Χίος, Κυριακή 12 Ιουλίου

Τελικά «δυό γαϊδάρων άχυρα» χωρίζονται καλύτερα όταν τα… γαϊδούρια κλωτσάνε

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 10/10/2017 - 07:29

Ετσι φαίνεται και τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Αν οι Καρδαμυλίτες δεν είχαν τσαγανό και έμεναν με δεμένα χέρια, σήμερα θα έχαναν ένα τμήμα και αύριο το Σχολείο τους.

Το ίδιο ισχύει και για τα παιδιά του ΕΠΑΛ, το πάλεψαν κι’ ας είχαν και λίγο υπερβολή με τις καταλήψεις των δρόμων.

Συμπέρασμα πρώτον λοιπόν. Η λογική «σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω» οδηγεί σε… απώλεια κεφαλής.

Συμπέρασμα δεύτερον. Η εξουσία ακούει και αν δεν ακούει λογικά αιτήματα, σε λίγο θα απολέσει την δική της κεφαλή.

Όμως εκτός των συμπερασμάτων, προκύπτει το καίριο ερώτημα. Γιατί έγιναν όλα αυτά;
Ποιά λογική εκτός των… σώψυχων του Σύριζα, τα οποία υπονόησε εμμέσως πλην σαφώς η Ευτυχία Βλυσίδου και που μπορεί και ως τελικό στόχο να είχαν τον… Μιχαηλίδη, ποιά άλλη λοιπόν λογική υπαγόρευσε όλη αυτό το αναπουμπουλίκι;

Γιατί ξεσηκώθηκε το σύμπαν και υπέφερε ένα ολόκληρο χωριό, των Καρδαμύλων, ο μαθητικός κόσμος των ΕΠΑΛ και σύμπασα η κοινωνία από την ταλαιπωρία;

Πάμε όμως παρακάτω, τέλος καλό όλα καλά, αν τα πράγματα ήταν απλά και δεν είναι.

Τα Καρδάμυλα αν δεν αλλάξει ρότα ο τόπος θα έχουν την μοίρα της Βολισσού.

Χρειάζονται επειγόντως όμως πιο κοντοπρόθεσμες ενέσεις. Μια έβαλε ο Τσάκος με την «Στέγη» η οποία προσέθεσε στο Λιβάνειο 20-25 παιδιά (μεγάλη υπόθεση) όμως ένας καπετάν Παναγιώτης δεν φέρνει την άνοιξη.

Ετσι λοιπόν δυναμικοί, που είναι οι Καρδαμυλίτες, ας ξύσουν την… κεφαλή τους, για να το πούμε Καρδαμυλίτικα, τι άλλο πρέπει και μπορεί να γίνει, για να ζωντανέψει ο τόπος τους πέρα από τις κεντρικές επιλογές, που μπορεί να αργήσουν, μπορεί και να μην έρθουν ποτέ.

 

Υ.Γ. Προς Χιώτες μαθητές.

Αν οι Καρδαμυλίτες έλεγαν, τρία παιδάκια αφορά το μειωμένο ΕΠΑΛ, δεν θα κατάφερναν τίποτα. Αν εσείς  συμπαραστεκόσασταν στις κινητοποιήσεις των συμμαθητών σας του ΕΠΑΛ, η θετική υπόθεση θα είχε λήξει από το πρώτο τριήμερο.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 11/07/2020 - 19:37

Είναι από τα ζητήματα που αισθάνεσαι δέος.

Ποιός είμαι εγώ, που θα μιλήσω για κάτι τόσο μεγάλο, κι΄ αν το κάνω είναι επειδή θέλω να καταθέσω τη δική μου θεώρηση όχι για την πολιτική διάσταση του θέματος, αλλά για κάτι πιστεύω βαθύτερο, αυτό που στην ουσία κυριαρχεί και τα σκεπάζει όλα, σαν σκιά που μπορεί να ξεκουράσει από τον ήλιο αλλά και σαν βάρος όταν κυρίαρχο μέσα σου είναι το σκοτάδι.

Δεν θα σταθώ στο πολιτικό ζήτημα, έχει πολλάκις αναλυθεί. Το πολιτικό ακροατήριο του Ερντογάν. Η προσπάθεια του να κυριαρχήσει στον χώρο των φανατικών Μουσουλμάνων. Το διαζύγιο που μέσω αυτού και όσων τον ανέχονται παίρνει η χώρα του από τον κοσμικό πατέρα των Τούρκων, τον Κεμάλ Ατατούρκ. Την σκιά που ο τελευταίος ρίχνει πάνω στον Ερντογάν, αλλά εν τέλει την σκιά του ίδιο του Μνημείου της Παγκόσμιας Κληρονομιάς, την Αγιά Σοφιά.

Αυτή είναι η δική μου διάσταση και με βαραίνει τόσο, που την γράφω ακριβώς γι’ αυτό, γιατί διαπιστώνω μέχρι στιγμής ότι το θέμα το βλέπουμε… κοσμικά γι’ αυτό και μας ξεπερνά.

Τι κάνει σήμερα ο νεοΣουλτάνος; Θριαμβολογεί για την επιστροφή του καθεστώτος μιας πρώην, την εμβληματικότερης Χριστιανικής Εκκλησίας σε Τζαμί. Το ίδιο και οι φανατικοί στην χώρα του, μαζί με τους ομοίους τους σε όλο τον Μουσουλμανικό κόσμο.

Και τι έγινε; Το ίδιο δεν ίσχυε 499 χρόνια πριν ο Κεμάλ Ατατούρκ αποφασίσει να την κάνει Μουσείο;

Κανείς δεν σκέπτεται ότι ο Κεμάλ, κάνει ότι τώρα και ο Ερντογάν;

Ο ένας το 1934 χρησιμοποίησε την σκιά του μνημείου, για να σηματοδοτήσει την στροφή της χώρας του στο φώς. Ο άλλος το 2020 κάνει πάλι το ίδιο για να γιορτάσει την επιστροφή της χώρας του στο σκότος.

Στην ουσία συνθλίβονται και οι δύο κάτω από το βάρος της Αγιάς Σοφιάς.

Αυτό ισχύσει για όλα τα έθνη, που δεν έχουν ιστορία ή αυτή που έχουν είναι βασισμένη στο γιαταγάνι και όχι στο πνεύμα και την γραφίδα.

Θριαμβολογεί ο νέοΣουλτάνος, θριαμβολογούν όλοι και είναι τόσο τυφλοί που δεν βλέπουν ότι αυτό γίνεται κάτω από την σκιά, την θεόρατη σκιά της ιστορίας.

Αλήθεια, ας απαντήσουμε όλοι σε ένα απλό ερώτημα.

Στις 24 Ιουλίου 2020 ο Ερντογάν θέλει να γιορτάσει την σωτηρία του από τους Στρατηγούς του (ποιοτικά δεν διαφέρουν) που παρ΄ ολίγον να τον στείλουν στον Αλλάχ πριν την ώρα του. Γιατί δεν το κάνει αυτό σε ένα από 3272 Τζαμιά της Πόλης; Γιατί δεν το κάνει στο Μπλέ Τζαμί, που έφτιαξε ο Σουλτάνος Αχμέτ για να ξεπεράσει σε αίγλη την Αγιά Σοφιά, που τι είναι μπροστά στο φαντασμαγορικό Μπλέ Τζαμί; Μια… θεοσκότεινη…μουντή… Εκκλησιά.

Και όμως 404 χρόνια βρίσκονται απέναντι και στο τέλος νικητής είναι αυτή.

Εκεί λοιπόν θα πάει να γιορτάσει την σωτηρία του ο Ταγίπ. Και χωρίς να το θέλει, θα αναδείξει κι’ αυτός τον κυρίαρχο. Αυτόν τον… μουντό και… σκοτεινό όγκο, ίδιον με το βάρος της ιστορίας.

Η Αγιά Σοφιά για άλλη μια φορά θα πάρει την εκδίκηση της.

 

Υ.Γ. Ότι ισχύει για τον Ερντογάν ισχύει και για τον… Πάπα. Η Αγιά Σοφιά του παρέλυσε την γλώσσα.