Ο μάχιμος άμαχος

Πέμ, 07/04/2022 - 21:30

Όταν στις 28 Οκτωβρίου του 1940 η Ιταλική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Μπενίτο Μουσολίνι επιτέθηκε στην Ελλάδα, τότε ο Ελληνικός Στρατός έτρεξε με ενθουσιασμό στα βουνά της Ελληνο – Αλβανικής μεθορίου για να αποτρέψει την εισβολή του εχθρού.

 

Εκεί στα σύνορα, στα χιονισμένα βουνά της Ηπείρου, οι στρατιώτες μας, σχημάτισαν την γραμμή άμυνας με την βοήθεια, πολλές φορές, της Ηπειρώτισσας γυναίκας, η οποία κουβαλούσε τις προμήθειες του στρατού, τραβολογώντας τα φορτωμένα μουλάρια, φορτωμένη και η ίδια σαν το μουλάρι…

 

Έτσι γινόταν οι πόλεμοι μια φορά και έναν καιρό, μακριά από τις κατοικημένες περιοχές, για ευνόητους λόγους. Ακόμα και οι αντιστασιακές ομάδες που οργανώθηκαν μετά την εισβολή των Γερμανών, κρυβόταν στα βουνά και στις σπηλιές για να μην θέτουν σε κίνδυνο την ζωή των άοπλων και  αμάχων  συμπατριωτών μας. 

 

Υπάρχουν βέβαια παραδείγματα δράσεων σε κατοικημένες περιοχές με αντίποινα εκ μέρους των ενθοσοσιαλιστών του Χίτλερ, με θηριωδίες και εγκλήματα πολέμου εδώ στην Ελλάδα και αλλού.

 

Ο παππούς, π.χ. της Von der Leyen, της σημερινής προέδρου της Κομισιόν ήταν ναζί που προσφέρθηκε το 1940 να πολεμήσει εθελοντικά (πηγή) – ενώ έγινε λοχίας της Βερμαχ και ηγήθηκε μιας μονάδας στο ανατολικό σοβιετικό μέτωπο κυνηγώντας αντιστασιακές ομάδες.

 

Συμμετείχε στην κατάληψη του Κιέβου και στη βάρβαρη σφαγή του ΒΑΒΙ ΥΑΡ (πηγή) – όπου περισσότεροι από 33.000 Εβραίοι, κάτοικοι του Κιέβου, πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν εν ψυχρώ από τους τους Γερμανούς.

 

Τώρα, για τον πόλεμο στην Ουκρανία ενημερώνομε από τα γνωστά ελληνικά κανάλια της κρατικής ή κρατικοδίαιτης τηλεόρασης, με μια διαφορά όμως: δεν καταπίνω αμάσητο ότι μου σερβίρουν.

 

Για παράδειγμα θυμάμαι τις πρώτες μέρες του πολέμου, να βλέπω στην τηλεόραση τον πατριωτισμό και την θέληση για αντίσταση του Ουκρανικού Λαού, ο οποίος έτρεχε να εκπαιδευτεί στα όπλα, στη σκοποβολή και την χρήση αντιαρματικών. Όλοι βλέπαμε στην τηλεόραση τους αμάχους Ουκρανούς, νέους, γέρους, γυναίκες ακόμα και παιδιά να τρέχουν στα σημεία εκπαίδευσης να παίρνουν όπλα και να μετατρέπουν τους εαυτούς τους σε ΜΑΧΙΜΟΥΣ, με ότι αν αυτό συνεπάγεται.

 

Όλοι θαυμάσαμε τον πατριωτισμό τους όμως τώρα κάτι δεν πάει καλά. Που πήγε όλος αυτός ο πατριωτισμός, η μαχητικότητα και κυρίως τα ΟΠΛΑ που τους έδιναν οι διάφοροι νατοϊκοί μητσοτάκηδες; Τους τα μαζεύουν όταν σκοτωθούν; Τώρα όλοι μιλάνε για σφαγές αμάχων και για εγκλήματα πολέμου. Δηλαδή όταν θα εισβάλλουν οι Τούρκοι εδώ στη Χίο και αρχίσω εγώ και τους σκοτώνω με ότι βρω μπροστά,μου όπλο, μαχαίρι, τσεκούρι ή στιλιάρι και τελικά με σκοτώσουν, τότε η μεγαλύτερη προσβολή στην μνήμη μου, που θα μπορούσε να μου κάνει κάποιος θα είναι να με ονομάσει ΑΜΑΧΟ, στερώντας τον ηρωισμό.

 

Αυτό ακριβώς δηλαδή που συμβαίνει τώρα στην Ουκρανία και το οποίο το βρίσκω άκρως προσβλητικό και παραπλανητικό. Βέβαια θυμάμαι επίσης και τον Ρωσικό στρατό να περιμένει, μάταια, στις πεδιάδες να του επιτεθεί ο Ουκρανικός στρατός ο οποίος όμως είχε καταφύγει ή μάλλον είχε κρυφτεί στις πόλεις πίσω από τις πλάτες των αμάχων τους οποίους τους χρησιμοποιεί σαν ασπίδα. Αυτά δεν είναι πράξεις γενναίων ανθρώπων. Είναι πράξεις κακόβουλων ή δειλών ανθρώπων.

 

Αυτά είναι τα εγκλήματα πολέμου τα οποία είναι οργανωμένα εξαρχής από την πιο γνωστή εγκληματική οργάνωση του κόσμου, η οποία έχει επιτεθεί στην Ευρώπη με σκοπό να την πάει έναν αιώνα πίσω.

 

Η πιθανότητα και μόνο της Ένωσης (ενεργειακής, εμπορικής, πολιτιστικής και στρατιωτικής) της Ρωσίας με την Ευρώπη ήταν και είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης αυτής της εγκληματικής οργάνωσης, η οποία καταδυναστεύει τον πλανήτη, τυπώνοντας δολάρια, δηλαδή αέρα κοπανιστό.

 

Αυτός ο πόλεμος είναι πόλεμος ενάντια στην παγκοσμιοποίηση και το βρώμικο όπλο της, δηλαδή το δολάριο.

 

Είναι πόλεμος της εικονικής πραγματικότητας, των αγορών και των χρηματιστηρίων, δηλαδή του αέρα του κοπανιστού, ενάντια στην αληθινή πραγματικότητα.

 

Την λέξη σιτάρι δεν μπορείς να την αλέσεις, να την ζυμώσεις, να την ψήσεις και να την φας. Χρειάζεσαι αληθινό σιτάρι για να ζήσεις στον αληθινό κόσμο. Έτσι, αυτός ο πόλεμος είναι ο πολυαναμενόμενος πόλεμος μεταξύ του πραγματικού κόσμου και της Κοινωνίας του θεάματος.

 

Όσο για τον δημοσιοσχεσίτη, showman ο οποίος έχει πάρει στο λαιμό του τους κατοίκους της χώρας του, είναι ένα απλό πιόνι της Αμερικής, όπως και ο δικός μας, ο οποίος του στέλνει όπλα για να μετατρέπει τους ΑΜΑΧΟΥΣ σε ΜΑΧΙΜΟΥΣ και να τους εξευτελίζει μετά θάνατο στερώντας τους τον ηρωισμό για να δυσφημίσει τους Ρώσους, οι οποίοι δέχονται πυρά από κάθε παράθυρο και κάθε μπαλκόνι με ότι αυτό συνεπάγεται. Αυτά συμβαίνουν διότι, όπως σας εξήγησα, οι οργανωτές αυτού του πολέμου, δεν γνωρίζουν τι θα πει γενναιότητα. Ήταν και είναι φονιάδες των λαών.

Άλλες απόψεις: Του Θανάση Γεωργούλη