
«Σε τι κόσμο μπαμπά μ' έχεις φέρει να ζήσω, δεν μου κάνει μαμά, επιστρέφεται πίσω». Αυτό το τραγούδι του Γιάννη Καλατζή θυμάμαι αυτές τις μέρες βιώνοντας, έστω όχι από πρώτο χέρι, όλα όσα γίνονται στον κόσμο. Όπως βλέπετε κι εσείς έχουν έρθει τα πάνω κάτω και αναρωτιέσαι μέχρι πού μπορεί να φτάσει αυτή η κατάσταση. Τόσο στο εξωτερικό, καθώς μας επηρεάζουν οι διεθνείς εξελίξεις, όσο και στο εσωτερικό. Είναι να τρελαίνεσαι!
Την αρχή έκανε ο Τραμπ με την απαγωγή του Μαδούρο. Ένας Τραμπ που έχει βάλει στόχο να γαμ… και να δέρνει, όπως γουστάρει, και να απειλεί και να είναι έτοιμος να κάνει μπάχαλο την υφήλιο. Στόχος του τώρα, άκουσον, άκουσον, η Γροιλανδία και μάλιστα με βίαιο τρόπο. Τι να πεις γι' αυτόν τον πρόεδρο που επέλεξαν οι Αμερικάνοι, παρά το ότι είχε φανεί ποια θα είναι η εξέλιξη, από την προεκλογική περίοδο.
Αιματοχυσία και στο Ιράν, με διαδηλωτές να πυροβολούνται εν ψυχρώ από τους υποτιθέμενους ανθρώπους του Θεού, τρομάρα τους. Εμ, να χάσουν την πρωτοκαθεδρία τους και την θρησκευτική καταπίεση εις βάρος του λαού με τον απηρχαιωμένο τρόπο εν έτει 2026;… Βάλτε και τους χιλιάδες νεκρούς στην Ουκρανία και στην ισοπεδωμένη Γάζα να συμπληρωθεί το παζλ.
Δεν πάμε πίσω κι εμείς στην Ελλάδα… Οι αγρότες συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους με τα μπλόκα στην ηπειρωτική χώρα. Μας κούρασαν τα δελτία ειδήσεων με τις υποτιθέμενες εξελίξεις να είναι στην ημερήσια διάταξη. Δίκιο έχουν οι άνθρωποι που αγωνίζονται για την επιβίωσή τους. Για να δούμε τι θα βγει από το αυριανό ραντεβού με τον πρωθυπουργό…
Άνω κάτω έχει γίνει και το πολιτικό σκηνικό της χώρας τον τελευταίο καιρό. Από τη μια το κυοφορούμενο κόμμα Τσίπρα και από την άλλη το κόμμα που ετοιμάζει η Καρυστιανού τους έχει αναστατώσει όλους. Όλοι πιστεύουν ότι έχουν τις λύσεις στο τσεπάκι τους και είναι οι ικανότεροι για να κυβερνήσουν. Και είναι και πολλοί, ίσως για πρώτη φορά μεταπολιτευτικά. Και όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές τι έχουμε να δούμε... Από τη μια ο Μητσοτάκης που καμαρώνει και από την άλλη όλοι οι υπόλοιποι που δεν του δίνουν κανένα ελαφρυντικό για την πολιτική του. Όλοι με τον ίδιο σκοπό αλλά χωρισμένοι. Δεν ξέρουν το αρχαίο «η ισχύς εν τη ενώσει». Και τι θα γίνει; Υπάρχει κανείς μόνος που να συγκρουστεί μαζί του και να νικήσει; Όπως τα γράφω και τα διαβάζετε να θυμηθείτε ότι θα δημιουργηθεί αδιέξοδο στο τέλος…
Του Δημήτρη Φρεζούλη
Υ.Γ.: Κι έχεις και τον Φαραντούρη να ζητά όσους αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ πριν λίγο καιρό να επιστρέψουν τις έδρες τους και ο ίδιος, τώρα, να μην την παραδίδει. Και να 'ναι ο μοναδικός; Υπάρχει ντροπή; Ξεφτίλα!





































