Εξω λοιπόν οι κάμερες από την Γενική Συνέλευση των γονέων. Γιατί όμως; Συνήθως όποτε φεύγουν οι κάμερες, όπου πάνε, τελειώνει η… συνεδρίαση, αφού απ’ τις συγκεντρώσεις μέχρι τα Δημοτικά Συμβούλια, οι κάμερες βοηθούν να κάνουν οι ομιλητές «το κομμάτι τους» απ’ την χειρότερη περίπτωση, μέχρι να προβάλλουν τα αιτήματα τους, στην καλύτερη.
Θα έβλαπτε δηλαδή να δούν τελικά οι γονείς, δεν πάνε όλοι στις Συνελεύσεις, το εύρος των προβλημάτων; Αυτοί που δεν είναι γονείς και ενδιαφέρονται επίσης;
Κακά τα ψέματα, όλοι θέλουν τις κάμερες στους γάμους, κανένας στις… κηδείες. Ομως τέτοια είχαν οι γονείς στο Αμφιθέατρο των 3ου και 8ου Δημοτικών Σχολείων;
Δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας, ούτε είναι η πρώτη φορά, που πάμε σε Συνελεύσεις. Αυτό που πείραξε είναι το προσφυγικό, είναι ότι κάποιοι θέλουν να καταδικάσουν στην αμορφωσιά ανθρώπους και ντρέπονται να το πούν δημοσίως.
Ξέρω, θα ειπωθεί ότι κανείς δεν είναι ρατσιστής, ότι όλοι λένε να μορφωθούν τα παιδιά, αλλά εκτός Σχολείων, σε άλλους χώρους, ότι μπαίνει θέμα εμβολιασμού τους, λες και τα εμβόλια είναι ασπίδες ασφαλείας. Δεν θέλω να επεκταθώ σ’ αυτό. Εκείνο που ξέρω είναι ότι η Κυβέρνηση εγκληματεί και εδώ, κρατώντας στο μαύρο σκοτάδι 1000 και παραπάνω παιδιά στο νησί, που εδώ και ένα μήνα αποτελούσε διεθνή υποχρέωση της χώρας, να κάθονται στα θρανία και όσο διάστημα μείνουν εδώ να μάθουν να γράφουν τουλάχιστον το όνομα τους.
Αποτελεί έγκλημα και ύψιστη ντροπή για κάθε πολιτισμένο άνθρωπο, να ανέχεται ένα παιδί να μην κρατάει μολύβι και βιβλίο, αλλά σφεντόνα και πέτρα.
Ας μην το αναλύσουμε άλλο, όποιος το καταλαβαίνει έχει καλώς, όποιος όχι, εκατό χρόνια να συζητάμε δεν θα βγάλουμε τίποτα, αφού μιλάμε διαφορετική γλώσσα.
Όμως πάμε και στην δημοσιογραφική ουσία. Για κάποιο λόγο δημοσίου ενδιαφέροντος έκριναν τα Μέσα Ενημέρωσης ότι πρέπει να καλύψουν την Γενική Συνέλευση των γονέων και εκείνοι έκριναν ότι οι κάμερες πρέπει να κλείσουν.
Φυσικά και τους έγινε το χατίρι, άλλωστε με το ζόρι παντρειά δεν γίνεται, όμως για να σοβαρευτούμε, την επόμενη Γενική τους Συνέλευση να την κάνουν σπίτι τους. Τότε μπορεί να γίνει κεκλεισμένων των θυρών, όπως μπορεί να γίνει και σε ένα συνεταιρισμό οικονομικών συμφερόντων π.χ. η Γενική συνέλευση της ΕΜΧ. Που ξανακούστηκε όμως Γενική Συνέλευση γονέων, που γίνεται δε δημόσιο χώρο, εκτός αν το Αμφιθέατρο των Σχολείων το αγόρασαν και είναι ιδιωτικό, να έχουν την απαίτηση να γίνεται… μυστικά;
Υ.Γ. Ας μην το χοντρύνουμε άλλο. Σκεφτείτε και να υπήρχε στη Χίο θέμα, να πάνε τα προσφυγάκια αύριο Σχολείο!
