Να βάλουμε και εδώ, στο δρόμο του Αεροδρομίου, φράκτη από… πλέξιγκλας

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 10/12/2020 - 18:53

Η φωτογραφία από τον δρόμο του Αεροδρομίου με την σημερινή Νοτιά.

Είναι εμφανέστατο ότι η λύση και εδώ είναι μία, δοκιμασμένη άλλωστε… στον αντίστοιχο δρόμο στα φανάρια του Τάγματος.

Βάζουμε και εδώ ένα φράκτη από πλέξιγκλας, για να μην μας κόβει και την… θέα και ξεμπερδεύουμε μια και καλή από το πρόβλημα.

Μετά την προλογική πλάκα, να ρωτήσουμε τώρα σοβαρά;

Η μελέτη της μετατόπισης του δρόμου προς Ανατολάς, πιο μέσα στη θάλασσα δηλαδή, προκειμένου να γίνει η μίνι επέκταση του Αεροδρομίου, περιλαμβάνει κατασκευή υποθαλάσσιου χαλινού;

Αν όχι δημιουργούμε ένα δεύτερο Τάγμα, και αύριο θα τραβάμε τα μαλλιά μας και θα ψάχνουμε… πλέξιγκλας.

Αυτό διότι η θάλασσα βγαίνει στη στεριά, επειδή εμείς παρεμβαίνουμε στη δουλειά της, χωρίς να καταλαβαίνουμε οι… κορωνοϊοί ότι δεν είμαστε παντοδύναμοι.

Εκτός αν είναι τυχαίο το ανάγλυφο των ακτών κάθε νησιού, μια διαδικασία που διαρκεί εκατομμύρια χρόνια, μέχρι που ήρθαμε εμείς οι έξυπνοι και μπαζώσαμε, για να χώσουμε τον Βιολογικό δίπλα στο Αεροδρόμιο (άλλη μεγάλη επιτυχία. Είναι σαν να βάζεις στο σαλόνι του σπιτιού τη χέστρα, μετά συγχωρήσεως) μετά να ξαναμπαζώσουμε για να… ξαποστάσουμε και τράβα κορδόνι μέχρι τον Βροντάδο, από τον ΝΟΧ μέχρι την Δασκαλόπετρα, με ένα σωρό λωλάδες, που απλά έβγαλαν την θάλασσα στη στεριά, αφού εμείς αυθαιρετήσαμε στην επικράτεια της.

Αυτά όμως γίνονται όταν βλέπεις μέχρι την μύτη σου, με την εξαίρεση αυτών, που βλέπουν και 100 χρόνια μπροστά.

Το σκέφθηκα με την ανακοίνωση της συνεργασίας της Mediterra, με την Αμερικάνικη Γεωργική Σχολή, που θα ξαναζωντανέψει, μην έχετε καμιά αμφιβολία τη «Γεωργική Σχολή Χίου» το «Χιακό πρόβατο» και θα κάνει τα βουνά στη Νότια Χίο μαστιχώνες.

Και θυμήθηκα χρόνια πίσω, τον καπ. Παναγιώτη Τσάκο, να μπουντελιάρει εκείνος θαλασσινός και Καρδαμυλίτης τη μάστιχα, μέσω της Mediterra, λέγοντας πως η Χίος πρέπει νάχει δυό ποδάρια (τη ναυτιλία και τη μαστίχα).

Και μετά να επισκέπτεται την Αμερικάνικη Γεωργική Σχολή στη Θεσσαλονίκη και εκείνος ο… θαλασσινός, να δίνει μια υποτροφία το χρόνο σε κάθε Χιωτάκι, που ήθελε να φοιτήσει εκεί, να γίνει αγρότης ή κτηνοτρόφος.

Και μετά να λέει τι ντροπή αισθάνθηκε, όταν πήγε στη Βόρεια Ελλάδα και του έδειξαν το… Χιακό πρόβατο, που εμείς δεν κρατήσαμε εδώ, γιατί οι κατσίκες, που αφάνησαν το σύμπαν του πρασίνου είναι πιο… κερδοφόρες.

Και ύστερα να ξύνουν όλοι την κεφαλή τους μπας και… ξεχαλικά ο αειθαλής Καρδαμυλίτης, όταν αυτός που θέλει μια μέρα να μετρήσει τα βαπόρια του, αγόρασε τον… Κορακάρη, για να βάλει εκεί, έτσι είπε και τους έστειλε όλους, προβατίνες.

Και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και ενώ θα μπορούσε, ο αειθαλής πάντα, να κάθεται στην τσουλήθρα του και να βουτάει στην πισίνα με τα δολάρια, και σχεδιάζει και δημιουργεί «Ξενία», «Μαρίνα» και «Καρνάγιο» στο Θόλος.

Και έρχεται η Mediterra  και κάνει μνημόνιο συνεργασίας με την Αμερικάνικη Γεωργική Σχολή για την δημιουργία Μαστιχώνων, το ζωντάνεμα της Γεωργικής Σχολής Χίου, τη δημιουργία εκτροφείου Χιακού προβάτου και τη δημιουργία ζωνών καλλιέργειας αρωματικών φυτών στον Κορακάρη.

Έτσι για να δούμε χειροπιαστά τι γίνεται όταν δεν βλέπεις πέρα από την μύτη σου, πλέξιγκλας κατά… θαλάσσης ας πούμε, και τι μπορεί να γίνει όταν βλέπεις, θα το επαναλάβουμε 100 χρόνια μπροστά.

 

Υ.Γ.: Στο Δημοτικό Συμβούλιο Χίου, κατάλαβαν ότι πρέπει να αφήσουν τον Δήμαρχο, τον κάθε Δήμαρχο να σχεδιάσει και να υλοποιήσει το Τεχνικό πρόγραμμα του ή το ψήφισαν… κατά λάθος;

 

Σχετικά Άρθρα