Θυμάμαι είχα γράψει παλαιότερα ότι ψάχνω ένα λόγο, που δεν καούμε ξανά.
Το επιβεβαιώνω ξανά και επειδή τίθεται το ερώτημα τι θα κάψουμε πλέον, αναλογίζομε ότι απέμειναν τα… κορμιά μας.
Όποιοι το θεωρούν υπερβολικό ας πάρουν το τελευταίο τριήμερο. Φωτιά στον Κοφινά, φωτιά στο Βουνό, φωτιά στην Βολισσό. Αιτία και για τις τρείς; Θα έλεγα τα μυαλά μας, αλλά προσθέτω και το… πορτοφόλι μας. Είναι τόσο ανθηρό, που προτιμάμε να πληρώσουμε 1500 ευρώ πρόστιμο, παρά δύο τηλέφωνα στην Πυροσβεστική υπηρεσία, ένα που ενημερώνουμε για την πυρκαγιά και μας συστήνουν μέτρα προστασίας και ένα ότι η φωτιά τελείωσε και ο χώρος είναι ασφαλής.
Μετά ταύτα, κάτω από το πρίσμα αυτό πρέπει να δούμε την επικαιρότητα στο νησί, αναλογιζόμενοι ότι επειδή ένα κομμάτι της οικονομίας είναι τουριστικό, πέραν της οικολογικής καταστροφής, τι ακριβώς προσπάθεια γίνεται και γιατί, την ώρα που θρησκευτικός τουρισμός υπάρχει, περιπατητικός το ίδιο… καρβουνιακός όμως δεν υφίσταται. Αλήθεια, τι ακριβώς θα κάνει και γιατί ένας επισκέπτης ακόμα και Τούρκος σε ένα νησί καμένο από την μια άκρη μέχρι την άλλη;
Αφήνουμε κατά μέρος πως για να μας επισκεφθεί, αν είμαστε τίμιοι, πρέπει να του πούμε να συνυπολογίσει την μετακίνηση του με ιδιωτικό μέσο αν βρει. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι ο ακόμα και ο υπεραισιόδοξος Μηταράκης, που μάλιστα πιστεύει και προωθεί ώστε στο νησί να αναπτυχθεί τουρισμός κρουαζιέρας, αναγκάζεται να βάλει το θέμα της μηδενικής λεωφορειακής συγκοινωνίας στη Βουλή τονίζοντας: Η εξέλιξη αυτή ( το λουκέτο στο Υπεραστικό και το επικείμενο λουκέτο στο Αστικό ΚΤΕΛ) δεν αποτελεί απλώς ένα λειτουργικό ζήτημα μετακίνησης, αλλά πλήττει τον πυρήνα της κοινωνικής συνοχής και της αναπτυξιακής προοπτικής του νησιού, επηρεάζοντας άμεσα την πρόσβαση των πολιτών σε εργασία, εκπαίδευση, υγεία και βασικές υπηρεσίες.
Έχει ενδιαφέρον να δούμε την εξέλιξη, αλλά να δούμε και τοπικά πως θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα αυτό. Ο δυναμισμός για παράδειγμα εδώ, ας πούμε, είναι μηδενικός ακόμα και από τους προέδρους Κοινοτήτων. Την ίδια συνταγή ακολουθούμε και στον αραμπά του αεροδρομίου. Κάνουμε μια επιτροπή και μετά συσκεπτόμεθα διευρύνοντας την επιτροπή. Πως έκανα οι Μυτιληνιοί, ας πούμε, με τον αφθώδη; Το… ανάποδο. Έτσι βεβαίως ας μην περιμένουμε να μας δώσει κανείς σημασία στον αιώνα τον άπαντα.
Στα θετικά, για όσους το επιτρέπει το ξεπέρασμα της νοοτροπίας «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα» η εκλογή του Γιάννη Γεωργιάδη στο Δ.Σ. του πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και η διεύθυνση της Συμφωνικής ορχήστρας του Δήμου Εδέσσης από την Αγγέλα Τσιμπιρλού.
Δύο Χιώτες που διαπρέπουν και εκτός νήσου. Ας το χαρούμε.
ΥΓ. Sykxaritiria και στον Σύλλογο αθλητών υγείας Χίου, ελληνικώς Chiosrunning, για την διοργάνωση του CHIOS HARDSTONE TRAIL. Mprabo!!!
