«Χρονογραφήματα»

Παρ, 12/02/2021 - 12:02
«Χρονογραφήματα» παλιών γεγονότων από τον Στέφανο Καββάδα

Ο Κώστας Καββάδας, γιος του γυμνασιάρχη και όχι μόνο Στέφανου Καββάδα, πάντα είχε έφεση σε ό,τι αφορούσε τα γράμματα και το πνεύμα, προφανώς επηρεασμένος και από το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε.

Έτσι πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα ακόμα πόνημά του με τίτλο «Χρονογραφήματα» παλιών γεγονότων σχολιασμένων σήμερα μεταξύ σοβαρού και αστείου από τις εκδόσεις Άλφα Πι.

Ο Κώστας Καββάδας, λοιπόν, άνοιξε τα παλιά τεφτέρια της μνήμης του και θυμήθηκε κάποια περιστατικά από τα πολλά που περικλείει μια ολόκληρη ζωή 83 χρόνων. Και επικέντρωσε την προσοχή του στα πολύ παλιά, σε εκείνα της πρώτης νεότητάς του, όταν οι καταστάσεις που διαμορφώνονταν τότε δεν ήταν οι ίδιες με τις σημερινές.

Οι αναμνήσεις ξαναγύρισαν λοιπόν στη μνήμη του Κώστα Καββάδα και του θύμισαν περασμένα αλλά όχι ξεχασμένα περιστατικά, τόσο από τη ζωή του στη Χίο, όσο και από την Αθήνα, το στρατό, την Αγγλία. Ιστορίες ενδιαφέρουσες που διαβάζονται άνετα και προξενώντας στον αναγνώστη μια ευχάριστη διάθεση να συνεχίσει το διάβασμα και μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα να έχει και αγωνία για την εξέλιξη. Ο Καββάδας ξέρει καλά να χειρίζεται σωστά τη γλώσσα και το αποτέλεσμα είναι το ίδιο καλό και σωστό. Έτσι η ανάγνωση, που διανθίζεται και με ευτράπελα στοιχεία, γίνεται διασκεδαστική.

Εννέα ιστορίες περιλαμβάνονται στα «Χρονογραφήματα» άλλες σοβαρές κι άλλες αστείες… Και που έχουν σχέση με τον αριθμό επτά (7) στη θεωρία αλλά και στη ζωή του ίδιου, που τον «κυνηγά» συνέχεια… Με τις αναμνήσεις του που αφορούν τον σεισμό του 1949, όταν κατατρομαγμένος χώθηκε κάτω από ένα μεγάλο στρογγυλό τραπέζι και τον έψαχναν και δεν τον εύρισκαν. Αλλά και τι ακολούθησε τις επόμενες, του σεισμού, ημέρες.

Τις εμπειρίες του από τη στρατιωτική θητεία του αρχικά στο Σιδηρόκαστρο με μια μεγάλη αγωνία σε κάποια άσκηση αλλά και στη συνέχεια από τη Μυτιλήνη… Εκεί ήταν που άρχισε να βάζει τρεις… τελείες μετά την υπογραφή του, μιμούμενος έναν παλιότερο αξιωματικό και στο τέλος ανακάλυψε πως ήταν σημάδι αναγνώρισης μασονίας… Για τη δυναμική και το σεβασμό που είχε η προσφώνηση «κύριε Πρόεδρε» κάποτε…

Με το σφράγισμα δοντιού ενός φίλου που λίγο έλειψε να γίνει «ανατολικό ζήτημα»… Για κάποιον Μήτσο… Για το κόλπο που επινόησε για να ξεναγήσει μια νεανική φίλη του από την Αθήνα στο σπίτι του στη Χίο. Και τέλος τις αναμνήσεις του από μιαν άλλη παρέα…

Ατέλειωτες είναι οι αναμνήσεις όλων μας από τα περασμένα χρόνια και μακάρι να είχαμε τις δυνατότητες, ή την άνεση αν θέλετε, να τις μεταφέρουμε στο χαρτί. Μακάριοι όσοι το καταφέρνουν και μεταξύ αυτών και ο Κώστας Καββάδας, ο οποίος μάλιστα μας υπόσχεται και νέο κύκλο «παλαιών γεγονότων σχολιασμένων σήμερα μεταξύ σοβαρού και αστείου». Ευπρόσδεκτες και είμαστε εν  αναμονή τους…

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα