Χίος, Κυριακή 15 Δεκεμβρίου

Oι στρατιώτες... κλαίνε;

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 15/03/2019 - 14:45

Εδώ σύμφωνα με το λαϊκό άσμα κλαίνε και οι άνδρες, άρα κλαίνε και οι στρατιώτες, αν και με τα φύλα εδώ δύσκολα υπάρχει διαχωρισμός αφού σήμερα έχουμε και γυναίκες στρατιωτικούς και όσοι ξέρουμε από ζωή γνωρίζουμε πως τελικά οι γυναίκες είναι σκληρότερα καρύδια.

Αναφερόμαστε στην λιτή εκδήλωση, που έγινε προχθές στη Λέσχη Αξιωματικών, όπου μετά τα τυπικά της παράδοσης της Ταξιαρχίας από τον Υποστράτηγο Παναγιώτη Κιμουρτζή στον Ταξίαρχο Σταύρο Παπασταθόπουλο, χωρίς την παρουσία εκπροσώπου του ΓΕΣ ή της ΑΣΔΕΝ κάτι που αν θυμάμαι καλά δεν ξανάγινε και που το προσπερνάμε γιατί είναι ανεπίτρεπτο και θα στεναχωρηθούμε. Αυτή λοιπόν η εκδήλωση μετά την παράδοση έδωσε όλες τις ειδήσεις που λέμε στη γλώσσα μας, δείχνοντας ένα πρόσωπο που σπανίως βγάζει προς τα έξω ο Στρατός, από τη φύση του λιτός, στητός, σκληρός και... άκαμπτος.

Εκεί λοιπόν και μάρτυς μας το σχετικό βίντεο, που θα δείτε τηλεοπτικά και στο διαδίκτυο, ειπώθηκαν πράγματα, που σπανίως θα ακούσει κανείς γιατί απλά δεν... λέγονται τουλάχιστον στην ώρα τους.

Πως να ειπωθεί για παράδειγμα στην ώρα του, αυτό που είπε η Λιμενάρχης, όταν έδινε συγκινημένη το συμβολικό δώρο της υπηρεσίας της στον απερχόμενο Διοικητή, που παρεμπιπτόντως είναι ιδιαίτερα επικοινωνιακός, αυτό το έχει ο άνθρωπος, δεν διδάσκεται σε καμιά εκπαίδευση.

Δεν θα ξεχάσω είπε, όταν σε ένα πολύ δύσκολο περιστατικό, ήμουν μέσα στο περιπολικό σκάφος και περάσατε δίπλα με ένα φουσκωτό με τον Σεβασμιώτατο για να πάτε στην Παναγιά, όταν μου τηλεφωνήσατε να μου πείτε «Κράτα καλά».

Αισθάνθηκα εκείνη τη στιγμή, πως ότι και να γίνει ο Στρατός είναι δίπλα μας.

Και εγώ δεν θα ξεχάσω της είπε ο Ταξίαρχος τα τηλεφωνήμτα σου 3,4,5 τα ξημερώματα για διάφορα περιστατικά, συμπληρώνοντας. Εδώ που τα λέμε καλύτερα να ακούω τη δική σου φωνή από του... Φραγκιά.

Το ίδιο επαναλήφθηκε και με τους υφισταμένους Διοικητές Μονάδων, που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να πουν δημόσια πράγματα ακόμα και σε αποχαιρετισμούς.

Δεν θέλουμε να μακρηγορήσουμε, τα κάλυψε ίσως όλα ο Διοικητής της Πυροσβεστικής, που δεν διακρίνεται και για τα πολλά του λόγια. Τα είπε λοιπόν όλα με μια φράση και εκείνος συγκινημένος και... καθάρισε. Για μας, είπε, είσασταν ένα ανοικτό τηλέφωνο.

Τέλος, ελλείψει εκπροσώπου του ΓΕΣ!!! το κενό κάλυψε ο... στρατιώτης  Στρατηγός Νικόλαος Μανωλάκος πρώην Αρχηγός ΑΣΔΕΝ, όχι μόνο με την τιμητική παρουσία του αλλά με τα λόγια του.

Αυτό που μετράει, είπε, δεν είναι οι προαγωγές αλλά η προσφορά και ο Υποστράτηγος πλέον Παναγιώτης Κιμουρτζής, που μας εξέπληξε όλους η μη προαγωγή του, προσέφερε απεριόριστα.

Τα υπόλοιπα της εκδήλωσης δεν χρειάζονται, απλά επειδή έχουμε ξαναγράψει ότι δεν μπορούν όλοι να προάγονται, σημειώνουμε την ουσία και αυτό είναι ένα μήνυμα στην κοινωνία και όχι μόνο στον Στρατό.

Διαβάστε τον απολογισμό του Παναγιώτη Κιμουρτζή. Ο... στρατιώτης εκτέλεσε την αποστολή του, εξέθεσε τι έκανε, παρέδοσε στον νέο Διοικητή, κατέθεσε στεφάνι στους ήρωες πολεμιστές για την υπεράσπιση της πατρίδας, έβαλε τα πολιτικά του και πήγε σπίτι του με ήσυχη τη συνείδηση.

Καλή επιτυχία στο νέο Διοικητή κι’ας μην... προαχθεί και αυτός. Τα καλύτερα γαλόνια είναι η προσφορά.

 

Υ.Γ. Ασχετον. Κώστα Τριαντάφυλλο ενταύθα. Ο Μανώλης Βουρνούς και ο Σταμάτης Κάρμαντζης ρωτούν που να στείλουν μια ανθοδέσμη για το δώρο που τους κάνατε να συμπεριλάβετε τον Μάρκο Μεννή στο ψηφοδέλτιο σας.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 13/12/2019 - 17:29

Καθομολόγηση, η τελετή κατά την οποία οι φοιτητές ανώτατων ιδρυμάτων παίρνουν το πτυχίο τους και διαβάζουν τον όρκο που προβλέπεται από τη σχολή τους.

Επειδή μάλιστα η όλη ορκωμοσία περιλαμβάνει μια ιερότητα τόσο οι Καθηγητές όσο και οι αυριανοί Ακαδημαϊκοί πολίτες φορούν τηβέννους, όπως τον μακρύ εξωτερικό μανδύα ή χλαμύδα που φορούσαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι, κυρίως οι ανώτεροι αξιωματούχοι και ο αυτοκράτορας.

Ένα μακρύ, ριχτό σκουρόχρωμο ένδυμα με φαρδιά μανίκια και διακοσμητικές ταινίες γύρω από τα μανίκια και τον λαιμό, που φορούν δικαστές και πανεπιστημιακοί σε επίσημες τελετές ή περιστάσεις.

Αυτά… εγκυκλοπαιδικά, γιατί στην πράξη είναι εκ των πραγμάτων μια γιορτή, που προσαρμοζόμενη στα ειωθότα της χώρας του… χαβαλέ, έχει και ολίγον από αυτόν.

Έτσι σήμερα το πρωϊ, πολλοί ήταν αυτοί που αναρωτιούνταν ποιοί είναι αυτοί οι παλαβοί με τα… ράσα, που χοροπηδούν έξω από το Ομήρειο, με ροκάνες, σφυρίχτρες, με καπνογόνα, με κανόνια χαρτοπολέμου, με κόρνες και μαρσάροντας με θόρυβο μηχανές μεγάλου κυβισμού.

Βεβαίως οι εμπειρότεροι εξηγούσαμε ότι οι φοιτητές έπαιρναν τα… πτυχία τους και στα πρόσωπα σχηματίζονταν τουλάχιστον έκπληξη για την εξήγηση.

Και επειδή μπορεί και να είμαστε τίποτα… γεροπαράξενοι ας εξηγηθούμε.

Τους φοιτητές τους αγαπάμε, είναι ένα με τη ζωή μας, είναι νέοι άνθρωποι «βράζει το αίμα τους» και φυσικά δεν περιμένουμε σε μια γιορτή, γιατί αυτό είναι για εκείνους και τους συγγενείς τους η τελετή καθομολόγησης να επικρατούν συνθήκες Ιερού Ναού.

Επίσης αναγνωρίζουμε ότι αυτά στα οποία αναφερόμαστε, αφορούν μια μειοψηφία, ικανή όμως, όπως πάντα όσοι κάνουν θόρυβο, να τραβήξει την προσοχή και να φτιάξει το κλίμα.

Αυτό λοιπόν που έγινε σήμερα στο Ομήρειο, δεν ήταν επιεικώς απαράδεκτο, ήταν από αυτά που δεν πρέπει να επαναληφθούν, όχι μόνο γιατί το Ομήρειο είναι για τους Χιώτες ένας Ναός του πνεύματος, αλλά και γιατί φάνηκε πως σε αυτούς που παραχωρήθηκε δεν τον σεβάστηκαν στο ελάχιστο, ακόμα και ως απλό χώρο συναθροίσεως, αφήνοντας κατά μέρος τους κανόνες ασφαλείας, που κατά παραβιάστηκαν.

Και επειδή το Πανεπιστήμιο, ζωή να έχει η Χία… χορηγία, διαθέτει μεταξύ άλλων και ένα ωραιότατο Αμφιθέατρο, ας διοργανώνει εκεί και τις τελετές καθομολογήσεως.

Αν δε, για λόγους όγκου των παρευρισκόμενων, αυτός δεν φτάνει, το… γήπεδο, δίπλα είναι.

Άλλωστε για μερικούς εκ των αυριανών Ακαδημαϊκών πολιτών, όπως φάνηκε από την συμπεριφορά τους στο Ομήρειο, μάλλον ο χώρος των… κερκίδων θα είναι πιο οικείος.

 

Υ.Γ. Δήμαρχε Χίου αν δεν είσαστε παρών στην τελετή θα είχατε μια δικαιολογία να παραχωρήσετε το χώρο και του χρόνου αν ζητηθεί. Επειδή όμως είσαστε, να δούμε με τι καρδιά και τι εγγυήσεις θα το κάνετε. Αν το… κάνετε.

Τα σκαλιά του Ομηρείου μετά την... τελετή