Στο βιβλιοδετείο του Παντελή Κρομμύδα πέρναγε πολλές ώρες ο Γ. Μαθιούδης, λόγω καλής χημείας με τον Παντελή και επειδή το μαγαζί του είναι στο ισόγειο του σπιτιού του.
“Τι να πρωτοθυμηθώ από τον Αρχηγό, τη ζωντάνια του, τον ιδιαίτερο λόγο του, τις μικρασιάτικες λέξεις που χρησιμοποιούσε και τις έμαθα κι εγώ από τη συνεχή επανάληψη, τις συμβουλές του; Ήταν 100% Πρόσκοπος και το έδειχνε σε κάθε πράξη της ζωής του μέχρι το τέλος”.
Ο Παντελής είναι βουρκωμένος. “Βλέπεις εκείνο το σημάδι στον τοίχο του κτηρίου του Πανεπιστημίου; Μου έλεγε ότι είναι από βόμβα που έριξαν τότε οι Εγγλέζοι στην Κατοχή κατά των Γερμανών, αλλά πήραν... ξώφαλτσα και την πόλη. Έπαιζε δίπλα με τον αδελφό του και δεν έπαθαν τίποτα. Ε, λίγο πιο κάτω, προς τη Βιβλιοθήκη, είναι η μοιραία σκάλα στην οποία τραυματίστηκε θανάσιμα. Αλλά ας μην το τραβάμε άλλο εκείνος θα ήθελε να τον θυμόμαστε και να χαμογελάμε."
