
Πόνος ψυχής απέναντι αδέλφια. Η φωτιά στα περίχωρα της Σμύρνης όσον αφορά τη γειτονιά μας φαίνεται να σβήνει… στον Τσεσμέ, ενώ ο αέρας φαίνεται να σπρώχνει την κάπνα στη Σάμο και την Ικαρία.
Εμείς εδώ μαζεύουμε αποκαΐδια και περιμένουμε το ένα εκατομμύριο που έταξαν του Μαλαφή, το ανακοίνωσε ο ίδιος, για να συνεφέρουμε καμιά υποδομή, καμία λιμνοδεξαμενή, αλλά στην ουσία, όλοι γνωρίζουμε τι περιμένουμε. Την επόμενη πυρκαγιά, που θα μας αποτελειώσει.
Εδώ βέβαια οι απόψεις διίστανται αν είμαστε τελειωμένοι δηλαδή και δεν το ξέρουμε ή αν εν τέλει δεν θέλουμε να σωθούμε.
Να ας πούμε ένας προβληματισμός που τίθεται από τον Πρόεδρο του μεγαλύτερου Συνεταιρισμού του νησιού.
Σημειώνει λοιπόν σε ανάρτηση του ο Πρόεδρος της Ε.Μ.Χ. Γιώργος Τούμπος:
«Μια εβδομάδα μετά την μεγάλη φωτιά, που έκαψε σχεδόν 20.000 σχίνους.
Σιγή ασυρμάτου για ευθύνες, έλλειμμα υποδομών, μελέτες που έμειναν μελέτες, απουσία ζωνών πυρασφάλειας, αποψίλωσης δασών, δασικών δρόμων και γενικά υποδομών πυρασφαλείας.
Αυτό που πλέον είναι έκδηλο είναι η Γενική Ανασφάλεια που επικρατεί στους κατοίκους και στους Μαστιχοπαραγωγούς ότι στην επόμενη φωτιά ίσως δεν φανούμε το ίδιο τυχεροί.
Υπεύθυνοι υπάρχουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους;»
Μέχρι να τους βρούμε ας κάνουμε ένα μάθημα ιστορίας. Δράστης ένας παλιός μας γνώριμος ως Διοικητής της 96 ΑΔΤΕ, ο τότε με τον βαθμό του Ταξίαρχου, Ηρακλής Βούλτσος.
«26 χρόνια πριν.
Eντιμότατε κ. εκδότη, φίλε μου Γιάννη Τζούμα.
Για να σας ξεκουράσω για λίγο από τα προβλήματα της καθημερινότητας, κάνοντας και λίγο χιούμορ, θα σας θυμίσω τα της πυρκαγιάς που ξέσπασε στις 28 Ιουλίου 1999, κοντά στο χωριό Μελανιός, στα βορειοδυτικά παράλια του νησιού.
Ήταν λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι, όταν οι πρώτες φλόγες ξεπήδησαν πιθανότατα από καλώδια της ΔΕΗ, αν και στην περιοχή ακούστηκαν και καταγγελίες για εμπρησμό με στόχο τη δημιουργία βοσκοτόπων. Την φωτιά μέσα σε λίγα λεπτά λόγω των ανέμων την... χάσαμε. Κοιμόμασταν στο... πόδι σε κάποια άκρη του δρόμου.
Θυμίζω ότι τότε Γιάννη ένας φαντάρος έστειλε επιστολή στην εφημερίδα ότι ήταν ...νηστικός για ημέρες. Το δημοσίευσες στη εφημερίδα μου την ΑΛΗΘΕΙΑ. Εγγράφως σου απάντησα ότι μπορεί κάποιοι λόγω των συνθηκών να μην έφαγαν και να έμειναν νηστικοί. Ωστόσο, είπα, ότι η ευθύνη ήταν δική μου δηλαδή του ΤΑΞΙΑΡΧΟΥ. Εσύ ανταπάντησες με τα εξής. Να και μια φορά που, κάποιος, δημόσιο πρόσωπο, απαντά , ακόμα και αν δεν τον συμφέρει .
Σας αγαπώ όλους τους Χιώτες.»
Στρατηγέ μου και εμείς σας αγαπάμε, το πρόβλημά μας όμως ξέρετε ποιο είναι αφού μας ξέρετε καλά. Αν αγαπάμε τον εαυτό μας.
Ο Βούλτσος επειδή δεν έφαγε ένας φαντάρος είπε «φταίω εγώ».
Μέρες τώρα φωνάζουμε για τα σκουριασμένα παγκάκια της χολέρας της Περ. Ενότητας. «Πέρα βρέχει και στο Αϊβαλί βροντά». Μέρες γράφουμε ότι την ώρα που δεν υπάρχει θέση στάθμευσης ούτε για δείγμα, δύο «έξυπνοι» πουλούν τα δίκυκλά τους έναντι του Δημαρχείου. Άλλοι δύο «έξυπνοι» τα πουλάνε στην στροφή της Μαρτύρων. Είδατε κανείς να δίνει σημασία; Μόνο το Λιμεναρχείο άρχισε να «ξηλώνει το κουβάρι» των άλλων «έξυπνων» που πουλούν τα Ι.Χ. τους έξω από του Χανδρή.
ΥΓ. Οι καπαριές στο Κάστρο μας υποθέτω ότι είναι εκεί στα πλαίσια του... Chios pass.
Ίσως δεν είναι δόκιμη η σύγκριση αλλά «γκουγκλάρετε» ας πούμε το Κάστρο της Ρόδου. Έτσι για να καταλάβουμε τι έχουν τα «έρημα και φοφάνε».
Αλλά το ερώτημα παραμένει. Τα νοιάζει;









































