Περπάτησαν το μονοπάτι του… Δρίμακου

Γιάννης Τζούμας
Δείτε το Βίντεο
Κυρ, 02/02/2020 - 19:44

Κάποτε οι δούλοι στη Χίο ξεσηκώθηκαν και πήραν τα όρη και τα βουνά.

Έτσι μας λέει η ιστορία και ο μύθος. Επικεφαλής τους ήταν ο Δρίμακος, πρόγονος του πασίγνωστου Σπάρτακου.

Τώρα σε ποια ακριβώς όρη πήγαν δεν ξέρουμε, αλλά και αν γνωρίζαμε θα τα… ξέραμε;

Άλλο ένα κομμάτι της άγνωστης Χίου ανέδειξαν το πρωϊ της Κυριακής 2 Φεβρουαρίου 2020 οι Φίλοι των Μονοπατιών της Χίου, σε άλλη μια πεζοπορία, άθληση αλλά και μάθημα ιστορίας.

Άθληση για λόγους πασίγνωστους και ιστορίας, γιατί μπορεί το Αίπος για παράδειγμα να μην είναι μονάχα πέτρες, που… λιάζονται.

Ψυχή και αυτής της πρωτοβουλίας ο ακάματος Γιώργης Χαλάτσης, Πρόεδρος του Συλλόγου και σ’ αυτήν ανταποκρίθηκαν δεκάδες συμπολίτες μας κάθε ηλικίας, με τόπο εκκίνησης τον Άγιο Γιώργη στην περιοχή Φλώρι, περιοχή ιδιαίτερα φορτισμένη, αφού κάπου εκεί τριγύρω, στην μέση του… πουθενά, εικάζεται ότι θα γίνει η νέα Δομή Κράτησης μεταναστών και προσφύγων.

Βεβαίως είναι και αυτή μια αξιοποίηση ανάλογη της εξυπνάδας του Τσάρου, που υπερηφανεύονταν ότι οι βλάκες οι Αμερικάνοι αγόρασαν από την Ρωσία με κάμποσες άμαξες χρυσό ένα κομμάτι… πάγο, δηλαδή την Αλάσκα!

Αργότερα βέβαια αποδείχθηκε ότι το υπέδαφος του… πάγου περιείχε αμύθητης αξίας μέταλλα, πετρέλαιο και κάποια άλλα… ψιλά.

Το Αίπος βέβαια δεν έχει πετρέλαιο, αλλά σίγουρα όπως απέδειξε η πεζοπορία, δεν είναι μόνο… πέτρες.

Είναι μάντρες και τοιχογύρια, είναι αρχαία αλώνια, είναι διάσπαρτες εκτάσεις καλλιέργειας, που για να γίνουν τέτοιες εργάστηκαν χιλιάδες άνθρωποι στο διάβα του χρόνου, αφήνοντας χιλιάδες μέτρα ξερολιθιές, είναι σπηλιές που χρησιμοποιούνταν και ως περιοδικές κατοικίες, είναι ντάμια, που φιλοξενούσαν ανθρώπους του μόχθου, είναι το Ρημόκαστρο, είναι τέλος αιωνόβιες βαλανιδιές, ο ιερός δρύς των αρχαίων, δένδρα μοναδικά μνημεία της φύσης.

Καταγράψαμε σε ρεπορτάζ όλη αυτή την πεζοπορία, καταγράψαμε όσα είπαν όχι μόνο ο Γιώργης Χαλάτσης αλλά και η Δέσποινα Τσαρδάκα και η Αθηνά Λουτράρη.

Χωρίς αυτό να αποκαθιστά την αυτοπρόσωπη παρουσία, δείτε το όταν προβληθεί. Μπορούμε τουλάχιστον να πάρουμε μια γεύση του τοπίου και της ιστορίας που μας περιβάλλει, γιατί είναι αμαρτία, έτσι το σκέφθηκα κάποια στιγμή, να γεννιέσαι, να ζείς και να πεθαίνεις σε ένα τόπο και που να πάρει και σηκώσει να μην τον ξέρεις καθόλου.

 

Υ.Γ. Ο κορμός από τον Δρύ της φωτογραφίας στο Φλώρι αγκαλιάζεται από τέσσερις ανθρώπους

 

pezoporiki_diadromi_sto_aipos

Σχετικά Άρθρα