Τέλειο… μάθημα ιστορίας

Γιάννης Τζούμας
Δείτε τις Φωτογραφίες
Πέμ, 21/10/2021 - 17:19

«Τέλοιοοοο».

Οι φωνές των πιτσιρικάδων μπερδεύονταν με τους ήχους των εμβατηρίων στις πρόβες για την προσεχή παρέλαση.

Ένα Δημοτικό Σχολείο επέστρεφε από μια εκδρομή, οι μικροί άφησαν φεύγοντας το πρωϊ έναν «μουσταρδί» τοίχο έξω από το 1ο Γυμνάσιο και γυρίζοντας είδαν αυτό που έβλεπα και εγώ βγαίνοντας από την Βιβλιοθήκη!

Μια υπέροχη ζωγραφική σύνθεση, που αρχίζει από το Κρυφό Σχολειό και πηγαίνει μέσω της γραφίδας του Κοραή στο μπουρλότο του Κανάρη.

Ένας άχρωμος τοίχος, που σταδιακά μεταβάλλεται σε μάθημα ιστορίας.

Οι μικροί που φώναζαν εν χορό «Τέ – λει – ο» δεν πρόλαβαν να σταθούν με την ησυχία τους βλέποντας λεπτομέρειες της αναπαράστασης αφιέρωμα στα 200 χρόνια της Επανάστασης, αλλά θα το κάνουν την επομένη και αν δεν το κάνουν αυτοί θα το κάνουν οι καθημερινοί διαβάτες, οι φοιτητές που χρησιμοποιούν απέναντι ως αυλή τον ελεύθερο χώρο μπροστά στην Βιβλιοθήκη.

Η τοπική Επιτροπή γιορτασμού δια του Προέδρου της Παύλου Καλογεράκη έδωσε την ευκαιρία στους Πάρι Ξηνταριανό και Μιχάλη Κοπριτέλλη να ξεδιπλώσουν για άλλη μια φορά το ταλέντο τους.

Τους βλέπω καθημερινά και είπα να τους… φακελώσω, βγάζοντας φωτογραφίες βήμα το βήμα το έργο τους. Έτσι για την ιστορία παραδίδω σήμερα τρείς φωτογραφίες αν και το έργο έτσι αδικείται αφού σίγουρα θέλει ολόκληρη ανάλυση, αλλά μας βοηθά να δούμε την ουσία, ξεφεύγοντας από το σίγουρα επετειακό του θέματος.

Τέτοιοι τοίχοι υπάρχουν άπειροι, όπως υπάρχουν και άλλοι νέοι με καλλιτεχνικές ευαισθησίες. Διπλά μας είναι όλοι και οι τοίχοι και οι καλλιτέχνες. Ο Δήμος Χίου κάνει την αρχή και σίγουρα αν υπάρχει η διάθεση μπορεί να κάνει πολλά ακόμα.

Η συνέχεια είναι στο χέρι μας. Πόσοι ιδιώτες σκέφθηκαν τώρα που φρεσκάρουν την Πολυκατοικία τους, ότι μια θεατή πλευρά της θα μπορούσε να αποτελεί ένα ζωγραφικό πίνακα με μεγέθυνση;

Πόσοι Πολιτιστικοί Σύλλογοι, πόσες ομάδες σε γειτονιές θα μπορούσαν τον πιο… βρώμικο, τον πιο… ψόφιο χώρο της συνοικίας τους να τον μετατρέψουν σε οπτική όαση;

Τα παραδείγματα είναι γύρω μας, τα βλέπουμε πανάσχημα να σκιάζουν την ζωή μας και δεν μπορούμε να τα φανταστούμε λαμπερά να την φωτίζουν.

Την επόμενη φορά που θα περάσουμε έξω από το 1ο Γυμνάσιο ας φανταστούμε έτσι και τον «δικό μας» τοίχο.

 

Υ.Γ.: Mήνες τώρα τα φώτα του Περιφερειακού είναι ξεκοιλιασμένα, είναι σβηστά, οι «κλέφτες μοιράζουν τα ρούχα τους» από το Βαρβάσι μέχρι τον Άγιο Αρτέμιο και ακόμα παραπέρα. Μήπως μπορεί να λύσει το πρόβλημα ο… Δεσπότης;

 

Σχετικά Άρθρα