Χίος, Σάββατο 8 Αυγούστου

Βρήκαμε το νερό, που… ψάχνει η ΔΕΥΑΧ

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 14/07/2020 - 17:15

Έχουμε συνειδητοποιήσει τι κοινό έχουμε με τους κατοίκους της υπό την έρημο Σαχάρα Αφρικής;

Το γεγονός ότι γεννιόμαστε με ένα… παγούρι κρεμασμένο στο λαιμό.

Έχουμε υπολογίσει πόσο στοιχίζει στον πενιχρό μας προϋπολογισμό το πόσιμο νερό, είτε αυτό αφορά εμφιαλωμένα ή την βενζίνη, τον χρόνο και το κουβάλημα από πηγές;

Έχουμε υπολογίσει τι σημαίνει ετησίως σε κάθε νοικοκυριό η φθορά υλικών, είτε αφορά σωληνώσεις που… πετρώνουν, είτε αφορά πλυντήρια και άλλα, που πάνε για πέταμα;

Την αφαίρεση πέτρας από τα νεφρά ή την χολή κ.λ.π. που κάνει ο ένας Χιώτης στους δύο την υπολογίσαμε;

Τέλος, έχει κανείς υπολογίσει την προστιθέμενη αξία ενός τόπου, προς τα κάτω όμως, όταν η προς επίσκεψη ή προς επένδυση περιοχή χαρακτηρίζεται ως «κόκκινη» από νερό;

Ε, αφού τα σκεφτούμε αυτά ας έρθουμε και στην διαπίστωση του Προέδρου της ΔΕΥΑΧ ότι πρέπει να κάνουμε οικονομία, διότι Ιούλιο μήνα καταναλώνουμε ποσότητες Αυγούστου.

Και εντάξει, να κόψουμε εμείς το νερό… λάτρας, να προσπαθεί και η ΔΕΥΑΧ, γιατί κανείς δεν είναι αδιάφορος, Διοίκηση και εργαζόμενοι, αλλά τι θα γίνει με τις δεκάδες μικρές πληγές, που βρίσκονται γύρω μας και το άθροισμα τους ίσως μας κάνει το νούμερο, που ψάχνει ο Βασίλης Μυριαγκός;

Ακολουθήστε τα βήματα μας στην οδό Καλαμπόκα 50. Εκεί βρίσκεται μια Πολυκατοικία, που οι περίοικοι, που μας κάλεσαν, απελπίστηκαν να ειδοποιούν την ΔΕΥΑΧ αλλά ματαίως.

Η διαρροή, που γίνεται μπροστά τους κρατάει… χρόνια.

Πράγματι, όποτε δίνει νερό το δίκτυο, τα κανάλια της Πολυκατοικίας τρέχουν ποταμός, στην πάροδο και από εκεί σε σχάρα ομβρίων της Καλαμπόκα. Είναι σε τόσο χρόνιο το πρόβλημα, που η διαρροή, έχει... σημαδέψει πιά το δρόμο!

Ανεβήκαμε στην ταράτσα. Εκεί ας μην το αναλύσουμε τώρα, υπάρχει μια διαρροή στο κεντρικό πλαστικό μαύρο ντεπόζιτο της, που σε τελική ανάλυση δεν την πληρώνουν οι ένοικοι, αλλιώς θα έτρεχαν και δεν θα έφταναν, αλλά όλοι οι υπόλοιποι δημότες.

Αν όντως οι περίοικοι λένε αλήθεια και γιατί να μην συμβαίνει αυτό, προφανώς κάπου το γράφει αυτό η ΔΕΥΑΧ κάπου την… γράφουν και οι αποδέκτες.

Και όμως η μέθοδος είναι απλή και… ελληνική. Ανεβαίνει στην ταράτσα η ΔΕΥΑΧ , βλέπει αυτό που είδαμε και εμείς και βάζει το νερό της διαρροής να το πληρώνουν οι ένοικοι ή οι ιδιοκτήτες.

Πάμε στοίχημα ότι το ντεπόζιτο θα αλλαχθεί στην εβδομάδα;

Κοντολογίς για να μην μακρηγορούμε, τέτοια παραδείγματα όπως της Καλαμπόκα υπάρχουν δεκάδες. Αν δεν τα κυνηγήσει η ΔΕΥΑΧ ένα προς ένα, οικονομία στο νερό δεν θα δούμε, αλλά και οι δημότες θα πάρουν το σωστό μήνυμα. Λύνουμε το πρόβλημα με την επισήμανση, όποιος σπαταλά νερό πληρώνει.

 

Υ.Γ. Μπράβο στον Περιφερειάρχη, που κατάλαβε ότι σε… αντίποινα της Αγιάς Σοφιάς, πρέπει να σταματήσουν τα έργα στο Βελιδέ Τζαμί της Μυτιλήνης! Τα ίδια ακριβώς είπε και ο Τσαβούσογλου. Γιατί μιλάει η Ελλάδα είπε. Ξεχνάει ότι είναι η μοναδική πρωτεύουσα της Ευρώπης χωρίς Τζαμί; Αλλά γιατί κουράζεται ο Τούρκος ΥΠΕΞ; Εμείς τσιμπάμε και χωρίς δόλωμα.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 08/08/2020 - 17:42

Επιτρέψτε μου να ασχοληθώ με κάτι πεζό και… κορωνοϊκό, αρχίζοντας από το τελευταίο.

Στην αρχή όλοι νομίζαμε ότι ήρθε για να φύγει όπως η κάθε πανδημία, με τα σημάδια της μεν, αλλά με την επιστροφή στην κανονικότητα δε.

Να όμως που μας διαψεύδει. Μάλλον ήρθε για να μείνει, άρα θα πρέπει όλοι μας να προσαρμοστούμε.

Και έρχομαι τώρα στο… πεζό.

Ποιά ήταν η δραστηριότητα πλήθους πολιτιστικών – εξωραϊστικών κ.λ.π. Συλλόγων;

 Κυρίως ο χορός και το τραγούδι, η ανάδειξη των εθίμων, η αναβίωση των πανηγυριών και γενικά εκδηλώσεις, που απαιτούν μαζί με την δημιουργία, συλλογικότητα και συναναστροφή.

Και να λοιπόν που ήρθε η ανατροπή και η παραλυσία, με ζητούμενο τώρα πια ένα, να ξεπεραστεί, να μην μένει, να μην προκαλέσει διάλυση.

Τι χρειάζεται κατά την ταπεινή μου γνώμη; Αλλαγή προσανατολισμού και εδώ τώρα κολλάνε τα Καρδάμυλα, με τις φωτογραφίες που μου ενεχείρισε μια φίλη.

Στις κάτω φωτογραφίες παίρνετε μια εικόνα, πως ήταν η κατάσταση κοντά στον Μύλο του Μαυρή, δίπλα στο ωραιότατο άγαλμα της Καρδαμυλίτισσας μάνας, κοντολογίς σε ένα κεντρικό κομμάτι του Μαρμάρου.

Μπάζα, σωλήνες, σκουπίδια, υλικά οικοδομών, γυφταριό και πάσης Ελλάδος.

Ε, μαζεύτηκε μια ομάδα ανθρώπων, συνεννοήθηκε και έδρασε από κοινού. Ούτε γκρίνιασαν, ούτε μετέφεραν το πρόβλημα στην… καφετέρια, ούτε τα έβαλαν με τους διπλανούς τους, ούτε πήραν τηλέφωνο τον… Δήμο, που όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει.

Τίποτα απ’ όλα αυτά. Έβαλαν τα παλιά τους ρούχα, φόρεσαν τα γάντια τους, κουβάλησαν τα εργαλεία τους και άρχισαν την δουλειά.

Το αποτέλεσμα φαίνεται στην πρώτη φωτογραφία. Ντρέπεσαι να καθίσεις μην λερώσεις εκεί που ντρεπόσουνα για τον… πολιτισμό μας.

Και αυτά από μια ομάδα, που δεν την πήρε χαμπάρι η… άλλη της πάντα.

Αντιλαμβάνεστε βεβαίως ότι αυτά που κάνουν τρείς – τέσσερις άνθρωπο, πολλαπλασιαστικά ένας φορέας μπορεί να κάνει πολλά και περισσότερα.

Ιδού λοιπόν νέο πεδίο δόξης λαμπρό για τους Συλλόγους μέχρι να ξαναρχίσουν οι… χοροί.

Υπάρχουν γειτονιές που βρωμάνε, αλσύλια ζούγκλες, γωνιές σκοτεινές και ξεχασμένες, πλατείες άχρωμες και άοσμες, τοίχοι άχρωμοι, υπάρχει πολύ γκρίζο και πολύ σαβούρα.

Στη θέση τους μπορεί να κυριαρχήσει το πράσινο, η καθαριότητα, η δράση, η δημιουργία, ολόκληρες γειτονιές μπορούν να λάμψουν.

Τα Καρδάμυλα με μια απλή κίνηση μας δείχνουν τον δρόμο.

Για να δούμε πόσοι θα τον ακολουθήσουν και πόσους δεν θα φάει εν τέλει ο… κορωνοϊός, η δύναμη δηλαδή της συνήθειας και η επανάληψη.

 

Υ.Γ. Μπράβο στους Καλλιμασιώτες, που την Κυριακή, θα δώσουν χρώμα στο γκρίζο, θα ομορφύνουν το χωριό τους και θα δώσουν νέο νόημα στον Σύλλογο τους.