Χίος, Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου

Με 18μηνη και 7μηνη φυλάκιση με 3ετή αναστολή τιμωρήθηκαν Μερμηγκούσης και Κοματάς

ΘΑΡΡΑΛΕΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ - ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΑΓΟΡΕΥΣΗ
Δευ, 24/04/2017 - 18:23

Με μια θαρραλέα απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χίου, με Πρόεδρο τον δικαστή Γεώργιο Παντελίδη, ρίχνεται μια άκρως προειδοποιητική βολή προς πάσα κατεύθυνση ότι κανείς δεν μπορεί να υποκαθιστά όργανα της Πολιτείας και το κυριότερο ότι δεν γίνεται ανεκτή καμιά έκφραση βίας, σε βάρος κανενός ανθρώπου.

Σε μια εξαντλητική διαδικασία που διήρκεσε πάνω από 5 ώρες, αφού εξετάστηκαν εξονυχιστικά όλοι οι μάρτυρες, η Εισαγγελέας Χίου Σπυριδούλα Σταυράτη, έκανε μια αγόρευση, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μήνυμα ωριμότητας, νομιμότητας και ανθρωπιάς. Παράλληλα πρότεινε την ενοχή των δύο κατηγορουμένων, Ματθαίου Μερμηγκούση και Τάσου Κοματά, διαχωρίζοντας τις δύο περιπτώσεις ανάλογα με την σοβαρότητά τους.

“Οι Χιώτες" είπε η Εισαγγελέας στην αγόρευσή της, “έκαναν διάσημο το νησί σε όλη την υφήλιο για την ανθρωπιά του, όταν υπήρξαν οι μεγάλες ροές προσφύγων.

Σήμερα είναι γεγονός ότι η πολύμηνη παραμονή αυτών των ανθρώπων διαταράσσει την καθημερινότητα των πολιτών, κάτι βέβαια, που ισχύει περισσότερο για τα νησιά την ώρα που το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό και Ελληνικό. Είναι σαφές”, προσέθεσε, “ότι υπάρχουν προβλήματα που οφείλει να λύσει η Πολιτεία, όμως όποια δυσκολία και να υπάρχει αυτό δεν σημαίνει ότι έχει ο οποιοσδήποτε το δικαίωμα να υποκαθιστά τα όργανά της. Στη Δημοκρατία είναι θεμιτή βεβαίως η όποια έκφραση διαμαρτυρίας, η έκφραση γνώμης, η συνάθροιση ανθρώπων, η ειρηνική συγκέντρωσή τους.

Αυτό είχαμε”, συνέχισε “και το επίμαχο βράδυ της Πέμπτης. Άνθρωποι συγκεντρώθηκαν να διαμαρτυρηθούν για τη δημιουργία δομής από Μ.Κ.Ο. σε πρώην Κλινική.

Ακολούθησαν επεισόδια μικρής έκτασης στα οποία από την ακροαματική διαδικασία και την εξέταση μαρτύρων προέκυψε ότι ο Τάσος Κοματάς χαστούκισε και έβρισε έναν μετανάστη - πρόσφυγα, μόνο επειδή ήταν… αλλοδαπός. Προτείνω την ενοχή του γι’ αυτή μόνο την πράξη.”

“Για τον άλλο κατηγορούμενο, Ματθαίο Μερμηγκούση, τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Το συγκεκριμένο βράδυ δεν έγιναν επεισόδια ούτε έσπασαν αυτοκίνητα επί της οδού Καρπασίας. Τα διέδωσε ο ίδιος για να δημιουργήσει κλίμα. Στη συνέχεια, όπως προκύπτει από τις μαρτυρίες, παριστάνοντας τον Αστυνομικό έβαλε μια ομάδα μεταναστών - προσφύγων, που βρήκε πίσω από το Δημαρχείο, να γονατίσουν, πρόκειται για ανθρώπινο εξευτελισμό και στη συνέχεια χτύπησε δύο από αυτούς με πτυσσόμενο γκλομπ.

Είναι γεγονός ότι στο νησί βρίσκονται και μετανάστες - πρόσφυγες που παραβατούν και η αστυνομία μάς τους φέρνει συχνά και τους δικάζουμε. Οι συγκεκριμένοι όμως δεν είναι παραβατικοί, ζουν υπό καθεστώς φόβου, μας περιέγραψαν σκηνές βίας, όπως περιέγραψαν και ότι κάποια κυρία βιντεοσκοπούσε αυτές τις πράξεις!

Προτείνω”, κατέληξε, “την ενοχή του Ματθαίου Μερμηγκούση για αντιποίηση αρχής, παράνομη βία, πρόκληση σωματικών βλαβών και δημόσια υποκίνηση βίας κατά ανθρώπων με βάση τη φυλή τους.”

Μετά την αγόρευση των συνηγόρων υπεράσπισης των κατηγορουμένων, Εύης Αποστολίδη για τον Τάσο Κοματά και Βιργινίας Καψύλη και Κώστα Βεργίνα για τον Μ. Μερμηγκούση ο δικαστής Γιώργος Παντελίδης αποφάσισε την ενοχή του Τάσου Κοματά με ποινή φυλάκισης 7 μηνών με τριετή αναστολή για την πράξη της απρόκλητης εξύβρισης και βίας (χαστούκι) σε μετανάστη και του Ματθαίου Μερμηγκούση με φυλάκιση συνολικά 18 μηνών, με τριετή πάλι αναστολή, αλλά και με χρηματικό πρόστιμο 5.000 ευρώ, για τις πράξεις της απρόκλητης σωματικής βλάβης κατά δύο μεταναστών κατά συρροή και υποκίνηση βίας, που στην ουσία συνιστά εφαρμογή του Αντιρατσιστικού Νόμου 4285/2014.

Σημειώνεται εδώ ότι οι τρεις 19χρονοι μάρτυρες κατηγορίας Αληκοντέρ Αλή από τη  Συρία, Αμπνουλχαμέντ Ραάν από το Ιράκ και Αμπντλουραχνάμ Καζίρ από τη Συρία που με τη βοήθεια μεταφραστή εξήγησαν στους δικαστές πώς, κυρίως ο Μερμηγκούσης, τους ανάγκασε να γονατίσουν και στη συνέχεια τους χτυπούσε με μια πτυσσόμενη ράβδο, όταν ρωτήθηκαν στην ακροαματική διαδικασία αν επιθυμούν τη δίωξη των κατηγορουμένων απάντησαν αρνητικά, αν και η δίωξη ήταν αυτεπάγγελτη.

Ως μάρτυρες εξετάστηκαν ο Αστυνομικός Νικόλας Λύκος, ζητήθηκε από την Εισαγγελέα και η συνδρομή του έμπειρου Αστυνομικού της Ασφάλειας Γιώργου Χασάπη και οι Κωνσταντίνος Παντελάρας του Ηλία, οδηγός ασθενοφόρου, που περνούσε για άλλο περιστατικό από το επίμαχο σημείο, Ελευθέριος Τσαμπαρλής του Πέτρου, που το αυτοκίνητό του υπέστη ζημιές αλλά σε άσχετο χώρο με τα γεγονότα, ο Αντώνης Σίμος που περνούσε από το σημείο και ο Δ. Κοματάς, αδελφός του Τάσου, που βεβαίωσε ότι την ώρα των συμβάντων ο αδελφός του εργαζόταν μαζί του.

Οι δύο κατηγορούμενοι είπαν στην απολογία τους, ο μεν Τάσος Κοματάς, ότι συμμετέχει σε διαδηλώσεις αλλά είναι ήρεμος άνθρωπος και δεν δημιουργεί επεισόδια. Υπάρχουν είπε οικογενειάρχες μετανάστες, που έχω στην καρδιά μου, εγώ τον μετανάστη αυτό πρώτη φορά τον βλέπω και δεν τον χαστούκισα, την ώρα των επεισοδίων βρισκόμουν στο ζαχαροπλαστείο του αδελφού μου.

Τέλος ο Ματθαίος Μερμηγκούσης είπε ότι “μετά το Δημοτικό Συμβούλιο είδα μετανάστες με ξύλα, δεν τους είδα να σπάνε τίποτα αλλά επειδή άκουσα για ζημιές τους έβαλα απλά τις φωνές. Δεν είδα κανέναν”, είπε, “να προξενεί φθορές και τον Κοματά τον ξέρω αλλά όχι ιδιαίτερα. Με πνίγει το δίκιο”, κατέληξε, “το σπίτι μου είναι δίπλα στη Σούδα, το 2016 κόντεψαν να μας κάψουν, προσπαθώ να αυτοσυγκρατηθώ.”

Το τελευταίο ίσως χρησιμεύσει και ως επίλογος για τη λογική της ποινής, κάτι το οποίο προσέθεσε ο δικαστής Γ. Παντελίδης, μετά την ανακοίνωση της απόφασής του.

Κανείς δεν υποκαθιστά τα όργανα της Πολιτείας, όσα νεύρα και να έχουμε δεν μπορούμε να κάνουμε πράξεις που προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, που δεν γνωρίζει φυλές και χρώματα.

 

Σχετικά Άρθρα

Προδημοσίευση του βιβλίου του Λευτέρη Πυκνή
Πέμ, 20/02/2020 - 17:39

Αρχή το ήμισυ... του παντός !

Εδώ και αρκετό καιρό συναρμολωγώ, μαζεύω στοιχεία, φωτογραφικό και επιστημονικό υλικό που έχω στην διάθεση μου προσπαθώντας να σκελετοποιήσω το βιωματικό, επαγγελματικό, επιστημονικό και συνάμα οικογενειακό βιοχρονολόγιο και συγκεκριμένα από το 1963 έως το 1980 δεκαεπτά χρόνων εργασίας στο χώρο της Υγείας, στίγμα Ζωής.

Πρωτίστως θέλω να αναφερθώ σε δύο μεγάλους μου δασκάλους που με εμπιστεύτηκαν και μου προσέφεραν τις γνώσεις που απέκτησα στον τομέα της υγείας αποτίοντας φόρο τιμής:  Στον Γιάννη Αυγουστή καθηγητή παθολογίας καί ιστορίας της ιατρικής και στον Γιώργο Κατσουράκη από τους δεκατρείς πρώτους αναισθησιολόγους της Ελλάδας Διευθυντή του Νοσοκομείου της Νέας Ιωνίας Αγία Όλγα. Θα αναφερθώ αναλυτικά σε άλλο κεφάλαιο ! Με όλους τους άλλους γιατρούς είχα επαγγελματική συνεργασία. Είχα σκοπό να ξεκινήσω τις δημοσιεύσεις μου από την τελευταία μου ιατρική πράξη που πραγματοποίησα στις 15 Ιουνίου 1996 στην Ιουλία μου στο γαμήλιο γλέντι της κόρης μας! Αλλά θα το αφήσω για αργότερα! 

Αρχίζω την καταγραφή πραγματικών γεγονότων από το Μαιευτήριο Χίου και τον γιατρό που ξεγέννησε την μισή Χίο 36.000 γέννες από το 1935 έως το 1980 τον Μαιευτήρα γυναικολόγο Δημήτριο Τσαμπλάκο  Δήμαρχο Χίου ...και το περιστατικό που ήταν η αιτία να μου έχει απόλυτη εμπιστοσύνη.

Πρέπει να ήταν 1972 ή 1973 ένα χειμωνιάτικο πρωινό με γεμάτη χειρουργημένους η κλινική Ζαφείρη, όπου ήταν και η μόνιμη έδρα μου και κτυπά το τηλέφων,ο το πιάνει ο Ζαφείρης και μου λέει γρήγορα το μηχάνημα και φύγαμε.

 Κατάλαβα αμέσως ότι κάτι σοβαρό και επείγον θα αντιμετωπίσουμε . Δεν ήταν η απόσταση μεγάλη αλλά ήταν το περιστατικό επείγον και σε δραματική κατάσταση μεταξύ ζωής και θανάτου. Το κατάλαβα μόλις φθάσαμε στο Μαιευτήριο και μας περίμεναν δύο νοσοκόμες και ο οδηγός του Τσαμπλάκου ο Παναγιώτης για να με βοηθήσουν να ανεβάσω όλα μου τα εξαρτήματα π.χ. το μηχάνημα ναρκώσεως την φιάλη με το πρωτοξείδιο, την τσάντα με τα φάρμακα και τα εργαλεία ναρκώσεως.... αυτό γινόταν για πρώτη φορά γιατί σχεδόν πάντοτε τα ανέβαζα όλα μόνος μου σε δύο δρομολόγια στον επάνω όροφο που ήταν το χειρουργείο και οι αίθουσες τοκετού .

Ακούω τον Τσαμπλάκο να λέει στον Ζαφείρη: Γιάννη είναι Placenta Accreta . Ήδη η γυναίκα ήταν πάνω στο χειρουργικό κρεβάτι με ένα σεντόνι μέσα στα σκέλια της και το πίεζε μια νοσοκόμα για να σταματήσει η ακατάσχετη μητρορραγία, ενώ η μία μαία η Ελένη Πιπερίδου ντυνόταν ως βοηθός και η άλλη μαία η προϊσταμένη η Πόπη Παπαλιώδη βοηθούσε να ντυθούν με αποστειρωμένα ρούχα και γάντια τον Ζαφείρη και τον Τσαμπλάκο. Αμέσως της έδωσα νάρκωση και φρόντισα μαζί με τον ορό να της βάλω και πλάσμα αίματος, στην πραγματικότητα MACRODEX  πού ήταν υποκατάστατο για τον όγκο του αίματος.

Καθώς άρχισε το χειρουργείο επειδή περίμεναν τον μικροβιολόγο τον Λεόντιο Χριστοφορίδη για να βρούν εκτάκτως αίμα, ρώτησα τι ομάδα αίματος και ρέζους έχει ; και μου είπαν Β τρίτη και θετικό ρέζους. Η κατάσταση ήταν δραματική...

'Έξαιμος.. σχεδόν είχε χάσει περισσότερο από το μισό της αίμα... λέω στην Πόπη, φέρε αμέσως φιάλη αφαιμάξεως (δηλαδή λήψεως αίματος γυάλινη και χωρούσε 600 cc ) κάνε της είπα με τον ασκό οξυγόνου τεχνική αναπνοή μέσω μηχανήματος... Δένω με το λάστιχο το αριστερό μου μπράτσο και κάνω μόνος μου την φλεβοκέντηση και γεμίζω την φιάλη από το δικό μου αίμα !

Ο Τσαμπλάκος και οι υπόλοιποι ξαφνιάστηκαν και με κοίταζαν με απορία... Αμέσως δίχως διασταύρωση της χορήγησα   το αίμα μου υπό πίεση γιατί την χάναμε . Εν τω μεταξύ ο Ζαφείρης με την κυρτή λαβίδα είχε πιάσει την βάση της μήτρας και σταμάτησε η μεγάλη αιμορραγία . Μου λέει ο Ζαφείρης κόψε το μανίκι μου και πάρε και από μένα αίμα, είχαμε την ίδια ομάδα αίματος και ρέζους. Αυτό και έγινε πήρα και του Ζαφείρη 600 cc και συνεχίσαμε την επέμβαση .

Η κοπέλα σώθηκε αλλά χρειάστηκαν ακόμη άλλες επτά φιάλες αίματος μέχρι το απόγευμα για να συνέλθει... Εάν δεν ενεργούσα με αυτόν τον τρόπο η κοπέλα τότε 24 χρονών και είχε ήδη ένα κοριτσάκι δεν θα ζούσε, έμαθα ότι πέθανε πρίν δύο χρόνια 74 χρονών από καρκίνο πνεύμονα .

Μόλις τελείωσε το χειρουργείο ο Τσαμπλάκος με αγκάλιασε και με φίλησε και μου λέει πρώτη φορά στην ζωή μου και την σταδιοδρομία μου βλέπω αυτό που έκανες . Ένα μεγάλο μπράβο και συγχαρητήρια ! Θα το θυμάμαι για όλη μου την ζωή. Μου είχε πλέον απόλυτη εμπιστοσύνη και γι'αυτό μου έγραψε και την επιστολή που υπάρχει στο βιβλίο μου Λευτέρης Ιουλία Έρωτας Δημιουργία .

Τι είναι η Placenta Accreta... είναι μετά από αποβολή εμβρύου άνω των τεσσάρων μηνών ίσως μέχρι επτά αυτόματος αποκόλληση ολοκλήρου του ενδομητρίου μαζί με τον πλακούντα με ακατάσχετη αιμορραγία και η μόνη λύση είναι η αφαίρεση της μήτρας για να προλάβει να σωθεί η γυναίκα . Αυτό είναι ένα από τα πολλά δύσκολα και πολύ σπάνια περιστατικά που αντιμετώπισα στα χειρουργεία όλων των κλινικών της Χίου !

Έπεται συνέχεια με άλλα επεισόδια... Στις φωτογραφίες είναι οι δάσκαλος μου Γιάννης Αυγουστής και και το Μαιευτήριο στις δόξες του! 

Χίος 20 Φεβρουαρίου 2020 Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιώτης