Αδέλφια γειά σας και χρόνια πολλά, με ένα πράγμα στο μυαλό μας. Τίποτα δεν είναι δεδομένο, ούτε η ελευθερία.
Βεβαίως αντέχουμε διαχρονικώς και αυτό είναι ένα άλλο μυστήριο, γι’ αυτό και ξεκινήσαμε με δύο στίχους του Γ. Σουρή, με την ευκαιρία άλλη μιας ποιοτικής δουλειάς του δικού μας Λευτέρη Βενιάδη, που αν έμενε εδώ, το πολύ να τον απασχολούσαμε κάπου ως… κλητήρα.
Εορτάσαμε λοιπόν την 25η Μαρτίου με μια πρόταση που κάνω απολύτως σοβαρά. Την 28η Οκτωβρίου να παρελάσουν όλα τα μέλη των αθλητικών μας σωματείων, να χειροκροτούμε οι μισοί τους άλλους μισούς και όλοι μαζί να μην βλέπουμε ως πιστοί…στρουθοκάμηλοι ότι ΔΕΝ υπάρχουν πλέον ΠΑΙΔΙΑ.
Κατά τα άλλα ευτυχώς και βρέθηκε μια κυρία Δουνδουλάκη, να ζητήσει να δει αυτές, που εκφωνούσαν τα κείμενα της παρελάσεως και είπα, να μια πολιτικός, που εκτός του ύφους, εκτίμησε και την πνευματική εργασία κάποιων.
Να μην σας πρήξω όμως, να εξηγήσω κατ’ αρχήν την φωτογραφία. Είναι ο τοίχος στο κόκκινο φαναράκι, που ένας ΗΛΙΘΙΟΣ βρωμολόγησε με ένα ποδοσφαιρικό υποτίθεται «σύνθημα». Μπράβο λοιπόν στο Λιμενικό ταμείο για την άμεση αντίδραση. Μπράβο επίσης στην ΔΕΥΑΧ, που έφτιαξε το οδόστρωμα στην οδό Αρτεμιδώρου. Δημοσιεύουμε κατωτέρω και την πρώην μορφή και την νυν, αλλά μαζί με το μπράβο μας και εδώ ας σημειώσουν και κάτι άλλο. Ψάχνοντας εκεί μια διαρροή τους κατέστρεψαν ένα τοιχίο. Στην ιδιοκτήτρια είπαν να κάνει μια αίτηση αποκατάστασης. Πήγε λοιπόν στην Τεχνική υπηρεσία και κατέθεσε αίτηση θεραπείας με αριθμό πρωτοκόλλου 52108 23/7/24 και ώρα 8.29… Επειδή μας συγκινεί πολύ η λεπτομέρεια της… ώρας να πληροφορήσομε τον Δήμαρχο Χίου και όποιον αρμόδιο ότι μετά από 2 ΧΡΟΝΙΑ ουδείς έχει δώσει σημασία αποκατάστασης.
Θα ήθελα να τελειώσω εδώ τις σκέψεις μου, αλλά προηγούμενα να ρωτήσω κάτι τον ένα Βουλευτή μας, ο έτερος βρίσκεται στην Αυστραλία. Δηλαδή αγαπητέ Νότη, τώρα πρέπει να πούμε Μπράβο στο υπουργείο Παιδείας, που έστειλε καθηγητές στα Καρδάμυλα τον… Μάρτιο; Ε, ας άφηναν να τελειώσει η χρονιά.
Τέλος μπράβο στους δικαστές. Είδαν την ΤΥΦΛΑ των πολιτικών και της πολιτικής και ΑΘΩΩΣΑΝ τους ανθρώπους, που δεν δέχτηκαν να τους θάψουν ζωντανούς, εκτός αν δεν έχουμε καταλάβει ότι με τόση υποβάθμιση και τα ΕΛΤΑ είναι μέρος της, είμαστε μέσα στο λάκκο.
Και κάτι τελευταίο, που σας παρακαλώ βρείτε τρόπο να το μεγεθύνετε να το κρατήσετε εύκαιρο σε πρώτη ζήτηση. Δεν ξέρω αν θα το θυμίσει ο Βενιάδης στο Ομήρειο. Το έγραψε ο Συριανό – Χιώτης Γεώργιος Σουρής, προσέξτε, το…1893.
«Δυστυχία σου Ελλάς»
«Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.
Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα»…
ΥΓ. Η τελευταία φωτογραφία, μου την έστειλε Χιώτης ναυτικός από το πέλαγος. Και μόνο αυτόν να είχα σαν αναγνώστη, αξίζει ο κόπος της συγγραφής ενός βιβλίου.
