Έφυγε ξαφνικά από κοντά μας μια εμβληματική προσωπικότητα των Καρδαμύλων
Ένας μεγάλος ερωτευμένος με τα Καρδάμυλα όσο λίγοι.
Έφυγε σαν καλός καπετάνιος όρθιος.
Αλλά μας ξάφνιασε.
Καθώς είμαστε συνηθισμένοι να τον συναντούμε πάντοτε ετοιμοπόλεμο, προσιτό, καταδεκτικό διαρκώς προβληματισμένο κι ανήσυχο με τα τρέχοντα προβλήματα αλλά εξαιρετικά τολμηρό αλλά και ήρεμο μαχητή της ζωής.
Ήταν πολύ έξυπνος άνθρωπος.
Ποτέ δεν έκανε τον έξυπνο και πάντα ρωτούσε για το καθετί και τον πιο ταπεινό.
Έτσι διαμόρφωνε τις θέσεις του και τις επιλογές του ευθύβολα και αποτελεσματικά.
Έτσι διεκδικούσε και τη ζωή συνετά και δυναμικά κατακτώντας με τα χρόνια ένα πολύτιμο θησαυρό εμπειρίας και γνώσης.
Έτσι καρποφόρησε και άνθισε σαν καλός οικογενειάρχης πρώτα πρώτα αλλά και σαν άριστος αρχιπλοίαρχος επί πολλά χρόνια αλλά και επιχειρηματίας και πλοιοκτήτης...
Και παρόλο... που όλο αυτό δυναμικό της καρποφορίας του μεταβιβάσθηκε στα τρία παιδιά του, πάντα η παρουσία του και το ηθικό του ανάστημα ήταν άμεσα ενεργά στις λήψεις κομβικών αποφάσεων.
Υπάρχει όμως και το κρυφό κομμάτι της ζωής του ΚΑΠΕΤΑΝ ΣΤΕΦΑΝΗ.
Ο καπεταν Στεφανής ήταν άνθρωπος της προσφοράς.
Είναι πολλές δεκάδες τα περιστατικά που γνωρίζω που η προσφορά του ήταν γενναία αλλά και εξόχως διακριτική.
Στον χώρο της ναυτιλίας και του εμπορίου με το ευέλικτο μυαλό του και την απίστευτη τόλμη του βοηθούσε τα νέα παιδιά τα εμψύχωνε με τις συμβουλές του τους πρόσφερε ευκαιρίες για επαγγελματική εξέλιξη.
Κάθε επαφή μαζί του ήταν πάντα μια διεξοδική λύση προβλημάτων μια δυναμική προτροπή από μέρους του που σε έκανε αισιόδοξο και ξεπερνούσες τον εαυτό σου.
Με ένα λόγο ο καπετάν Στεφανής βοηθούσε επί της ουσίας γιατί έδινε ευκαιρίες και συμβουλές που οδηγούσαν τον υποστηριζόμενο στην επιτυχία και στην κοινωνική και επαγγελματική ένταξη και καταξίωση.
Αυτό το λέω μετά λόγου γνώσεως γιατί κι εγώ έχω ευεργετηθεί αρκετές φορές στην επαγγελματική μου εξέλιξη από την σοφία του και όχι μόνο...
Ο καπετάν Στεφανής ήταν και παλαιομοδίτης στη σχέση του με τους ανθρώπους που γνώριζε κι εμπιστευόταν... Ο λόγος του ήταν συμβόλαιο…
Εγώ είχα την τιμή να απολαμβάνω την εμπιστοσύνη του και νομίζω ποτέ δεν την πρόδωσα.
Θα αναφερθώ σε ένα περιστατικό τιμώντας την μνήμη του.
Όταν για κάποιο οικογενειακό μας πρόβλημα υγείας έπρεπε να στείλω τους γονείς μου στην Αμερική τον πήρα τηλέφωνο από ένα πλοίο που υπηρετούσα και τον παρακάλεσα να βγάλει εισιτήρια στους γονείς μου να πάνε στην Αμερική και όταν επιστρέψω θα ταχτοποιήσω το χρέος
Η απάντηση του ήταν «Μανωλάκη, θα βγάλω εισιτήρια στους γονιούς σου όσα χρειάζονται και όποτε τα χρειάζουνται μη στενοχωριέσαι κι άμα έρτης θα τα ‘βρομεν. Αλλά για πε μου έχουν οι αθρώποι λεφτά σε δολάρια... πού θα πάνε στεγνοί να τος δώκω και κανένα χιλιάρικο δολάρια να πορευτούνε;»
Του απάντησα «Ευχαριστώ καπετάν Στεφανή τος έχω στείλει έχουνε, σε ευχαριστώ πάντως που το σκέφτηκες και μου το ‘πες.»
Αυτός ήτανε ο καπετάν Στεφανής αγωνιστής ανθρώπινος προσιτός που κουβαλούσε μέσα του τις παλιές καρδαμυλίτικες αξίες.
Πολλές φορές μου ‘λεγε ιστορίες με τι κόπο και τι δουλειά στα δύσκολα χρόνια της νιότης του κυνηγούσε το μεροκάματο για να βγάλει ο γυμνάσιο
Πόσες φορές μου ‘λεγε με καμάρι ιστορίες από τα πρώτες του εμπειρίες σαν νέος πλοίαρχος τις πατέντες και τα τεχνάσματα που έστηνε για να ταξιδέψει τα αναξιόπλοα πλοία της εποχής του και να ξεπεράσει την κακιά θάλασσα και τις παγίδες του λιμανιού χωρίς ζημία...
Ιστορίες αληθινές που ακούγονται στα αυτιά μας σε εμάς τους νεώτερους σαν παραμύθια...
Ο καπετάν Στεφανής είναι τώρα στην αγκαλιά του Θεού κι από εκεί ψηλά καμαρώνει την αγαπημένη γυναίκα του τα λατρεμένα παιδιά του και εγγόνια του...
Σίγουρα θα τον προϋπάντησαν οι δυο μεγάλοι Άγιοι που αγαπούσε ιδιαίτερα...
Ο δικός μας ο Άγιος Νικόλας των θαλασσινών… κι ο γλυκός γέροντας και γείτονάς του στον Πειραιά ο Άγιος Σπυρίδωνας
Μανώλης Φύσσας
