Υφαντά… όνειρα

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 04/08/2021 - 17:49

Και τι είναι ο άνθρωπος χωρίς… όνειρα;

Εμένα το λέτε που πήδηξα από το Αίπος και προσγειώθηκα στον… Βροντάδο χωρίς να σκοτωθώ;

Αυτό ιστορικά ήταν η δημιουργία της… ΑΛΗΘΕΙΑΣ.

Τώρα, ενώ εδώ που τα λέμε δεν έχω εγκαταλείψει το μαχητικό ρεπορτάζ και το μάτι μου… γυαλίζει, όταν ακούω σειρήνα, κι’ ας λέω του Παντελή Φύκαρη, να πάει… μόνος του, όταν σε ένα έκτακτο συμβάν, μου λέει να πάμε παρέα και του απαντώ «Νέους… βαριέμαι», έχω την… πολυτέλεια της επιλογής.

Σήμερα λοιπόν το πρωϊ στη σύσκεψη μας, αίφνης τους είπα: «Εκεί θα πάω εγώ».

Με κοίταξαν περίεργα, σου λέει είναι και η… ζέστη, στο κάτω – κάτω ποιός να τρέχει τώρα στα… υφαντά.

Ναι, γιατί από τα δεκάδες θέματα της επικαιρότητας, που έπρεπε να προβληθούν εγώ…διάλεξα την έκθεση υφαντών των «Φίλων του Χιώτικου χωριού» στο ξενοδοχείο Χανδρής.

Και γιατί την διάλεξα;

Μα γιατί εκεί υπήρχε ψυχή και όνειρο.

Γιατί άντε τώρα την εποχή του διαδικτύου και των αμέτρητων… φιλιών, μέσω του… Facebook, εσύ και κάνεις… like, για να μιλάμε τα… ελληνικά, να καταλαβαινόμαστε, σε κάποιες γυναίκες, που υφαίνουν και μάλιστα εκθέτουν τα έργα τους, για να ενισχυθεί ο Σύλλογος τους.

Ένας Σύλλογος με πλούσια, αφανή δραστηριότητα εδώ και χρόνια, με ψυχή την Πρόεδρο του Μαριέλλα Βαρώνη, μια Χιώτισσα που μένει τύποις στην Αθήνα, αλλά το μυαλό και η καρδιά της είναι στα Καρδάμυλα.

Μα, μου είπε με την γνωστή της σεμνότητα, αυτά είναι δημιουργήματα της υφάντρας μας Γεωργίας Μωρόμαλου, γιατί σήμερα ποιός θα ασχοληθεί πλέον με τα… υφαντά;

Μα αυτοί, δεν γράφω αυτές, γιατί μπορεί να θεωρηθεί… σεξιστικό, που έχουν όνειρο.

Έχει δεί κανείς τις «Καμπάνες» το περιοδικό των «Φίλων του Χιώτικου χωριού»;

Μα μιλάμε ότι κάθε τεύχος είναι και ένα λογοτεχνικό ντοκουμέντο.

Θυμάται κανείς πως όταν κάηκε η Παναγία Λειαπυργούσιανα στο Χαλκειός, εμφανίστηκε από τον… ουρανό η Μαριέλα Βαρώνη για να την σηκώσει εκ θεμελίων;

Θυμάται όταν ξεκίναγε μόνη της να… σκάβει στην κυριολεξία την παραλία των Καρδαμύλων, για να την σώσει, όταν πήγαινε ντουγρού για να γίνει… δρόμος;

Θυμάται όταν όργωνε τα χωριά της Χίου, με την αείμνηστη επιστήμονα Ογκολόγο – Ακτινοδιαγνώστρια, Διευθύντρια ΕΣΥ του Ασκληπιείου Βούλας, Ελένη Λυκάκη – Καρατζά, την γυναίκα του Χιολάτρη Χειρουργού Θεόδωρου Καρατζά, για να γίνονται δωρεάν εξετάσεις οστεοπόρωσης;

Θυμάται...;

Μα γιατί να συνεχίσω; Μήπως η Μαριέλλα Βαρώνη έκανε ποτέ κάτι, για να θυμάται ποτέ, κανείς, τίποτα;

Είδατε δυνατή και... παιχνιδιάρα, που είναι η γλώσσα μας; Να θυμάται…τίποτα.

Διότι εν τέλε,ι όλα είναι ένα... τίποτα. Μόνο η προσφορά δεν είναι, και τα... όνειρα.

Και εγώ χάρηκα, που εξήγησα τώρα στους συναδέλφους μου, γιατί απ’ όλα τα ρεπορτάζ, εγώ αντί του… τίποτα διάλεξα μια έκθεση… υφαντών.

 

Υ.Γ: Κωλύομαι, γιατί είναι κάτι δικό της προσωπικό, αλλά όταν θα χαρίσει η Μαριέλλα, μια μόνιμη ιδιόκτητη Στέγη στους «Φίλους του Χιώτικου χωριού» που ταυτόχρονα θα είναι και «Στέκι πολιτισμού» στο Κέντρο μάλιστα της πόλης, τότε θα φανεί ότι η ζωή εκτός από όνειρα θέλει και… τρέλα.  

 

 

 

Σχετικά Άρθρα