Χθες το βράδυ, στην αίθουσα συνεδριάσεων της παλιάς Νομαρχίας, οι τοπικές συνιστώσες του καταρρέοντος πολιτικού συστήματος, σε μια επιθανάτια συσπείρωση των Συγκυβερνητικών με τη Λαϊκή Συσπείρωση, έδωσαν μια παράσταση ακραίου λασπολογικού λαϊκισμού. Αυτά που ειπώθηκαν και καταγράφηκαν ξεπερνάνε και την πιο αρρωστημένη φαντασία και θα μπορούσαν να αποτελέσουν το υλικό για ένα best seller στον χώρο του αστυνομικού-κατασκοπευτικού μυθιστορήματος.
Πριν παρουσιάσω αυτά που διαδραματίστηκαν στην πολύπαθη αίθουσα της πρώην Νομαρχίας θα δώσω μια σημαντική πληροφόρηση της τελευταίας στιγμής σχετική με το διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον το οποίο επηρεάζει τις εξελίξεις στο εσωτερικό της Χώρας (της συγκυβέρνησης και των αριστερών δεκανικιών της) που με την σειρά τους επηρεάζουν τα τοπικά αυτοδιοικητικά τεκταινόμενα. Η πρόσφατη πρόσκληση του Προέδρου Πούτιν προς τον Αλέξη Τσίπρα πανικόβαλε το σύστημα εξουσίας (και τα αριστερά δεκανίκια του) σε τέτοιο βαθμό που δόθηκε άμεσα γραμμή στα συνοδοιπόρα ΜΜΕ να θάψουν στα «ψιλά» την είδηση αυτή. Περισσότερο όμως πανικόβαλλε τους κατά τεκμήριο άριστα πληροφορημένους επικυρίαρχους, σε Ευρώπη και Αμερική, του δουλοπρεπούς συστήματος εξουσίας της Χώρας, οι οποίοι επικυρίαρχοι συνεκτιμώντας την κίνηση αυτή του Ρώσου Πρόεδρου (την οποία θεωρούν ανάμιξη στα εσωτερικά της Χώρας εν’ όψη εκλογών) με τα πρόσφατα δημοσκοπικά ευρήματα «βλέπουν» μια επιταχυνόμενη κατάρρευση των ερεισμάτων τους στην Ελλάδα.
Το πάλαι ποτέ ηρωικό ΚΚΕ τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε μία «μενσεβίκικη φράξια» που τίποτα δεν θυμίζει τον παλιό καλό του εαυτό. Σε ένα μεγάλο βαθμό το κόμμα έχει ενδώσει σε ένα μπουρζουάδικο τρόπο ζωής και αντιμετώπισης της καθημερινής πραγματικότητας, έχοντας εντάξει για τα μάτια του κόσμου κάποια σπαράγματα της πολιτικής του ιδεολογίας σε ένα απόλυτα ξύλινο και κούφιο λόγο. Η μενσεβίκικη αυτή φράξια χέρι-χέρι με τους τσαρικούς-μερκελίστες δίνουν την τελευταία τους μάχη στα θερινά ανάκτορα της εξουσίας ενώ ήδη έχει αρχίσει να ακούγεται ο φοβερός υπόκοφος θόρυβος από την κατάρρευση της εξωτερικής θύρας των ανακτόρων η οποία θα οδηγήσει τον λαό στην εξουσία.
Στη συνέχεια θα παρουσιάσω τα τρία πρόσωπα τα οποία έκλεψαν την χθεσινή παράσταση της «αντί-Καρκαζής» συσπείρωσης (μέσω της ενεργητικής ή παθητικής ανάμιξής τους στα διαμειφθέντα). Στο σημείο αυτό σημειώνω μια «λεπτομέρεια» η οποία θα μπορούσε να ρίξει φως στα βαθύτερα αίτια του «αντι-Καρκαζής» παραληρήματος. Ο υποφαινόμενος, με την ιδιότητα του απλού Χιώτη πολίτη, είχε ζητήσει από τους υποψήφιους αντιπεριφερειάρχες να τοποθετηθούν στο εξής «ενωτικό» ερώτημα. Η αντιμετώπιση της κρίσης στην Χώρα μας και ειδικότερα στη Χίο απαιτεί συσπείρωση όλων των δυνάμεων (πολιτικών και κοινωνικών) που έχουν τις τεχνικές, επιστημονικές ή και πολιτικές δυνατότητες να βγάλουν τον τόπο από το τέλμα. Πάνω από όλα όμως απαιτείται μια συνεχής και σε βάθος διαβούλευση της αυτοδιοικητικής ηγεσίας με την Χιακή Κοινωνία ώστε να υπάρξει η μέγιστη δυνατή συστράτευση κοινωνίας και αυτοδιοίκησης στον κοινό στόχο εξόδου από την κρίση. Σε ποιο βαθμό υφίσταται ετοιμότητα ή προγραμματισμός για την υποστήριξη του στόχου αυτού?
Πρώτος έσυρε τον χορό ο «συμπολίτης» μου σε εισαγωγικά κ. Γανιάρης αποκαλύπτοντας στο ανυποψίαστο ακροατήριο (την εκλογική αρένα δηλαδή) την «είδηση του αιώνα», ότι δηλαδή η κ. Μισαηλίδου έχει δωρήσει στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου 3 εκατ. ευρά και ρώτησε που πήγαν τα χρήματα αυτά (αν για παράδειγμα τα δώρησε με την μορφή οικοπέδου, εννοούσε που πήγαν τα οικόπεδα, αν μετακινήθηκαν λόγου χάριν από σεισμική δόνηση ή αν πέταξαν σε γειτονικό νησί και δεν μπορούμε να τα βρούμε!). Επίσης ανέφερε ότι το Πανεπιστήμιο και εγώ προσωπικά δεν έχουμε αναγνωρίσει/επιβραβεύσει τις δωρεές των Χιωτών. Επειδή δεν γνωρίζω την κ. Μισαηλίδου και την σχετική δωρεά επικοινώνησα πρωί-πρωί με την αυγούλα με τον Κοσμήτορα της Σχολής της Χίου ο οποίος εδήλωσε επίσης άγνοια και για τα δύο και αμέσως μετά με τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αιγαίου ο οποίος ωσαύτως δήλωσε άγνοια αλλά μου είπε ότι θα διερευνήσει το θέμα μόλις πάει στο γραφείο του και θα υπάρξει σχετική επικοινωνία με τον Αντιπεριφερειάρχη των Μεγάλων Αποκαλύψεων. Στην αναμενόμενη επικοινωνία τους ο Αντιπεριφερειάρχης των «11 plus ετών» θα πρέπει να δώσει σχετικές (επ)εξηγήσεις στον Πρύτανη και επίσης στην κ. Μισαηλίδου για την χρησιμοποίηση του ονόματός της για την δημιουργία εντυπώσεων εναντίον του Πανεπιστημίου και εμού προσωπικά. Προκειμένου να αποκαταστήσω τα πράγματα στην αληθή τους βάση πληροφορώ τον κ. Γανιάρη και το εξεγερθέν τμήμα του ακροατηρίου για τα ακόλουθα:
- Σε πληθώρα περιστάσεων έχω αναφερθεί με ιδιαίτερα επαινετικό λόγο στην τεράστια στήριξη που πρόσφεραν οι Χιώτες στο Πανεπιστήμιο. Ως ενδεικτικό δείγμα γραφής παρουσιάζω το παρακάτω απόσπασμα από πρόλογό μου στο πρώτο τεύχος (Νοέμβριος 2008) του περιοδικού «Δημιουργική Συνύπαρξη» το οποίο εκδίδει η Επιτροπή Διασύνδεσης του Πανεπιστημίου Αιγαίου με την Χιακή Κοινωνία (απλά Επιτροπή) που ιδρύθηκε από τον υποφαινόμενο το 2006. Το τεύχος αυτό διανεμήθηκε σε πλήθος Χιωτών και στους εκπροσώπους των φορέων της Χίου στην Επιτροπή (της Νομαρχίας, του Δήμου, της Εκκλησίας, του Στρατού, της Αστυνομίας κλπ).
2. Επίσης πληροφορώ τον «άτεκνο έργων» κ. Αντιπεριφερειάρχη και το ακροατήριο της μοιραίας αίθουσας ότι σε μία από τις τελευταίες συνεδριάσεις της Κοσμητείας της Χίου υπό την προεδρία μου (2010) έγινε ομόφωνα αποδεκτή πρότασή μου για ανάρτηση στην είσοδο του Κεντρικού Μιχάλειου Κτιρίου της Σχολής «ευμεγέθους μαρμαρίνης πλακός» με τα ονόματα των δωρητών του Πανεπιστημίου προεξάρχοντος του κ Κ.Μ. Λώ. Η ομόφωνη αυτή απόφαση της Κοσμητείας εστάλη για την τελική έγκριση στο Πρυτανικό Συμβούλιο αλλά εξ όσων γνωρίζω δεν έχει ακόμη υλοποιθεί.
Στη συνέχεια τη «σκυτάλη» του ευγενούς και γόνιμου διαλόγου πήρε ο «σύντροφός» μου σε εισαγωγικά κ. Γιώργης Αμπαζής σιγοντάροντας τον προλαλήσαντα στον «Κατά Ιωάννη Φιλιππικόν του» και ρίπτοντας στον γνωστόν ανεμιστήρα την «ατάκα της χιλιετηρίδας» (Γιώργη το βιβλίο Γκίνες είναι πολύ λίγο στην περίπτωσή σου): «εγώ σε συνεργασία με την Επιτροπή ξεπουλήσαμε το Πανεπιστήμιο στους Τούρκους!». Θα ξεκινήσω τον σχετικό σχολιασμό προσπαθώντας να αρθώ στο ύψος του ύφους του. Πως τα καταφέραμε; Πήγαμε όλοι μαζί εγώ και τα μέλη της Επιτροπής στην πλατεία Ταξίμ της Κων/πολης και φωνάζαμε: «Εδώ το καλό Πανεπιστήμιοοοο..». Και επειδή τα τμήματά του έχουν πετύχει θετικότατες αξιολογήσεις από την αρμόδια αρχή το πουλήσαμε σε πολύ καλή τιμή! Μας υποτιμάς Γιώργη: δεν το ξεπουλήσαμε, το πουλήσαμε!! Εξ όσων γνωρίζω το Πανεπιστήμιό μας τώρα βρίσκεται κάπου στα πανεπιστημιακά σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Ας σοβαρευτούμε όμως. Όπως πολύ καλά γνωρίζεις «σύντροφε» με εισαγωγικά, στην Επιτροπή συμμετείχαν επί Κοσμητείας μου όλοι οι φορείς της Χίου και κατά τις συνεδριάσεις κρατούντο λεπτομερή πρακτικά τα οποία διανέμονταν σε όλους τους συμμετέχοντες και επίσης στα μέλη του πρυτανικού συμβουλίου. Όταν λοιπόν μιλάς για ξεπούλημα δεν θίγεις μόνο εμένα αλλά και όλους τους εκπροσωπούμενους φορείς της Χίου στην Επιτροπή! Σημειωτέον, η Επιτροπή μεταξύ άλλων προσπάθησε να τονώσει το εθνικό φρόνημα φοιτητών και πολιτών με διαλέξεις και συνέδρια πάνω σε ιστορικά θέματα (π.χ. Βυζάντιο), την προσφορά του Στρατού και του Ναυτικού μας στην εθνική παλιγγενεσία κλπ. Για τον κακόβουλο «κωλοτουμπιστή» να η μεγάλη ευκαιρία να με χαρακτηρίσει ως εθνικιστή! Να και η ευκαιρία για τον καινοτόμο κακόβουλο να με χαρακτηρίσει ως «εθνικιστή-προδότη» ή «πατριώτη-αντιπατριώτη» κλπ.! Τέλος σημειώνω ότι καμία εκδήλωση ή κανένα πρόγραμμα της Επιτροπής δεν είχε συνδιοργανωτές Τούρκους και εξ όσων γνωρίζω το ίδιο συμβαίνει και για την Σχολή της Χίου και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου γενικότερα, εκτός από διεθνή συνέδρια και τα προγράμματα Erasmus από τα οποία δεν μπορεί να αποκλειστούν οι Τούρκοι.
Στο σημείο αυτό πρέπει να σου θυμίσω Γιώργη τα ακόλουθα τα οποία θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν να ερμηνεύσεις την συμπεριφορά σου. Πριν από τέσσαρα χρόνια υπήρξα υποψήφιος με την «Λαϊκή Συσπείρωση» και τώρα με βλέπεις με την «Γόνιμη Γραμμή» του μισητού και τρισκατάρατου ΣΥΡΙΖΑ. Σε καταλαβαίνω απόλυτα, ειδικά με την αίσθηση ότι σε λίγο καιρό θα προεδρεύει στις συνεδριάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου η Αγλαΐα (καλού-κακού συνιστάται η χρήση λεξοτανίλ ή άλλου ηρεμιστικού πριν τις συνεδριάσεις). Όμως δεν αρχίζουν ή τελειώνουν εκεί οι παράγοντες που διαμόρφωσαν την ανεπανάληπτη ατάκα σου. Πάμε λίγο πιο πίσω στον χρόνο, τότε που ξεκίνησα την θητεία μου ως Κοσμήτορας εφαρμόζοντας ετήσια διαδικασία αυτορρυθμιζόμενης (από τα έσω) αξιολόγησης όλων των συνιστωσών της Σχολής της Χίου (υποδομών, διοικητικού και διδακτικού προσωπικού κλπ) με την έκδοση πολυσέλιδων ετήσιων εκθέσεων οι οποίες έχουν διανεμηθεί στις Πρυτανικές Αρχές και τα όλα τα μέλη της Κοσμητείας. Εξ όσων γνωρίζω η Σχολή της Χίου υπήρξε η πρώτη στην Χώρα μας η οποία προέβη σε αυτορρυθμιστικού τύπου ετήσιες αξιολογήσεις. Από όσο θυμάμαι Γιώργη περίπου έβγαλες «φλύκταινες» και μόνο στο άκουσμα της λέξης «αξιολόγηση»: αυτή είναι μια ιδεολογική σου θέση την οποία σέβομαι αλλά δεν συμφωνώ μαζί της.
Πέραν τούτων, για να διευρύνω τον κύκλο των γνώσεων των φοιτητών μας σε επιστημονικά θέματα της «αντίπερα» όχθης τα οποία με τον καιρό είχαν μπει στο χρονοντούλαπο της οικονομικής ιστορίας ετοίμασα, με την έναρξη της θητείας μου ως Κοσμήτορα της Σχολής της Χίου, σεμιναριακές διαλέξεις πάνω σε θέματα «Μαρξισμού-Λενινισμού» σε μια προσπάθεια η Σχολή της Χίου να είναι η πρώτη Σχολή της Χώρας η οποία θα αναβίωνε σχετικές μελέτες. Μάλιστα είχα αποφασίσει τον προκαταρκτικό κύκλο σεμιναρίων να τον έδινα στους φοιτητές της Πανσπουδαστικής οι οποίοι ήταν και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Την πρωί της μέρας που θα έδινα τις (απογευματινές) διαλέξεις με είχε προσκαλέσει η «κακιά» ΔΑΠ να προσφωνήσω ημερίδα της με θέμα τον επαγγελματικό προσανατολισμό των φοιτητών στην οποία βασικός ομιλητής ήταν ο τότε πρύτανης του ΕΜΠ. Σημειώνεται εδώ ότι λίγες μέρες πριν είχα αποδεχθεί πρόσκληση να προσφωνήσω εκδήλωση του ΜΑΣ. Καθώς πλησίαζα στο Αμφιθέατρο είδα με έκπληξη παρατεταγμένο φοιτητικό ουλαμό της Στρατιωτικής Διοίκησης των Μενσεβίκων Χίου στον οποίο είχε δοθεί η διαταγή από τον τοπικό φρούραρχο (ποιος είναι;, ποιος;): (α) να με αποδοκιμάσουν, (β) να απαγορευτεί η συμμετοχή του ουλαμού στις σεμιναριακές διαλέξεις τις οποίες επρόκειτο να δώσω. Ο μενσεβίκικος φραξιονισμός είχε ήδη πετύχει μια μεγάλη νίκη ενάντια στον εαυτό του! Είμαι σίγουρος ότι οι μενσεβίκοι θα συνεχίσουν με τον ίδιο ζήλο την πορεία τους έως ότου μειώσουν επαρκώς τα εκλογικά τους ποσοστά ώστε να μην τους παίρνουν στα σοβαρά πλέον οι αιώνιοι εχθροί τους, οι «ιμπεριαλιστές-καπιταλιστές» Ευρώπης και Αμερικής, και να τους αφήσουν να ξεψυχήσουν «εν ειρήνη».
Ένα μόνο με λυπεί: ότι αυτά συμβαίνουν σε ένα συνδυασμό στον οποίο είναι επί κεφαλής ο σύντροφος Στρατής Κόρακας (από τους λίγους που μπορώ να προσφωνώ με το σύντροφος χωρίς εισαγωγικά) την πολιτική πορεία και την προσφορά του οποίου εκτιμώ ιδιαίτερα. Κρίμα που είμαστε Στρατή «αντίπαλοι», θα μπορούσαμε κάτω από άλλες συνθήκες να συγκροτήσουμε, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ (αν ξεπερνιόντουσαν σχετικές αγκυλώσεις και ψυχοφθόρες νοοτροπίες), μια πραγματική και μεγάλη συσπείρωση των πλατιών λαϊκών μαζών!
Τέλος, τη σκυτάλη πήρε με την παθητική του παρουσία και στάση ο κ. Καλογεράκης. Ήξερε ο κ. Καλογεράκης τη συγκρότηση της Επιτροπής, κατανοούσε επίσης ότι η ακατανόμαστη λάσπη ενάντια σε μένα και στην Επιτροπή αντανακλούσε και στη Στρατιωτική Διοίκηση Χίου ο εκπρόσωπος της οποίας στην Επιτροπή ήταν ο πιο τακτικός όσον αφορά την παρουσία του στις συνεδριάσεις αυτής. Και δεν είπε τίποτε, δεν αντέδρασε στις ύβρεις αυτές παρ’ ότι ο ίδιος είναι έφεδρος αξιωματικός! Αγαπητέ συναγωνιστή «εν όπλοις» Παύλο, είμαι και εγώ έφεδρος αξιωματικός και έχω υπηρετήσει με την ιδιότητα αυτή σε επιτελικές θέσεις στο Κέντρο Ερευνών Εθνικής Άμυνας. Επειδή έχω την τιμή και την τύχη να είμαι επιβλέπων της διδακτορικής έρευνας διακεκριμένων ανώτερων και ανώτατων αξιωματικών έχω μάθει από την συνεργασία μου μαζί τους ότι ο Έλληνας Αξιωματικός έχει το θάρρος της γνώμης, την ετοιμότητα διαφύλαξης της τιμής των Ενόπλων Δυνάμεων και της άμεσης απάντησης σε κακόβουλα σχόλια που τις θίγουν.
Με εκτίμηση
Καθηγητής Γιάννης Καρκαζής
Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος με τον συνδυασμό
«Βόρειο Αιγαίο – Γόνιμη Γραμμή»
της Αγλαΐας Κυρίτση και του Μανώλη Στάθη