Χίος, Δευτέρα 18 Νοεμβρίου

Αν ήμουνα… Καρδαμυλίτης

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 19/09/2019 - 20:50

Δεν είμαι και γι’ αυτό μπορώ ευκολότερα να συγχαρώ τους Καρδαμυλίτες για την στάση τους και τις αποφάσεις τους, στον αγώνα που συνεχίζουν για την λειτουργία του Οικονομικού Τμήματος του ΕΠΑΛ.

Αποφάσισαν να αγωνιστούν χωρίς να κλείσουν τα Σχολειά τους.

Μεγάλη υπόθεση, ποιοτική κατάκτηση. Δεν πυροβολείς το χέρι που γράφει, δεν καταλαμβάνεις την γνώση, δεν κλείνεις τον ναό της μόρφωσης. Γιατί είναι μηδενιστικό να βλέπουμε πως… κατάντησαν τα Σχολειά και να μην βλέπουμε τι προσφέρουν τα Σχολειά.

Αγώνας λοιπόν, με τα Σχολεία ανοικτά. Μπράβο τους.

Αγώνας στη συνέχεια χωρίς κλειστούς τους δρόμους για το χωριό.

Και πάλι μπράβο. Δρόμοι κλειστοί σημαίνει οπισθοδρόμηση, οι δρόμοι πρέπει να είναι ανοικτοί, πρόοδος με κλειστό δρόμο δεν υπάρχει, τα Καρδάμυλα πάσχουν από απομόνωση, πάσχουν και από άλλο άνοιγμα και όχι για το αντίθετο.

Στην χώρα λοιπόν το πρωϊ της Παρασκευής και συγκέντρωση έξω από το γραφείο του τοπικού Κυβερνητικού Βουλευτή και Υπουργού. Μια άκρως πολιτική ενέργεια, με επικέντρωση της διαμαρτυρίας εκεί που πρέπει και απαίτηση λύσης ακριβώς στο σημείο που πρέπει.

Και τώρα αφού τα είπα στους Καρδαμυλίτες, τώρα επιτρέψτε μου να γίνω… Καρδαμυλίτης.

Αν ήμουν λοιπόν Καρδαμυλίτης, μετά από την διαμαρτυρία στο γραφείο του Ν. Μηταράκη, θα βάδιζα από την Απλωταριά και θα στεκόμουνα, εγώ και όλοι οι διαδηλωτές στις 11.00 π.μ. απέναντι στην Εθνική Τράπεζα, στο άγαλμα του ήρωα Ιάσονα Καλαμπόκα και θα τιμούσα και θα θυμόμουνα τα 75 χρόνια ελευθερίας του νησιού μας από τον Γερμανικό ναζιστικό ζυγό.

Στη συνέχεια και με βάση το πρόγραμμα θα πραγματοποιούσα διαδήλωση περιμετρικά του Δημοτικού κήπου. Αν είμαστε 1000 άτομα θέλομε δεν θέλομε θα κλείσει ο δρόμος και θα βραχυκυκλώσει ο… μαχαλάς, που εμείς λέμε πόλη.

Όμως αν είμαστε καμιά εκατοστή άνθρωποι, απολύτως λογικό, θα πρότεινα να βαδίζουμε διαμαρτυρόμενοι από την μια πλευρά του δρόμου αφήνοντας το ένα ρεύμα ανοικτό.

Όταν αγωνίζεσαι θέλεις συμμάχους. Αν είναι να αγωνιστείς και 1000 οδηγοί να βλαστημούν εσένα, το ΕΠΑΛ σου και το χωριό σου, την… έχασες την δίκη.

Συνεπώς και διαμαρτυρία μπορεί να γίνει και τά αυτονόητα να γίνουν, γιατί τελικώς είπαμε, από αυτό πάσχομε κυρίως, από το αυτονόητο.

 

Υ.Γ. Ε, αφού έγινα Καρδαμυλίτης ας γίνω και… Μηταράκης. Αν ήμουν λοιπόν και είχα καλά νέα το πρωϊ της Παρασκευής θα έπαιρνα 10 παρά 5 τον Φιλόδωρο Βιτέλλα και θα του έλεγα ανακοίνωσε τους ότι η Κεραμέως υπέγραψε.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 16/11/2019 - 22:04

Όπου Στρατηγός ο φίλος μου Χρίστος Δρίβας, που ανέλυσε στο Ομήρειο, σε μια μεστή ομιλία πράγματα που κατ’ ιδίαν έχουμε αναλύσει για ώρες.

Και μάλιστα σε ένα ακροατήριο, που άκουγε με θρησκευτική ευλάβεια, όχι γιατί δεν τα ήξερε, άλλωστε ήταν πασιφανές πως ήταν ψαγμένο κοινό, αλλά γιατί άκουγε μια εισήγηση γνώσεων και λογικής δομημένης… στρατιωτικά, επιτρέψτε μου τον χαρακτηρισμό, είχε δηλαδή αρχή, μέση και τέλος .

Σε αντιδιαστολή με πολιτικές εισηγήσεις που έχουν αρχή, μεσαριά και… ψήφους.

Το αντικείμενο του στην ουσία οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και κυρίως η Τουρκία ως… αναθεωρητική δύναμη.

Αναζητήστε την ομιλία, αναφέρομαι σ’ αυτούς που δεν την παρακολούθησαν, αν και εγώ που την παρακολούθησα θέλω να την ξαναδιαβάσω, δείτε την τηλεοπτικά, βρείτε αφορμή μ’ αυτήν να ενημερωθείτε παραπέρα, αλλά εγώ θα ήθελα να σταθώ στα… ψιλά της σπουδαίας αυτής εισήγησης του Στρατηγού, συγχαίροντας τον Σύνδεσμο Εφέδρων Αξιωματικών, που μας χάρισε αυτή την δυνατότητα, να την παρακολουθήσουμε.

Και το κυριότερο… ψιλό είναι ότι οι πολιτικοί δεν μπορούν να κάνουν για πολύ ακόμα τους… κουφούς.

Όχι γιατί οι Στρατιωτικοί… ξεψάρωσαν και μιλούν πλέον, αν και πάντοτε μιλούσαν φανερά σαν απόστρατοι, αλλά γιατί η πολιτική ηγεσία δεν την παίρνει πιά να τους… γράφει.

Ψιλό… ένα. Η αύξηση της στρατιωτικής θητείας. Οι προηγούμενοι έκαναν τους παλαβούς, οι προ προηγούμενοι τους χαζούς, ο Μητσοτάκης δεν μπορεί να κάνει τον… κουφό.

Ψιλό… δεύτερο. Με ρουκέτες της ανάστασης δεν γίνονται πόλεμοι και εδώ δεν ψήνεται πλέον στην γειτονιά μας, αλλά… μυρίζει. Η χώρα χρειάζεται πολεμική βιομηχανία, τα οπλικά συστήματα θέλουν εκσυγχρονισμό, όχι αύριο, είπε ο Στρατηγός (προφανώς για οικονομία χρόνου άφησε απ’ έξω το στόλο) αλλά… χθές.

Ψιλό… τρίτο. Να καταλάβει την κρισιμότητα των στιγμών όλη η πολιτική ηγεσία και όχι μόνο οι κυβερνώντες. Ο καθένας να σταματήσει να κοιτάζει την πάρτη του.

Χωρίς χώρα δεν υπάρχει χώρος για κανέναν είπε ο Χρ. Δρίβας και αυτό πρέπει να το καταλάβουν.

Ψιλό… τέταρτο. Ξεκαθαρίζοντας ότι είναι παιδί μεταναστών στην Δυτική Γερμανία άρα κάτι ξέρει από… ξενιτιά, είπε το αυτονόητο, στο οποίο δεν μπορούν οι πολιτικοί να κωφεύουν.

Να φιλοξενήσω σπίτι μου δυο - τρείς ανθρώπους. Να μπούν χωρίς να με ρωτήσουν και να τους δω καθισμένους στο σαλόνι άλλοι δυό -τρείς, αλλά… διακόσοι δεν μπορούν να ρθούν, δεν χωράνε.

Άρα χθες και όχι αύριο, πρέπει να πούμε σαν χώρα, πόσους χωράμε ή δεν χωράμε άλλους.

Το τελευταίο… ψιλό, γιατί ήταν πολλά, δεν το είπε ο Δρίβας αλλά ο… Θουκυδίδης και το ανάρτησε στην παρουσίαση του ο Στρατηγός ως… επίλογο.

«Όσοι διατηρούν την ελευθερία τους, το χρωστούν στην δύναμη τους»

 

Υ.Γ. Επειδή η Χίος είναι μικρή και… ξεραινόμαστε όλοι μεταξύ μας, δεν είδα πολλούς εν ενεργεία Αξιωματικούς να παρακολουθούν την ομιλία του απόστρατου υψηλόβαθμου συναδέλφου τους. Προφανώς τα… ξέρουν.