιχείρηση…απεγκλωβισμού.

Άρχισαν λοιπόν κε Μουτζούρη αυτοί οι αγωνιστές να διοργανώνουν εκδηλώσεις να μαζέψουν λεφτά «Να γυρίσουν οι τροχοί» όπως λένε στο σύνθημα τους, να αγοράσουν ένα ειδικό όχημα ΑμΕα που κοστίζει 80.000 – 90.000 ευρώ.

Θα έχουν κάνει μέχρι σήμερα πάνω από 20 δράσεις, όπως και το προχθεσινό "σουβλάκι πάρτι" και βρίσκονται στις 14.000 ευρώ και με βάση τον ρυθμό που πάνε, όταν θα έχουν συγκεντρώσει το ποσό που χρειάζονται, μπορεί να μην υπάρχουν και Λεωφορειάκια, αλλά και τα άτομα με αναπηρίες να κινούνται, ας πούμε, καβάλα σε… ατομικούς πυραύλους.

Καταλαβαίνω βέβαια την απορία σας, που κολλάτε εσείς προσωπικά, γιατί θεσμικά σας αφορά το θέμα. Κολλάτε γιατί η προκάτοχος σας, βλέποντας αυτόν τον Γολγοθά, είχε ανακοινώσει στον Σύλλογο ΑμΕΑ και δημοσίως ότι θα αγοράσει το Λεωφορειάκι με δαπάνες της Περιφέρειας.

Αντιλαμβάνεστε ότι αυτή η υπόσχεση δεν εκπληρώθηκε και εγώ λέω ως ο καλύτερος της παρέας, σε σημείο που μπορεί να… αγιάσω, θεωρώ ότι αυτό έγινε παρά την θέληση της κας Καλογήρου. Δεν είπε ψέματα δηλαδή, αλλά κάπου κόλλησε το θέμα.

Τώρα που κολλάει η υπερηφάνεια; Μεγάλη δουλειά κύριε Καθηγητά, συμφωνείτε.

Ρωτήθηκε η Μαρκέλλα Αγιασμάτη αν μετά την απογοήτευση αυτή, θα συνεχίζουν να ζητούν το ειδικό αυτό όχημα και ιδού η απάντηση της.

«Δεν θέλουμε να πάμε πουθενά. Δεν θέλουμε υποσχέσεις. Όποιος θέλει ξέρει που θα μας βρει.»

Αυτό ήθελα να σας πω και εγώ κύριε Μουτζούρη, έτσι ας μην είναι θέμα γραφίδος, αλλά μια συζήτηση συμπατριωτών, σε μια νησιώτικη παρέα απλών ανθρώπων.

Δεν αξίζουν αυτοί οι συνάνθρωποι μας μια επιβράβευση; Αν η Δημόσια Διοίκηση έχει συνέχεια, συνέχεια θα πρέπει να έχουν και οι υποσχέσεις. Αυτό λοιπόν που δεν μπόρεσε να κάνει η κα Καλογήρου κάντε το εσείς.

Θα είναι μια δεύτερη κίνηση σας, ότι μπορείτε να κάνετε τη διαφορά. Η πρώτη ήταν να εκπληρώσετε την προεκλογική υπόσχεση σας εκχωρώντας όλες τις αρμοδιότητες της Χίου στη… Χίο και μπράβο σας.

 

Υ.Γ. «Φιέστα του Μηταράκη» αποκαλεί την επίσκεψη ενός ακόμα Υφυπουργού Αγροτικής ανάπτυξης στο φράγμα – φάντασμα «Κόρης γεφύρι» ο Α. Μιχαηλίδης. «Ζαλισμένο από την κυβερνητική κινητικότητα» χαρακτηρίζει τον γιατρό ο Νότης Μηταράκης. Θα τα θυμάμαι αύριο, γιατί είναι  να πεταχτώ κάνα - δυό ωρίτσες να γεμίσω τα μπιτόνια του σπιτιού, στο τάδε… βρυσάκι, όπως κάνει κάθε κανονικός κάτοικος της υπο Σαχάριου Αφρικής.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 12/12/2019 - 20:47

Ακούγοντας έξω την βροχή μαζί με τον ήχο του πληκτρολογίου, σκέφτομαι αυτή την επιμονή του Θεού να ρίχνει τουλούμι το νερό, αλλά ούτε δράμι μυαλό.

Μεγάλη… αδικία για την περίπτωση μας.

Ας σκεφτούμε νοερά ότι μόνο με το Φράγμα Κόρης γεφύρι τελειωμένο, κανονικά εδώ και μια πενταετία, θα έπρεπε να ανοίγαμε την βρύση μας και να πίναμε νερό, να πλενόμαστε και να μην έχουμε κάτι κοινό με τις… ρέγκες, να ποτίζουμε χωρίς να ψοφάνε τα φυτά μας, να σταματήσουμε να αλλάζουμε πλυντήρια ανά πενταετία και τέλος να κρατήσουμε φρεναρισμένη την ατομική μας… πέτρα, που κάποια στιγμή θα μας ανοίξει την πόρτα του Χειρουργείου.

Το πρωί κάναμε πλάκα στο ραδιόφωνο ότι επίτηδες δεν έγινε το Φράγμα για να μην τιγκάρει στο νερό και σπάσει και στο διάβα του παρασύρει στη θάλασσα την… επέκταση του Αεροδρομίου και γεμίσει με λάσπες το… νέο Λιμάνι.

Βέβαια η πλάκα αφορά στην ουσία τα χάλια μας και για να μην αδικηθεί κανείς βάζω μέσα και το δικό μας συνάφι.

Σκεφτόμουνα ότι κάθε άνθρωπος, επιχείρηση, τόπος ή χώρα έχουν τους στόχους τους.

Εντοπίως από το 1977 που εκδίδαμε την «Χιακή Φωνή» του Συλλόγου Χίων Σπουδαστών, μέχρι το 1981, αναφέρομαι στο πρόσωπο μου, για να μην ρίξω τις ευθύνες συνολικά, που συνεργαζόμουν με τον «Χιακό Λαό» μέχρι το 1987 που γεννήθηκε η ΑΛΗΘΕΙΑ, πλάκα – πλάκα σε λίγο θα πιάσουμε τον… μισό αιώνα, το νησί ασχολείται με τρείς στόχους, το Φράγμα, την επέκταση του Αεροδρομίου και το νέο Λιμάνι της Χίου.

Αυτό από μόνο του είναι κατάντια, η οποία δεν συμπεριλαμβάνει μόνο τους αιρετούς που πέρασαν ή κυβερνούν σήμερα, αλλά και εμάς τους δημοσιογράφους, που δεν καταφέραμε να λύσουμε ΕΝΑ πρωτεύον πρόβλημα.

Μερικές φορές αναλογίζομαι πως αν οι Εγγλέζοι δεν εντόπιζαν την απλάδα στον Καλαμιώνα, στο Κοντάρι, που η χούντα μετά με συνοπτικές διαδικασίες έκανε αεροδρόμιο και εάν ο τελευταίος Σουλτάνος, ο Αλλάχ να τον αναπαύσει, δεν έφτιαχνε στη Χίο Λιμάνι, μάλλον θα είμαστε χωρίς και αυτές τις υποδομές.

Ας έρθουμε όμως στο σήμερα ενώ η βροχή συνεχίζεται ασταμάτητα.

Από τους τρείς στόχους που παραμένουν, εγώ βλέπω έναν εφικτό, διότι νέο Λιμάνι δεν θα γίνει στον αιώνα τον άπαντα, αφού όλοι λογαριάζουν χωρίς την Εφορία Εναλίων Αρχαιοτήτων, που θα μπλοκάρει τα πάντα λόγω Ναυαρχίδας, ενώ επέκταση δεν θα γίνει ούτε σε 50 χρόνια από σήμερα, αφού η μετατόπιση δρόμου στην θάλασσα θα απαιτήσει επανακαθορισμό Αιγιαλού και παραλίας.

Αυτό λοιπόν, που απομένει και είναι σίγουρα και το βασικότερο, είναι να μην βρέχει ο Θεός και εμείς ποτίζουμε το Αιγαίο, είναι να τελειώσει το Φράγμα.

Εκεί πρέπει κατά τη γνώμη μου να πιέσουμε, εκεί να επικεντρώσουμε τις προσπάθειες μας.

Στην κατάσταση τέλματος, που βρίσκεται, αν δεν το ξεκολλήσουμε, δυστυχώς για τις επόμενες δεκαετίες μια θα είναι η νέα υποδομή, που θα φτιάξει το κράτος για την Χίο, αυτή του υστερόγραφου.

 

Υ.Γ. Καλά το καταλάβατε. Το ΠΡΟΚΕΚΑ στο Αίπος.