Ψυχοπλάκωμα…

Δευ, 19/10/2020 - 10:34
Ψυχοπλάκωμα…

Τον τελευταίο καιρό ή για να είμαι πιο πραγματικός μέσα στο 2020 ψάχνεις να βρεις κάτι καλό, κάτι ευχάριστο, κάτι χαρούμενο, βρε αδελφέ, αλλά όσο κι αν το γυρεύεις δεν το βρίσκεις. Χάθηκαν όλα τα όμορφα και τα καλά από τη ζωή μας και αυτή η τελευταία έχει καταντήσει σκέτο ψυχοπλάκωμα… Όπου σταθείς κι όπου βρεθείς κάτι κακό θα δεις ή θα ακούσεις. Χάος, που λέει στην εκπομπή του ο φίλος μας ο Βαρβεράκης… Ένα χάος που έχει αρχή αλλά δεν φαίνεται, προς το παρόν τουλάχιστον, να έχει τέλος ή κάποια συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης…

Η αρχή έγινε τον περασμένο Μάρτη, όταν εισέβαλε στη ζωή μας η απειλή του κορωνοϊού και μας χάλασε και τις Απόκριες, μια γιορτή καθαρά ευχάριστη και διασκεδαστική… Στο μήνα πάνω είχαμε τη γενική καραντίνα, με κλειστά τα μαγαζιά, με περιορισμό στην κυκλοφορία, με το φόβο να αιωρείται πάνω από τα κεφάλια μας ως δαμόκλειος σπάθη…

Δεν προλάβαμε να επανέλθουμε, έστω και με ελαφρούς περιορισμούς σε αυτά που ξέραμε, και να σου εξ Ανατολών ο σουλτάνος να προκαλεί, να εκβιάζει και να απειλεί. Και ναι μεν «συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια» κι εμείς οι νησιώτες από τα καμώματα του Ερντογάν, αλλά τούτη τη φορά το παρατραβά το σχοινί και όσο να  ‘ναι δεν παύεις να ανησυχείς…

Και ενώ δεν προλάβαμε να πούμε ένα «δόξα σοι ο θεός» αρχίσαμε το «βοήθα Παναγία», κατά το κοινώς λεγόμενο, γιατί τι να σου κάνουν και ο θεός και η Παναγία με αυτούς τους τρισκατάρατους (ρήση του Αρχηγού Μαθιούδη) που έχουμε μπλέξει. Να ξανά η πανδημία με ημερήσια κρούσματα κοντά στα 500 και άντε τρέχα γύρευε να βρεις άκρη. Τη βρίσκεις; Δεν την βρίσκεις…

Και αφού είχαμε όλα τα παραπάνω να και οι ανεπιθύμητες αρρώστιες σε φίλους και γνωστούς… Με λίγα λόγια τα είχαμε χύμα, μας ήρθαν και τσουβαλάτα… Αρχικά από ψιθύρους ακούγαμε για τον άλφα, τη βήτα, τον γάμα ότι έχουν το τάδε και το δείνα πρόβλημα υγείας και πέφταμε από τα σύννεφα που λέει ο λόγος… Μα είναι δυνατόν, αναρωτιόμασταν… Και όμως! Και ήταν και παραήταν… Και άλλο ψυχοπλάκωμα κι από 'κεί που ήταν και το χειρότερο, γιατί πρόκειται για δικούς μας ανθρώπους αγαπημένους…

Και να μην μπορείς να κάνεις και τίποτα… Και να επαναλαμβάνεις για μια φορά ακόμα, «την υγειά μας να έχουμε», τουλάχιστον, αλλά ελάτε που κι αυτή η αθεόφοβη δε μας κάνει το χατίρι!

 

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα