Πριν αναλύσω τις σκέψεις μου χρειάζονται κάποιες διευκρινίσεις.
Ο Ρουκετοπόλεμος είναι έθιμο του Βροντάδου. Το αν θα τηρηθεί το έθιμο φέτος ή αν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κρατική ηλιθιότητα και υποκρισία δεν θα πραγματοποιηθεί, αφορά τους ίδιους τους Βρονταδούσους.
Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει ψυχικά προβλήματα και να ζητήσει την βοήθεια της επιστήμης για την περίπτωση του, μια κρατική οντότητα δεν μπορεί να «πουλάει τρέλα». Αν το κάνει, απλά δεν υφίσταται.
Για παράδειγμα δεν μπορεί στην χώρα ή τον χώρο, όπως λέω εγώ, που η μόνη πρωτογενής παραγωγή του είναι τα λουκάνικα Πουλάκη, Μαμούνα άντε και Μονιούκα, να βάζεις την Αστυνομία, να «μπουκάρει» σε σπίτια για να βρίσκει… βαρελότα. Απαγορεύεις την εισαγωγή τους και τελειώνεις.
Πριν πούμε «Χριστός Ανέστη» με κρότους, από τα γραπτά στοιχεία, που διαθέτουμε, η γραφή υπήρξε πολύ μεταγενέστερη του ανθρώπου, προηγήθηκε ο Θεός των Αιγυπτίων Όσιρις, που ανασταίνονταν πριν 4000 χρόνια, από τον κάτω κόσμο, όπως ανασταίνεται η γη μετά τον χειμώνα και η έλευση του γίνονταν δεκτή με κρότους και την ανταλλαγή ευχών «Όσιρις Ανέστη». Ακολούθησε πριν 2000 χρόνια ο Θεός Άδωνις, όχι ο Γεωργιάδης αυτός είναι έτσι κι’ αλλιώς… Θεός, που επίσης η έλευση του εγένετο δεκτή από τους αρχαίους Έλληνες, με κρότους και θορύβους με την ευχή «Άδωνις Ανέστη». Ακολούθησε το «Χριστός Ανέστη» και τώρα πολύ κοντά χρονολογικά η ανακάλυψη της πυρίτιδος, οπότε φτάσαμε στις μέρες μας και οι κρότοι έγιναν… ρουκέτες.
Αν πηγαίναμε Νηπιαγωγείο θα λέγαμε στα παιδάκια ότι τούτο το παράδοξο και πολλές φορές μη λογικό λέγεται έθιμο. Επειδή όμως το ελληνικό κράτος είναι ακόμα στον… βρεφονηπιακό έχει καιρό να το καταλάβει.
Τα λέει στο άρθρο του ο πρώην Αστυνομικός Διευθυντής, Γιώργος Κεβόπουλος, στον οποίο το «ηλίθιο» πάλι έδινε εντολές να συλλαμβάνονται… ρουκετόξυλα, διαβάστε το https://www.alithia.gr/koinonia/paremvasi-toy-proin-ast-dieythynti-gia-tin-paranoia-toy-kynigitoy-ton-ethimon το γράφω και εγώ για αμέτρητη φορά.
Τα έθιμα δεν τα διώκεις, δεν τα καταδιώκεις, τα ΕΛΕΓΧΕΙΣ και δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά ο Ρουκετοπόλεμος ειδικά, σε σχέση με άλλα έθιμα και στην Χίο αλλά και ανά την Ελλάδα, είναι από τους καλύτερα ελεγχόμενους.
Φτάσαμε λοιπόν στο σήμερα και το ατύχημα. Εγώ σας λέω ότι δεν θα είναι το τελευταίο, άρα ένας λόγος παραπάνω όχι για διώξεις αλλά για διαφάνεια και ΕΛΕΓΧΟ, που από μόνος του απεχθάνεται την υπερβολή. Σήμερα λοιπόν είχαμε άλλη μια «θεατρική παράσταση» του «ηλίθιου» δια των οργάνων του, στην οποία σε ότι μας αφορά, εγώ ότι είχα να πω το είπα ανοίγοντας στα Μέσα την πόρτα του Εισαγγελέα και να το γράψουμε κιόλας για να υπάρχει και γραπτά. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ το ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ. Όποτε το κράτος δεν θέλει στα πόδια του δημοσιογράφους έχει ΧΕΣΜΕΝΗ τη φωλιά του.
Αφήνουμε όμως τα μεγάλα όντως προλογικά, να πάμε στο κυρίως θέμα. Δικαιούνται μετά από αυτά οι τηρούντες το έθιμο να μην συμμετέχουν; Βεβαίως αλλά εγώ θέλω να μην χαθεί η ουσία και θέλω να ρωτήσω, πρώτα απ’ όλα το «ηλίθιο».
Αν δεν πέσουν ρουκέτες, πως ακριβώς θα γίνει δεκτό το «Χριστός Ανέστη» σε όλες τις Εκκλησιές της Ελλάδας και της Χίου, με… καρδούλες στο face book; Ποιος θα εμποδίσει το ΧΑΜΟ, που θα γίνει;
Και επειδή εγώ είμαι λιγότερο πονηρός από άλλους μια εξήγηση έχω. Για πρακτικούς αντικειμενικούς λόγους, που σχετίζονται με το θέαμα, η Χίος από το τίποτα, έφτασε να είναι ο υπ’ αρ. 1 τουριστικός Πασχαλινός προορισμός της Ελλάδας. Σε ποιόν ή σε ποιους στο «κουβέρνο» δεν αρέσει αυτό; Ποιοι θέλουν πάση θυσία να το χαλάσουν;
Ας μην τους δώσουν αυτή τη χαρά. Εγώ μόνο αυτό έχω να πω στους Βρονταδούσους σεβόμενος την όποια απόφαση τους.
ΥΓ. Πάσχα του 1980, πριν μισό αιώνα δηλαδή, ο υποφαινόμενος υπηρετούσε την θητεία του στην Κω. Νεοσσός στρατιώτης βρισκόμουνα την ώρα της Ανάστασης στην σκοπιά. Και εγώ και οι υπόλοιποι τρέξαμε πανικόβλητοι να καλυφθούμε από τις εκρήξεις που γίνονταν, και τα βράχια, ολόκληρα βουνά, που τινάζονταν στο αέρα στην… Κάλυμνο! Σε σχέση με άλλα μέρη της Ελλάδας ο ρουκετοπόλεμος του Βροντάδου της Χίου είναι απλή… οδοντόκρεμα.
