Ο παπά Χριστοφόρος…

Τετ, 22/04/2020 - 10:21
Ο π. Χριστοφόρος Γουρλής στην άδεια εκκλησία της Παναγίας Ευαγγελίστριας το Μ. Σάββατο 18/4/20

Μεγάλος ντόρος έγινε με τον παπά Χριστοφόρο Γουρλή τις τελευταίες ημέρες… Όχι μόνο παγχιακά αλλά και πανελλαδικά. Έτσι, ο καλός παπάς που βρισκόταν ανέκαθεν στην επικαιρότητα τα Μεγάλα Σάββατα, λόγω των πηδημάτων του μέσα στην εκκλησία, ήταν παρών και εφέτος. Όμως όχι για τον ιδιαίτερο τρόπο που γιόρταζε την πρώτη ανάσταση, και που ήταν θεμιτός και όμορφος, αλλά γιατί δε συμμορφώθηκε προς τας υποδείξεις…

   Έχουν περάσει αρκετές ημέρες από το Μεγάλο Σάββατο και δεν λέγεται τι γράφτηκε και τι ακούστηκε... Ο καθένας με το μακρύ και το κοντό του, ενώ κάποιοι άλλοι φρόντισαν να είναι και με τον «αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ» για να μη χαλαστούν καρδιές. Με κάτι «ναι μεν αλλά», ώστε να έχουν «και την πίτα ολάκερη και το σκύλο χορτάτο». Λίγοι ήταν εκείνοι που είπαν «τα σύκα - σύκα και τη σκάφη - σκάφη», ενώ κάποιοι άλλοι ανέλαβαν πρωτοβουλία για να μαζευτεί το 5χίλιαρο του προστίμου.

    Κανείς δεν διαφωνεί πως ο παπά Χριστοφόρος είναι ένας ξεχωριστός και ιδιαίτερος παπάς από όλες τις απόψεις. Όχι μόνο από τη φιλανθρωπική δράση του που είναι γνωστή σε όλους, αφού πάντα ήταν και είναι με την απόδειξη στο χέρι. Είναι ιδιαίτερος και από το θρησκευτικό πάθος του. Ένα πάθος που, όπως φαίνεται, έχει γίνει βίωμά του και το υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια. Για τον ίδιο είναι ό,τι καλύτερο. Για κάποιους άλλους όχι τόσο κατανοητό. Είναι φανατισμένος με ό,τι έχει σχέση με τη θρησκεία. Τώρα, αν αυτό είναι θεμιτό ή αθέμιτο για εμάς, ουδόλως τον ενδιαφέρει. Εκείνος έτσι νομίζει και πιστεύει και καλά κάνει…

   Μου έλεγε φίλος ότι ενώ στην ακολουθία των Χαιρετισμών η οδηγία ήταν να είναι σύντομη, εκείνος την επέκτεινε. Έτσι, και πρόσφατα, είχε την άποψη ότι οι πόρτες της εκκλησίας του έπρεπε να είναι ανοικτές αδιαφορώντας για όρους και εντολές. Και βέβαια δεν φοβήθηκε να υποστεί και τις συνέπειες. Ε, τι να κάνουμε; Αυτός είναι ο άνθρωπος και ο παπάς που υπηρετεί τη θρησκεία και την εκκλησία. Με γεια του και χαρά του.

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα