Χίος, Τρίτη 11 Αυγούστου

Κλεισμένοι αλλά… ελεύθεροι

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 24/03/2020 - 20:43

Που είσαστε ρε αδέλφια και σας περιμέναμε… 500 χρόνια!

Έτσι είπε ο Δήμαρχος Χίου Ν. Κούβελας στην Μπέλα Βίστα, αγκαλιάζοντας τον πρώτο έλληνα στρατιώτη, του εκστρατευτικού Σώματος, που αποβιβάστηκε στις 11/11/1912 στην Λευκωνιά, χαρίζοντας την ένωση μας με την Ελλάδα.

Από τότε, ο καρόδρομος εκείνης της εποχής και σήμερα δρόμος του… Αεροδρομίου, ονομάζεται «Λεωφόρος Ενώσεως».

Και μέσα από αυτή την λεωφόρο… θυσιών, ξεχνάμε καμιά φορά, πως η δική μας σκλαβιά κράτησε 100 χρόνια παραπάνω των άλλων συνελλήνων.

Όμως για να σκεφθούμε τον Χιώτη ραγιά, επισήμως Οθωμανό υπήκοο, που σήκωνε το κεφάλι του πάνω από το σημερινό Φαρμακείο Δαμαλά στην Απλωταριά και έβλεπε την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι του Ελληνικού Προξενείου;

Ρίγος από την μια, υπερηφάνεια από την άλλη, υπομονή ζέουσα και για την δική του απελευθέρωση.

Για να κυματίζει όμως αυτή η σημαία, χρειάστηκαν ποτάμια αίματος, χρειάστηκαν θυσίες, χρειάστηκαν τόνοι χαρτιού στα Ευρωπαϊκά τυπογραφεία, για να τυπωθούν οι επαναστατικές μπροσούρες του Ρήγα, για να μπορεί ο Δάσκαλος του γένους Αδαμάντιος Κοραής να πείσει ότι οι Γραικοί είναι Έλληνες, για να μας συνδέσει το όνομα που φέρομε με υπερηφάνεια σήμερα, με τους αρχαίους προγόνους μας.

Χρειάστηκαν τόνοι νερού στους μύλους της Δημητσάνας, για να φτιαχτεί το μπαρούτι του πυρπολητή Κανάρη, για να τροχιστεί το γιαταγάνι του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, χρειάστηκε να ανοιχτούν σεντούκια θησαυρών για να κτιστεί ο στόλος της Μπουμπούλινας, χρειάστηκε να κρεμαστεί ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε’ για να ευλογηθεί ο αγώνας του γένους, να νικήσουν τον χάρο οι Σουλιώτισες τον χορό του Ζαλόγγου, να θυσιαστούν οι μάρτυρες του Αγίου Μηνά, της Νέας Μονής και του Μελανειούς, να συγκλονιστεί η Ευρώπη από τον πίνακα του Ντελαγκρουά, να γίνει ύμνος εις την Ελευθερία οι στίχοι του Διονύσιου Σολωμού, να φτιαχτεί ένα χρόνο μετά την Επανάσταση η γαλανόλευκη με τις λωρίδες να μην είναι τυχαία εννέα αφού συμβολίζουν τις εννέα φράσεις του εθνικού μας συμβολαίου Ε-ΛΕ-ΥΘΕ-ΡΙ-Α -Η- ΘΑ-ΝΑ-ΤΟΣ.

Αυτή η σημαία θα κυματίζει την Τετάρτη σε κάθε μπαλκόνι της χώρας, σε κάθε σπίτι που μας προστατεύει από μια πρωτόγνωρη απειλή, που απειλεί την ζωή μας, αλλά δεν απειλεί την ελευθερία μας.

Γιατί αυτή η σημαία αυτό ακριβώς συμβολίζει. Τις θυσίες για να έχουμε σήμερα παρά τα προβλήματα και τις γκρίνιες μας, μια πατρίδα να μας προστατεύει.

Άντε και του χρόνου όλοι μαζί να μαζευτούμε στην πλατεία Νικολάου Πλαστήρα να κάνουμε έπαρση της σημαίας μας στο κεντρικότερο σημείο του νησιού και να ψάλλομε όλοι μαζί τον εθνικό μας ύμνο.

 

Υ.Γ. Φέτος θα το κάνουμε την Τετάρτη 25η Μαρτίου 2020 από τα μπαλκόνια των σπιτιών μας. Την ίδια ώρα ο εθνικός μας ύμνος θα ακουστεί από το Ράδιο – αλήθεια και η Μητρόπολη θα σημάνει τις καμπάνες όλων των Εκκλησιών, που του χρόνου ολόφωτες και γεμάτες θα γιορτάσουν τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

 

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 10/08/2020 - 20:00

Πω, πω, τα μπλέξαμε, αυτός δεν είναι τίτλος… σιδηρόδρομος είναι.

Δεν φταίει όμως κανείς, αλλά ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου, που έριξε τον προβληματισμό και την… σπόντα.

Έλεος, είπε και είχε χίλια δίκια ο Γιάννης Μανάρας, αυτό δεν είναι ενημέρωση είναι ανθρωποφαγία και κανιβαλισμός.

Και δεν αναφέρομαι στα τοπικά Μέσα διευκρίνισε, αλλά επιτέλους γιατί είναι είδηση ένα κρούσμα κορωνοϊού; Δεν καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει διασπορά στην Κοινότητα, αύριο θα είστε εσείς ασθενείς, μεθαύριο εγώ, αν δεν ακούμε και δεν τηρήσουμε τις απλές εν τέλει συμβουλές – οδηγίες που μας δίνουν;

Κατ’ αρχήν να διευκρινίσουμε κάτι. Δεν θα ασχοληθούμε με τα κεντρικά ΜΜΕ. Υπάρχουν αυτά που τιμούν την αποστολή τους, υπάρχουν άλλα, που στις 12 το μεσημέρι λένε… Καλησπέρα.

Το πρόβλημα δεν είναι όμως η ημιμάθεια του… Καλησπεριτζή, είναι ότι εν ριπή οφθαλμού τον ακολουθούν τα εν Ελλάδι μίμιστρα και αίφνης η Εσπέρα γίνεται… ηλιοπρόβλητη.

Το ίδιο συμβαίνει και με τον κωρονοϊό, μόνο που εδώ οι ευθύνες είναι μοιρασμένες.

Όταν ο ίδιος ο ΕΟΔΥ δίνει τα κρούσματα γεωγραφικά, γιατί έτσι κρίνει ότι πρέπει να γίνει και η αντιμετώπιση γίνεται με τη σειρά της με τοπικούς αποκλεισμούς, ελληνιστί… Lockdown, πως ακριβώς θα χειριστούν το θέμα τα Μέσα;

Όταν περνάει η λογική φοράμε μάσκα και στην… τουαλέτα, πως θα ξεκολλήσει το ενδιαφέρον του κόσμου όταν το μυαλό του είναι φιμωμένο;

Άρα έχει δίκιο ο Γιάννης Μανάρας αλλά εδώ οι χειρισμοί είναι κατ’ εξοχήν… νευροχειρουργικοί και μάλιστα σε μια κοινωνία, που ήδη έχει ξεφύγει από την ενημέρωση, διότι θεωρεί ότι μπορεί να την κάνει μόνη της.

Όταν ο άλλος μπορεί στον διαδικτυακό Καφενέ να βγάζει το πρόσωπο του κρούσματος στον… αέρα, μαζί και τα… παιδιά του, ξεχάσαμε όλοι στη Χίο τι έπαθε ο πρώτος… τυχερός, και δεν συλλαμβάνεται, ναι αυτό ακριβώς, συλλαμβάνεται την επομένη, τι ακριβώς μπορεί να κάνει ο επαγγελματίας δημοσιογράφος;

Όταν ο κάθε πανίβλακας, μπορεί να γράψει, έχομε δεκάδες κρούσματα και τα κρύβουν, χωρίς καμμιά επίπτωση, τι ακριβώς μπορεί να κάνουν με τα Μέσα, εκτός από το να… απολογούνται γιατί δήθεν δεν γράφουν την… αλήθεια;

Έχετε δεί τον Βιολογικό από κοντά; Φανταστείτε μια πισίνα γεμάτη, ας μην περιγράψουμε τι, που περιμετρικά περιβάλλεται από ένα τσιμέντινο διάδρομο πρόσβασης. Ε, γίνεται να καθίσεις εκεί να πιείς… το ούζο σου και να παραπονιέσαι πως μυρίζει;

Κοντολογίς, με το επίπεδο αυτής της κοινωνίας γίνεται να κάνεις την δουλειά σου και να μην τα ακούσεις ότι είσαι και εσύ μέρος της παγκόσμιας συνωμοσίας, που θέλει να κρύβονται τα κρούσματα, γιατί… έτσι;

Να ξέρει ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου, το ξεχώρισε άλλωστε και ο ίδιος, ότι τα τοπικά Μέσα Ενημέρωσης κράτησαν από την αρχή υπεύθυνη στάση, αποφασίζοντας να ανακοινώνουν μόνο τις επίσημες αναφορές του Νοσοκομείου , του ΕΟΔΥ και της Πολιτείας.

Αν μας δίνουν κρούσματα εκείνοι, θα δίνουμε και εμείς. Όταν αποφασιστεί επισήμως ότι αυτό δεν αποτελεί πλέον είδηση, χαρά μας να μην αναφέρουμε τίποτα.

 

Υ.Γ. Που είναι οι λαλίστατοι συγκεντρω – υπογραφούντες, που έλεγαν ότι στην Λευκωνιά θα γίνει από μια νέα ΒΙΑΛ, μέχρι το Στρατόπεδο… Αλκατράζ. Αν το υπουργείο Μετανάστευσης δεν είχε φροντίσει υπεύθυνα να λειτουργήσει τη Δομή Απομόνωσης τώρα θα καρδιοχτυπούσε όλη η Χίος.