Χίος, Σάββατο 8 Αυγούστου

«Πονάει δόντι κόβει… κεφάλι»;

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 13/07/2020 - 18:06

Αυτή την παροιμία μου θύμισε η εικόνα που αντίκρυσα σήμερα στο Κάστρο, όπου μια κεντρική οδός, όσο… οδοί είναι τα καλντερίμια του Κάστρου, έκλεισε δια της μεθόδου του… Προκρούστη.

Επειδή δηλαδή υπάρχει στην οδό Άννας Κομνηνής, κτίσμα με ετοιμόρροπο μπαλκόνι, επελέγη η μέθοδος κλείνομε τον δρόμο και… ξεμπερδεύομε.

Δεν άρχισα να ρωτάω από υπηρεσία σε υπηρεσία, να σας πω βαριέμαι και την διαδικασία να ακούω τον έναν να φορτώνει τις ευθύνες στον άλλο, ο Δήμος για παράδειγμα στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, η Αρχαιολογική στον Δήμο, όλοι μαζί στον… παπά της Ενορίας και δεν συμμαζεύεται.

Έρχομαι όμως να ρωτήσω τον Δήμαρχο Χίου, πού έχει αυτό που λέμε αντίληψη… πιάτσας.

Είναι λύση αυτό;

Μπορεί να μην βρίσκεται ο ιδιοκτήτης, μπορεί όντως να είναι επικίνδυνο, μπορεί οι υπηρεσίες να μην είναι ευλύγιστες, μπορεί να υπάρχουν και άλλα… μπορεί, είναι όμως η λύση κόβομε τους δρόμους;

Και επειδή μπορεί όντως το παράδειγμα να είναι ακραίο ή προσωρινό θα ήθελα να χρησιμοποιήσω λίγο το ασθενές μνημονικό μου.

Το ίδιο δεν έγινε και με δρόμο λίγο πρίν τα Οθωμανικά Λουτρά;

Και εκεί μπήκε… προσωρινά ένα αλουμινένιο τεμπέκι και έκτοτε οι κάτοικοι κάνουν… βόλτα για να πάνε σπίτι τους, μέσα δε στις αυλές τους δημιουργήθηκε ένας σκουπιδότοπος συν το ερείπιο.

Το ίδιο δεν έγινε με την οδό Αργέντη, όπου μεταξύ των καταστημάτων «Στέκι» και Φαρμακείου Κοκκινάκη, δημιουργήθηκε μια… στοά, να μην πέσει το νεοκλασικό;

Αποτέλεσμα, κόπηκε η κυκλοφορία, η… σκεπαστή οδός μετετράπη σε υπαίθριο ουρητήριο και το νεοκλασικό έχει αφεθεί να πέσει στην οροφή της στοάς.

Το ίδιο δεν έγινε έξω από το Μαιευτήριο, από τον ιδιοκτήτη του το Νοσοκομείο, όπου για να μην πέσουν τα μπαλκόνια… προσωρινά, που κρατάει τώρα πάνω από χρόνο, κόπηκε εν ψυχρώ κομμάτι της οδού, με τον Δήμο και την τροχαία να κάνουν το… κορόϊδο, στην μονιμοποίηση μιας παράνομης κατάληψης;

Και επειδή αν συνεχίσω θα βρεθούν και άλλα παραδείγματα, ειλικρινά θέλω μια απάντηση αν αυτό αποτελεί λύση του προβλήματος.

Επίσης επειδή είμαι και εγώ άνθρωπος καλής θέλησης και λέω μπορεί εκεί, στην οδό Α. Κομνηνής αναφέρομαι, να γίνει άμεσα έργο γι’ αυτό έκλεισε η οδός, είδα ότι επιπροσθέτως μπήκε από την μία τουλάχιστον πλευρά και τροχαίο σήμα απαγόρευσης εισόδου, άρα εδώ έχει ουρά το μακαρόνι.

Επίσης θέλω να ρωτήσω αν αρχής γενομένης από την προηγούμενη Δημοτική αρχή, η μέθοδος αυτή «πονάει δόντι κόβει κεφάλι» είναι Χιακή πατέντα ή από κάπου το αντιγράψαμε.

 

Υ.Γ.  Άσχετο. Μετά την… αυτοκρατορική Αγγλία και η… ομόδοξος Ρωσία, ψέλλισε μια καταδίκη για την μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε Τζαμί, αλλά προσέθεσε ότι αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα της κάθε χώρας τι θα κάνει τα κτίσματα της. Ίνα αποδειχθεί ότι στην εξωτερική πολιτική δεν υπάρχουν ιδεολογίες, δίκιο και θρησκείες υπάρχουν συμφέροντα.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 08/08/2020 - 17:42

Επιτρέψτε μου να ασχοληθώ με κάτι πεζό και… κορωνοϊκό, αρχίζοντας από το τελευταίο.

Στην αρχή όλοι νομίζαμε ότι ήρθε για να φύγει όπως η κάθε πανδημία, με τα σημάδια της μεν, αλλά με την επιστροφή στην κανονικότητα δε.

Να όμως που μας διαψεύδει. Μάλλον ήρθε για να μείνει, άρα θα πρέπει όλοι μας να προσαρμοστούμε.

Και έρχομαι τώρα στο… πεζό.

Ποιά ήταν η δραστηριότητα πλήθους πολιτιστικών – εξωραϊστικών κ.λ.π. Συλλόγων;

 Κυρίως ο χορός και το τραγούδι, η ανάδειξη των εθίμων, η αναβίωση των πανηγυριών και γενικά εκδηλώσεις, που απαιτούν μαζί με την δημιουργία, συλλογικότητα και συναναστροφή.

Και να λοιπόν που ήρθε η ανατροπή και η παραλυσία, με ζητούμενο τώρα πια ένα, να ξεπεραστεί, να μην μένει, να μην προκαλέσει διάλυση.

Τι χρειάζεται κατά την ταπεινή μου γνώμη; Αλλαγή προσανατολισμού και εδώ τώρα κολλάνε τα Καρδάμυλα, με τις φωτογραφίες που μου ενεχείρισε μια φίλη.

Στις κάτω φωτογραφίες παίρνετε μια εικόνα, πως ήταν η κατάσταση κοντά στον Μύλο του Μαυρή, δίπλα στο ωραιότατο άγαλμα της Καρδαμυλίτισσας μάνας, κοντολογίς σε ένα κεντρικό κομμάτι του Μαρμάρου.

Μπάζα, σωλήνες, σκουπίδια, υλικά οικοδομών, γυφταριό και πάσης Ελλάδος.

Ε, μαζεύτηκε μια ομάδα ανθρώπων, συνεννοήθηκε και έδρασε από κοινού. Ούτε γκρίνιασαν, ούτε μετέφεραν το πρόβλημα στην… καφετέρια, ούτε τα έβαλαν με τους διπλανούς τους, ούτε πήραν τηλέφωνο τον… Δήμο, που όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει.

Τίποτα απ’ όλα αυτά. Έβαλαν τα παλιά τους ρούχα, φόρεσαν τα γάντια τους, κουβάλησαν τα εργαλεία τους και άρχισαν την δουλειά.

Το αποτέλεσμα φαίνεται στην πρώτη φωτογραφία. Ντρέπεσαι να καθίσεις μην λερώσεις εκεί που ντρεπόσουνα για τον… πολιτισμό μας.

Και αυτά από μια ομάδα, που δεν την πήρε χαμπάρι η… άλλη της πάντα.

Αντιλαμβάνεστε βεβαίως ότι αυτά που κάνουν τρείς – τέσσερις άνθρωπο, πολλαπλασιαστικά ένας φορέας μπορεί να κάνει πολλά και περισσότερα.

Ιδού λοιπόν νέο πεδίο δόξης λαμπρό για τους Συλλόγους μέχρι να ξαναρχίσουν οι… χοροί.

Υπάρχουν γειτονιές που βρωμάνε, αλσύλια ζούγκλες, γωνιές σκοτεινές και ξεχασμένες, πλατείες άχρωμες και άοσμες, τοίχοι άχρωμοι, υπάρχει πολύ γκρίζο και πολύ σαβούρα.

Στη θέση τους μπορεί να κυριαρχήσει το πράσινο, η καθαριότητα, η δράση, η δημιουργία, ολόκληρες γειτονιές μπορούν να λάμψουν.

Τα Καρδάμυλα με μια απλή κίνηση μας δείχνουν τον δρόμο.

Για να δούμε πόσοι θα τον ακολουθήσουν και πόσους δεν θα φάει εν τέλει ο… κορωνοϊός, η δύναμη δηλαδή της συνήθειας και η επανάληψη.

 

Υ.Γ. Μπράβο στους Καλλιμασιώτες, που την Κυριακή, θα δώσουν χρώμα στο γκρίζο, θα ομορφύνουν το χωριό τους και θα δώσουν νέο νόημα στον Σύλλογο τους.