Ο Απρίλης με τον Έρωτα γελάνε και χορεύουν
σκυφτοί κι οι επιστήμονες λύση να βρουν γυρεύουν.
Ήλιος λαμπρός με θάμπωσε και βγήκα στο μπαλκόνι,
μήπως να φτιάξω ένα χαρτί και για δω έξω ακόμη;
Έρμο Βουνάκι… Πού να βγεις; Τα πάντα τα 'χεις πάρει!
Μήπως να πάω να σταθώ στ’ άγαλμα του Κανάρη;
Μα τι είν’ αυτό στη θάλασσα; Τι ξεπετιέται πάλι;
Την ησυχία μου χαλά και τ’ ουρανού τα κάλλη!
Μην είναι ελικόπτερο; μην αεροπλανάκι;
Που μέσα στα μεσάνυχτα κάνει σαν πριονάκι!
Μάγεμα η φύσις κι όνειρο στην ομορφιά και χάρη,
Κι εγώ κλεισμένος, σκεπτικός… για πόσο; Που να πάρει!
Η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι•
Μέσα θα μείνω! Στο PC και με κάνα βιβλίο,
θα θυμηθώ να τα νιάτα μου, σαν πήγαινα σχολείο.
Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει•
Όποιος δεν κάνει ότι του λέν’ χίλιες φορές πεθαίνει.
Τρέμ' η ψυχή και ξαστοχά γλυκά τον εαυτό της.
Δεν υποφέρει μόνη της χιλιάδες στο πλευρό της!
Κουράγιο αδέλφια! Δεν αργεί το Πάσχα των Ελλήνων
Το σκουληκάκι θα βρεθεί σ' ώρα γλυκιά κι εκείνο.
Όταν μας πουν νικήσαμε! Αδέλφια μη φοβάστε!
Τώρα θ’ αρχίζει ο χορός. Βιολιά, νταούλια πιάστε!
Δώσαμε και κερδίσαμε την πεισμωμένη μάχη.
Σφοδρά σκιρτούνε οι καρδιές τα πέλαγα κι οι βράχοι!
Ομορφονιά κι ομορφονιέ, γεια σου, Καλέ, χαρά σου!
Τώρα πια άφοβα μπορείς να βγεις για τη δουλεία σου!
Αλλά ως τότε υπομονή, να φύγει η καταιγίδα
Να λάμψει το χαμόγελο να ζωντανέψει η ελπίδα.
Και από φως μεσημερνὸ τη γη που πλημμυρίζει
η χτίση να γενεί ναός που ολούθε λαμπυρίζει!
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΒΟΥΚΟΥΝΑΣ