Χίος, Κυριακή 31 Μαΐου

Πόσο κοστίζει μια… λινάτσα, να σκεπάσει την ασχήμια του REX;

Δείτε το Βίντεο
Παρ, 22/05/2020 - 17:21

Με δεδομένο ότι τον Ιούνιο θα ξεκινήσουν για άλλη μια φορά οι εργασίες στον χώρο πρόσδεσης του πλοίου στο λιμάνι και αφού με την ευκαιρία, όσοι περνούν από το σημείο ας ρίξουν μια ματιά στους παλιούς μπαβέδες, που αποκαλύφθηκαν, μας δίνεται η ευκαιρία να θίξουμε ξανά, ένα θέμα, που μας θύμισε με το προχθεσινό άρθρο του στη στήλη «Απόψεις» ο Ψυχίατρος Χρήστος Παπαχρήστου από τη Γενεύη.

Αλήθεια, μήπως είναι ευκαιρία και απευθυνόμαστε στον Δήμαρχο, να μπεί μια λινάτσα να σκεπάζει την ασχήμια του κτιρίου του REX;

Η ιστορία θεωρούμε ότι είναι γνωστή, με την ευκαιρία, όσοι δεν την γνωρίζουν ας προσφύγουν στο διαδίκτυο, όπου εκτός από τσόντες και φυσικά την επικοινωνία στο Facebοok υπάρχουν και άλλα… χρήσιμα πράγματα.

Το RΕΧ είναι πλέον στοιχείο της ιστορίας μας και όλες οι Δημοτικές αρχές από τον Μ. Βουρνού, τον Π. Βρουλή, τον Π. Λαμπρινούδη, ίσως και παλαιότερα, δεν θέλω να αδικήσω κανέναν, προσπάθησαν να το αξιοποιήσουν. Έχουν γίνει μελέτες, υπάρχουν προγράμματα, έχει γίνει δουλειά, αλλά εκείνο που μετράει είναι το αποτέλεσμα.

Ένα κουφάρι… μια ασχήμια και η φωνή στα αυτιά μου ενός νεοσυλλέκτου, από ένα ρεπορτάζ σε μια ορκωμοσία στην 96 ΑΔΤΕ.

«Μόλις βγήκαμε από το πλοίο μέσα στο σκοτάδι, είδα αυτό το κτίριο απέναντι μου και παρ’ ολίγον να βάλω τα κλάματα. Λέω Θεέ μου, που ήρθαμε;»

Εμείς βέβαια δεν βάζουμε τα κλάματα, το έχουμε συνηθίσει, όπως έχουμε συνηθίσει και τα ζωντανά, που θρέφουμε, που είχαν προχθές πάρτι στο Πετροκάραβο και φεύγοντας άφησαν ένα απορριμματοφόρο σκουπίδια. Όπως έχουμε συνηθίσει και τους γύφτους, φυσικά δεν εννοώ τους Ρομά, που μόλις φυτεύτηκαν από το Λιμενικό Ταμείο τα λουλούδια στα παρτέρια έξω από του Χανδρή, στην Προκυμαία, πέρασαν σταμάτησαν το… κάρο και τα έκλεψαν.

Επειδή όμως εδώ κατοικούν και άνθρωποι, που δεν χρίζουν ψυχοθεραπείας και επειδή η Δημοτική αρχή αυτή, θεωρώ ότι ο Σταμάτης Κάρμαντζης θέλει να την ξεχωρίσει από τον κανόνα και παρά τον ορυμαγδό προβλημάτων και λόγω κορωνοϊού, θα πρέπει να δρά ακαριαία και σε προβλήματα, που βγάζουν μάτι, ένα είναι και αυτό.

Όποτε φτιαχτεί το REX, γιατί με τον ρυθμό που πάμε, πολλοί μάλλον δεν θα το προλάβουμε, μπορεί στο μεταξύ να γίνει ότι και στις χώρες πλέον του… τέταρτου κόσμου;

Ως γνωστόν τα κουφάρια ή ακόμα και νέα κτίρια που κατασκευάζονται εξωτερικά, ή πάνω τους ή σε κοντινή απόσταση απ’ αυτά, υπάρχουν λινάτσες, που δείχνουν πως θα γίνει το κτίριο όταν επισκευαστεί ή φτιαχτεί.

Αν δε γίνει σωστά η δουλειά, η μακέτα είναι τόσο πειστική, που το μάτι μπερδεύεται τι βλέπει.

Νομίζω πως το κόστος δεν είναι απαγορευτικό και το αποτέλεσμα θα αφαιρέσει την σημερινή εικόνα που μας κλαδεύει σαν νησί με το «Καλημέρα» αφού είναι η πρώτη που αντικρύζει κανείς μπαίνοντας το πλοίο στο Λιμάνι.

Nα κλείσω το σημερινό σημείωμα εκφράζοντας τα συλλυπητήρια μου στον Θοδωρή Πυλιώτη για τον θάνατο του πατέρα του και με μια συγνώμη στο Λιμεναρχείο. Στο χθεσινό άρθρο υπήρξε παρανόηση από την μεριά μου και η ταλαιπωρία του συμπολίτη μας, με την τηλεφωνική καθυστέρηση από το… παράθυρο, αφορούσε το Λιμενικό ταμείο και όχι το Λιμεναρχείο

 

 Υ.Γ. Συγνώμη, το αδηφάγο… μεγάλο κεφάλαιο, που θα ιδιωτικοποιήσει το «Σινέ Κήπος» είναι το Κωστής ο Μπόλας, που πήρε το… πεθαμένο «Διάνα» και το ανέστησε ως «Πρεμιέρ» και βλέπουμε και εμείς καμιά ταινία της προκοπής τον χειμώνα; Ακόμα να του το δώσει ο Δήμος να δούμε και κανένα θερινό Σινεμά;

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 30/05/2020 - 19:04

Nα ξεκινήσουμε με μια παραδοχή. Κανένας μας δεν θέλει ξαφνικά να αρχίσει μια μπόρα και να μας κάνει μούσκεμα. Αν όμως γίνει αυτό, μετά το αρχικό σόκ, πρώτα θα τρέξουμε κάπου να προφυλαχτούμε, μετά να προετοιμαστούμε μην μας ξανάρθει μπόρα και στην επόμενη φάση θα σκεφτούμε μήπως τελικά το νερό το εκμεταλλευτούμε, είτε μαζεύοντας το σε φουντάνες, είτε ποτίζοντας.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με το προσφυγικό, που στη συνέχεια έγινε και μεταναστευτικό.

Ξέρω, υπάρχουν και αυτοί που καταριούνται τον ουρανό, τον μουτζώνουν κι’ όλας, δεν θα ήθελαν δηλαδή αυτή την μπόρα στο σπιτικό τους, αλλά όσα ξιόρκια κι’ αν κάνουν δεν θα αποφύγουν να γίνουν μούσκεμα.

Ας φύγουμε όμως από το παράδειγμα να πάμε στην πραγματικότητα.

Χιλιάδες άνθρωποι εισήλθαν παράνομα στην χώρα μας, που δεν φύλαγε τα σύνορα της, γιατί απ’ ότι απεδείχθη φυλάσσονται και παραφυλάσσονται. Η Ελλάδα, εφαρμόζοντας τις Διεθνείς Συνθήκες που και η ίδια ψήφισε, τους παρείχε φιλοξενία, με την υποχρέωση να εξετάσει το αίτημα τους για παροχή ασύλου ή όχι. Ας μην μπούμε τώρα σε λεπτομέρειες, δεν θα ωφελήσει, αυτό έγινε.

Μέχρι στιγμής λοιπόν σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία 11.000 άνθρωποι είναι πλέον εφοδιασμένοι με το χαρτί του ασύλου, που σημαίνει απλά ότι έχουν τα ίδια δικαιώματα με αυτά του κάθε Έλληνα και κατ’ επέκτασιν Ευρωπαίου πολίτη, συνεπώς παύει η φιλοξενία τους. Ουδείς Ευρωπαίος πολίτης φιλοξενείται και τον… ταϊζουν, άρα είναι ελεύθεροι προς αναζήτηση εργασίας.

Το τι θα γίνει από και πέρα το φοβούνται όλοι. Η Ελλάδα με μόνη εξαίρεση την πανδημία, συμπεριφέρεται με την λογική «βλέποντας και κάνοντας».

Πέντε χρόνια και βάλε, δεν μάθαμε μια λέξη ελληνικά σε αυτούς τους ανθρώπους και τα παιδιά τους, που πολλοί σήμερα είναι έφηβοι, άντε να μιλούν το πολύ μερικές… Αγγλικές λέξεις, που τους έμαθαν οι ΜΚΟ!

Τι θα γίνει; Αυτοί που ξέρουν πιο πολλά από μας λένε πως οι δρόμοι είναι τρείς.

Ή παίρνουν άσυλο και αρνούνται να φύγουν από τα ΚΥΤ, στην περίπτωση μας ΒΙΑΛ, γιατί δεν έχουν που να πάνε. Εμείς κάνουμε τα κορόϊδα και τους κρατάμε άρα φουντώνουμε ένα πρόβλημα μέχρι να εκραγεί και όποιον πάρει ο χάρος.

Τους διώχνουμε από τα ΚΥΤ ευχόμενοι καλή τύχη και αυτοί μαζεύονται στην Αθήνα να εγκαινιάσουν τους πεζόδρομους του Κ. Μπακογιάννη ή να δροσίζονται στο νέο συντριβάνι Ομονοίας.

Η χώρα μας επεξεργάζεται πρόγραμμα απορρόφησης τους στην παραγωγή.

Επειδή το τρίτο είναι το δυσκολότερο και το υγιές θα πρότεινα να προηγηθούμε. Απευθύνομαι λοιπόν  σε ένα οργανωμένο τοπικό παραγωγικό κομμάτι, τους μαστιχοπαραγωγούς και την προοδευτική Διοίκηση της ΕΜΧ και τον πολύ καλό Πρόεδρο της Γ. Τούμπο.

Με δεδομένο ότι βλέπουν πιο μπροστά από όλους μας, αντιλαμβάνονται ότι με την έκρηξη της μαστίχας στον χώρο του φαρμάκου, θα πρέπει την επόμενη εικοσαετία να φυτευτούν στα Νοτιόχωρα και οι… γλάστρες.

Ποιοί θα το κάνουν αυτό; Οι γέροντες θα έχουν φύγει, οι μεσήλικες είναι συνταξιούχοι… δημόσιοι υπάλληλοι και οι νέοι αγρότες βίας συμπληρώνουν… εντεκάδα. Οι Αλβανοί είναι πλέον επιστάτες των Πακιστανών, που χρησιμοποιούν για… εργάτες «σκαστούς» της ΒΙΑΛ.

Πολλοί θα επιθυμούσαν να είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά είναι όπως το αρχικό παράδειγμα της… μπόρας. Όσο και να τα ωραιοποιούμε έτσι περίπου έχουν και αύριο θα γίνουν χειρότερα.

Η πρόταση μου είναι απλή και στηρίζεται στην κοινή λογική. Η ΕΜΧ δεν είναι όπως η χώρα, δεν είναι δηλαδή μπάχαλο. Μπορεί να προβλέψει τι ανασχινώσεις πρέπει να γίνουν, πόσους εργάτες γής χρειάζεται, σε πιά χωριά, πόσοι απ’ αυτούς να είναι πολύτεκνοι (ας μην το αναλύσουμε, αν δεν υπήρχαν οι Αλβανοί θα ήταν κλειστά σήμερα τα Σχολεία μετά τον… Βροντάδο και μετά την… Καλλιμασιά) να καταγραφούν τα καταλύματα, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, και να αναζητήσει η ΕΜΧ ανθρώπους που να θέλουν να εργαστούν από την ΒΙΑΛ στα μαστιχόδενδρα του νησιού μας.

Η ΒΙΑΛ κάποτε θα κλείσει, η μαστίχα θα μείνει. Αν η Χίος άκουγε τον Κοτσακά, που πριν 30 χρόνια ήθελε να μεταφέρει Έλληνες του Πόντου (τότε η αθάνατη βλακεία τους έλεγε Ρωσοπόντιους) στα Βορειόχωρα σήμερα δεν θα μιλάγαμε για το… κοιμητήριο της αγόνου Αμανής. Αν χάσουμε τώρα την ευκαιρία του εργατικού δυναμικού της ΒΙΑΛ, οι μαστιχοπαραγωγοί του αύριο θα εισάγουν ξένο εργατικό δυναμικό, όπως κάνουν και στην Ηλεία με τις φράουλες που τρώμε και στην Κρήτη και αλλού με τις ελιές που έχουμε στο τραπέζι μας.

 

Υ.Γ. Παρασκευή μεσημέρι στο λιμάνι. Οι εργάτες πάνω από τους μπαβέδες σαν τα μαμούνια. Άλλος τρίβει, άλλος πλένει, άλλος ρίχνει λάσπη. Απέναντι κάθεται σε καφετέρια αραχτός, αφράτος φασεμπουκέλληνας με τη φραπεδιά μπροστά του. Καθώς περνάω με το ποδήλατο, μου φωνάζει.

«Ντζούμα, αυτά να γράφεις ρε, ούτε ένας έλληνας δεν δουλεύει στο έργο»