Μην παιδεύεστε αναζητώντας το. Το έκανε ο Αντιπεριφερειάρχης, διότι δεν ξεχνά φυσικά το χωριό του, οπότε ψάχνοντας το θέμα, βρήκε ότι σε περίπτωση πολέμου, ανάγκης, οτιδήποτε, η Καλλιμασιά, το χωριό του Παντελή Βρουλή, φυσικά και έχει καταφύγιο, τι στο καλό 56 έχουμε σε όλο το νησί, και αυτό βρίσκεται στα… Νένητα.
Γελάμε;
Επειδή όμως, όπως είναι γνωστό καλύτερα γελάει ο… τελευταίος, ας μην είμαστε και εδώ… πρώτοι.
Πάμε λοιπόν από την αρχή, γιατί απ’ ότι φαίνεται ανοίξαμε θέμα, τουλάχιστον για την Χίο, αν και απ’ ότι φάνηκε ανάλογος προβληματισμός υπήρξε παντού και είναι λογικό.
Όταν βλέπεις έναν προηγμένο λαό της Ευρώπης να δέχεται εισβολή βαρβάρων, που σημαίνει ότι τα περί προόδου, νέου αιώνα, διεθνών δικαίων, συνθηκών και συμβάσεων, γράφονται ανά πάσα στιγμή στα παλιά υποδήματα ενός δικτάτορα και ενός λαού, που αφιονισμένος, υπνωτισμένος ή υπόδουλος τινάζει στον αέρα τον πολιτισμό των γειτόνων του, δεν είναι λογικό να… δέχεσαι και εσύ; Πόσο δε μάλλον που ο γείτονας σου σε κερνάει από την μία χαλβά και από την άλλη σου βάζει το χέρι κάτω από τη φούστα (συγνώμη για το… σεξιστικό σχολιασμό).
Συνεπώς το πρόβλημα κατ’ αρχήν είναι να μην γίνεις εσύ… χαλβάς, αλλά αυτό είναι μεγάλο, γενικότερο θέμα.
Ας πούμε όταν δεν συνειδητοποιείς την γεωγραφική σου θέση, άσε την ιστορική και έχεις υποχρεωτική (;) στρατιωτική θητεία, μόνο για άντρες 12 μηνών, τότε είσαι χαλβάς με την μία, αλλά το πρόβλημα είναι να μην γίνεις… ταχίνι.
Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να αποφύγουμε αυτό, με απλά, συντονισμένα βήματα, αν το θέλουμε, σε διαφορετική περίπτωση αντί Καταφυγίων ας ανοίξουμε από τώρα τους… λάκκους μας.
Έχουμε και λέμε λοιπόν.
Τα Καταφύγια δεν μπορεί να είναι θέμα ταμπού, ούτε να είναι… μυστικά.
Συνεπώς πρέπει να οριστούν, να σημανθούν, να σηματοδοτηθούν, να είναι γνωστά, επισκέψιμα, συντηρημένα και εφοδιασμένα και τμήμα της Πολιτικής Άμυνας.
Αυτή τη δουλειά, όπως και κάθε δουλειά πρέπει να ανατίθεται στον αρμόδιο και αυτόν που ξέρει. Αρμόδιος για να δουλέψει ρολόϊ όλη αυτή η διαδικασία είναι μόνο ο Στρατός.
Ανάθεση Καταφυγίων σε Περιφέρειες, πρώην Νομαρχίες και Δήμους, είναι συνταγή αποτυχίας και το… δείγμα δείτε το, όχι μόνο στην Καλιμασιά, που έχει Καταφύγιο στα… Νένητα, αλλά στα υπάρχοντα Καταφύγια, που στην καλύτερη περίπτωση έχουν γίνει… αποθήκες.
Εδώ αρωγός του Στρατού και ειδικά στις παραμεθόριες περιοχές μπορούν να γίνουν οι εθελοντικές Ομάδες, που ξεκίνησαν ως Δασοπυρόσβεσης, με αφορμή τις μεγάλες πυρκαγιές από το 2012 και μετά, και εξελίχθηκαν ως πρωτοπόροι, ενεργοί πολίτες για κάθε δυσκολία. Όπως αυτές τις Ομάδες τις αξιοποίησε η Πυροσβεστική υπηρεσία και στην ουσία τις έχει εντάξει ενεργά στην δύναμη της, με την βοηθητική πάντα έννοια, το ίδιο μπορεί να κάνει και ο Στρατός, με τα Καταφύγια, αλλά και άλλες δραστηριότητες Παλαϊκής Άμυνας. Αν το θέλουμε η «μαγιά» είναι έτοιμη και υπάρχει.
Το πρόβλημα και εδώ είναι πάνω απ’ όλα θέμα πολιτικής βούλησης και συνειδητοποίησης ότι το «προλαμβάνειν» που έλεγαν και οι αρχαίοι… Τούρκοι είναι καλύτερο του «θεραπεύειν».
Υ.Γ: Καλή συνέχεια στο ΓΕΕΘΑ, στον μέχρι χθές Ταξίαρχο Χίου, υποστράτηγο Κωνσταντίνο Κολοκοτρώνη και περιμένουμε από την Στρατιωτική ηγεσία, εδώ πιά δεν ανακατεύονται οι πολιτικοί, να καταλάβει επιτέλους το αυτονόητο. Ότι ο Διοικητής της 96 ΑΔΤΕ και κάθε ΑΔΤΕ, για να μιλήσουμε για μας στα νησιά, πρέπει να έχει θητεία στην Διοίκηση της τουλάχιστον για δύο χρόνια. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.
