Χίος, Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου

Ο Ν. Μηταράκης, οι συνταξιούχοι του ΝΑΤ και ο γιατρός… Λύσανδρος Καλλέργης

Γιάννης Τζούμας
Κυρ, 29/09/2019 - 23:05

Παρακολουθούσα στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV την προσπάθεια του Νότη Μηταράκη να πείσει τους συνταξιούχους του ΝΑΤ ότι δεν υπάρχει πλέον Οίκος ναύτη εδώ και 7 χρόνια αλλά εις μάτην.

Όπως σωστά το εντόπισε, το θέμα είναι συναισθηματικό αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς πολιτική με συναισθήματα δεν γίνεται.

Το ΝΑΤ το φάγανε, το γδύσανε αυτοί που καμιά εικοσαριά χρόνια και οι ναυτικοί τους έστειλαν με την ψήφο τους να οδηγήσουν την χώρα στα βράχια, για να αλλάξουν σήμερα… όνομα μπας και ξεχαστούν.

Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με τον Οίκο ναύτη, που όπως εξήγησε απλά στους ναυτικούς ο υπουργός δεν υπάρχει στο σύστημα υγείας. Πιο απλά δεν γίνεται. Με ναυτικό παράδειγμα το πλοίο δεν έχει δέσει, έχει πάει στο διαλυτήριο και σήμερα είναι άντε ένα γραφείο με ένα γιατρό να γράφει συνταγές.

Αιτία της συναισθηματικής έκρηξης των απόμαχων του… ΝΑΤ, η πρόταση του Διοικητή της Ακαδημίας Μηχανικών Γιάννη Μάργαρη να στεγαστούν σε έναν όροφο του κτιρίου, αίθουσες της Σχολής.

Η λογική του, την οποία ενστερνίστηκε και ο υπουργός, όπως θα έκανε κάθε λογικός άνθρωπος ότι με την παρούσα κατάσταση η Σχολή δεν έχει χώρο παρά  για 6 σπουδαστές ακόμα ενώ αν στεγαστεί στον «Οίκο Ναύτη» μπορεί να απορροφήσει πάνω από 50.

Στα αυτιά μου ακούω ακόμα μητέρα παιδιού, που πέτυχε στην εισαγωγή του στις Ακαδημίες, ότι αν το παιδί της δεν έρθει στο νησί, απλά δεν θα παρακολουθήσει τη Σχολή γιατί δεν έχουν χρήματα για να το στείλουν ας πούμε στην Μηχανιώνα.

Με δεδομένο το συναισθηματικό δέσιμο μας με την θάλασσα, νομίζουμε ότι όσοι απόμαχοι έχουν την θέση «Κάτω τα χέρια από τον Οίκο Ναύτη» έχουν άδικο αλλά επειδή η πολιτική δεν γίνεται με συμπάθειες και αντιπάθειες, ο Νότης Μηταράκης πρέπει να κινηθεί ΑΜΕΣΑ στην κατεύθυνση ικανοποίησης του αιτήματος της Ακαδημίας Μηχανικών διαθέτοντας ένα όροφο για την στέγαση αιθουσών της, επιπρόσθετα και για έναν ακόμα λόγο.

Οι δωρητές του κτιρίου, ανεξάρτητα αν δεν μιλούν, έχουν συνδέσει τη δωρεά με την ναυτιλιακή δραστηριότητα, άρα διασφαλίζεται με την λειτουργία τμήματος της Ακαδημίας Μηχανικών και η παρουσία του ενός πλέον υπαλλήλου του πάλαι ποτέ Οίκου Ναύτη ή του ενός γιατρού της συνταγογράφησης.

Γιατί βλέπετε υπάρχει και η περίπτωση να ξυπνήσουν μια ωραία πρωϊα οι κληρονόμοι των δωρητών και να πούν να τους παραδοθεί το κτίριο ενός Οργανισμού που δεν υπάρχει πλέον να το κάνουν γραφεία γιατρών ας πούμε να βγάζουν αυτοί το… κάτι τις τους.

 

Υ.Γ. Που κολλάει ο συγχωρεμένος ο Λύσανδρος; Όταν ακόμα ζούσε ο πατέρας μου και όταν άρχισε να χάνει τα μυαλά του, τον μάζευα κάθε πρωί από τον Οίκο Ναύτη γιατί περίμενε τον Λύσανδρο Καλλέργη, που είχε πεθάνει πριν 20 και βάλε χρόνια, να του γράψει συνταγές. Ε, μην πάθουν τώρα ομαδικά και οι απόμαχοι μας τη… δουλειά του πατέρα μου.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 11/12/2019 - 20:22

Σας αρέσουν οι ιστορίες;

Ορίστε μια αληθινή.

Θέλω να βοηθήσετε μια μάνα απ’ τα Καρδάμυλα, με ένα αυτιστικό παιδί 37 χρόνων.

Αυτό μας είπε ένας καθηγητής του εκεί Γυμνασίου και έπεισε την Κυριακή Ζαφειροπούλου να μας επισκεφθεί, όπερ και εγένετο.

Κάθισε απέναντι μας με τον Γιάννη δίπλα και με την πάνα βρακάκι στο χέρι, για τον …αλλάξει, αν χρειαστεί.

Θεέ μου, γιατί πρέπει κάποιοι άνθρωποι να σηκώνουν σε όλη τους τη ζωή στον Σταυρό, που σήκωσε ο γιός σου κάποια ώρα στον Γολγοθά;

Ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες. Η μάνα κατέβηκε απ’ τα Καρδάμυλα με… 5 ευρώ στην τσέπη. Το βασικό πρόβλημα της το λεωφορειάκι των ΑμΕΑ, που σταματάει στην Συκιάδα και έτσι ο Γιάννης δεν ξεκολλάει από το χωριό του.

Της κλείσαμε ραντεβού ή μάλλον για την ακρίβεια την αφήσαμε στην πόρτα του Αντιδημάρχου Πρόνοιας Γιώργη Πατεριμού, αυτού του σπάνιας ευαισθησίας ανθρώπου, που σε μισή ώρα είχε φέρει τις μισές δομές Πρόνοιας στο γραφείο του, με στόχο να βοηθήσει την κυρία Κυριακή και τον 37χρονο Γιάννη. Τα ρύθμισε όλα σε ένα πρωϊ πλην της μεταφοράς του παιδιού, που είναι θέμα που τυπικά πρέπει να πάρει το δρόμο του.

Πέραν της ανθρωπιάς του, μας έκανε εντύπωση και κάτι άλλο.

Η παρατήρηση που έκανε στην κ. Ζαφειροπούλου, που δεν τολμούσε να βγάλει έξω το πρόβλημα της.

Γιατί αργήσατε της είπε, ο προηγούμενος Αντιδήμαρχος Γιώργης Παπαδόπουλος ήταν πολύ δραστήριος και περισσότερο ίσως ευαίσθητος από μένα.

Μετά ταύτα ελάτε να αφήσουμε τα… πληρώματα να πάμε στους… Καπετάνιους.

Αυτή την απλή αλήθεια του Γ. Πατεριμού δυσκολεύονται να δούν, δύο πανάξιοι συμπολίτες μας, που τιμήθηκαν στις ανώτερες αιρετές θέσεις από τους άλλους συμπολίτες τους.

Την αλήθεια ότι άξιοι άνθρωποι υπάρχουν παντού, ότι ο ένας είναι συνέχεια του άλλου, ότι προέχει το πρόβλημα και η λύση του και όχι οι αντιπαραθέσεις.

Έτσι είχαμε μια ατυχή συνέντευξη του Μ. Βουρνού και επίσης μια ατυχή απάντηση επ’ αυτής του Στ. Κάρμαντζη.

Αλήθεια τι ήθελε να πεί μέσω αυτής ο τέως Δήμαρχος,  που δεν μπορεί να τα εκφράσει για παράδειγμα στο Δημοτικό Συμβούλιο;

Δεν μπαίνουμε στην ουσία γιατί ειλικρινά δεν νοιάζει κανέναν. Δήμαρχος είναι ο Στ. Κάρμαντζης και δεν μπορεί να… πυροβολείται με το Καλημέρα. Και μάλιστα να πυροβολείται την ώρα, που όλοι ξέρουν ότι περπατάει πάνω στο ναρκοπέδιο Τσίπρα, που τον άφησε να διοικήσει με μια μειοψηφία Συμβούλων.

Επίσης τι ήθελε να πεί ο νυν Δήμαρχος, με μια ειρωνική, ειδικά στον επίλογο της απάντηση του. Όχι, οφείλει σεβασμό στον Μ. Βουρνού. Του παρέδωσε τη σκυτάλη, που και εκείνος θα την δώσει σε άλλον, υπήρξε Δήμαρχος Χίου και είναι ηττημένος και στον ηττημένο οφείλουμε διπλό σεβασμό.

Δεν θέλω να γίνω, ούτε είμαι άξιος να γίνω δάσκαλος κανενός, αλλά διαισθάνομαι και θέλω να το εκφράσω ότι την απλή αλήθεια του Πατεριμού και των υπολοίπων μελών του… πληρώματος δεν την βλέπουν οι Κυβερνήτες, τους οποίους χρειάζεται ο τόπος και τους δύο και άλλους τόσους.

 

Υ.Γ. Ας πάρουν υπ’ όψιν τους όλοι, πως όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα, που η αγορά χτυπάει μύγες, προχωρά και κουτουλά μπούργκες, μετά τις 15 του μηνός άνθρωπος δεν κυκλοφορεί με πενηντάρικο στην τσέπη, και δεν υπάρχει Χιώτης που να μην ξέρει σε ποιό συρτάρι έχει το… Φύλλο Πορείας.