Χίος, Δευτέρα 3 Αυγούστου

Μηνύματα ανθρωπισμού στη γιορτή για τον Αγιο Βαλεντίνο στη Μυτιλήνη

Στους ώμους τεσσάρων αιτούντων άσυλο η λιτανεία των λειψάνων του Αγίου προστάτη των ερωτευμένων όλου του κόσμου
Δείτε το Βίντεο
Παρ, 15/02/2019 - 06:47

Με την οργανωμένη από το Δήμο Λέσβου συναυλία στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης,  ολοκληρώθηκαν  χθες το βράδυ οι εκδηλώσεις που οργανώθηκαν προς τιμήν του παγκόσμια γνωστού Αγίου Βαλεντίνου. Όπως είναι πλέον γνωστό, λείψανα του Αγίου Βαλεντίνου, προστάτη Αγίου των ερωτευμένων όλου του κόσμου, βρίσκονται στην εκκλησία των Καθολικών της Μυτιλήνης, εξού και ο ύμνος της καθολικής εκκλησίας που ψάλθηκε χθες τον αναφέρει ως «της Μυτιλήνης καύχημα». Αυτή η σχέση του Αγίου προστάτη των ερωτευμένων με τη Μυτιλήνη, από της ανακαίνισης του ναού πριν πέντε χρόνια, αποτελούν αφορμή για σειρά εκδηλώσεων.

Οπως αναφέρει η ιστοσελίδα της Λέσβου "Το νησί" χθες το απόγευμα και κάτω από πολύ δυσμενείς καιρικές συνθήκες, έγινε η λιτανεία των λειψάνων του Αγίου στους δρόμους της Μυτιλήνης. Η λιτανεία έκλεισε και τις θρησκευτικές εκδηλώσεις που οργάνωσε η ολιγάριθμη καθολική κοινότητα της Μυτιλήνης. Ας σημειωθεί όμως ότι σε αυτήν συμμετείχαν εκτός από τους ντόπιους καθολικούς και πολλοί ορθόδοξοι χριστιανοί της Μυτιλήνης, αλλά και αιτούντες άσυλο κυρίως από Αφρικανικές χώρες καθολικοί στο θρήσκευμα που διαμένουν στους καταυλισμούς στο νησί. Να σημειωθεί μάλιστα πως και τα λείψανα του Αγίου, λιανεύτηκαν στους δρόμους, στους ώμους τεσσάρων αιτούντων άσυλο.

Σε αυτούς «τους δοκιμαζόμενους πρόσφυγες αλλά και στους δοκιμαζόμενους κατοίκους του νησιού» αναφέρθηκε ο καθολικός Αρχιεπίσκοπος παντός Αιγαίου κ. Νικόλαος που χοροστάτησε της απογευματινής θείας λειτουργίας μαζί με άλλους ιερείς από την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη! «Εδώ σ’ αυτήν την πόλη περπάτησαν πιασμένοι χέρι-χέρι ο Πάπας Ρώμης Φραγκίσκος, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Μακαριότατος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος. Ήταν ένα περπάτημα ανάμεσα στη δυστυχία, όχι τυπική αλλά ουσιαστική. Από τότε  συνεχίζονται οι προσπάθειες, ώστε οι αδελφοί μας οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες και μετανάστες που βαδίζουν  εν μέσω της σημερινής ερήμου με την  ελπίδα να φθάσουν  σε κάποια γη της επαγγελίας που ονειρεύονται» είπε ο Αρχιεπίσκοπος, σημειώνοντας ακόμα πως «το νησί αυτό είναι τώρα το σύμβολο της ανθρωπιάς και της αγάπης, επειδή όμως αυτό δεν είναι εύκολο να διαιωνίζεται, δικαιολογημένα έχει κουραστεί, αλλά δεν παύει να παραμένει υπόδειγμα σεβασμού και προστασίας της ανθρώπινης ζωής».

Και κατέληξε ο κ. Νικόλαος καλώντας «το νησί αυτό, με τόσα δείγματα ανθρωπιάς, να μην επιτρέψει ποτέ να υπάρξουν συνάνθρωποί μας που να ψάχνουν με το φανάρι του Διογένη κάποιον άνθρωποι. Εδώ όλοι οι κάτοικοι είναι αληθινοί άνθρωποι και έτσι πρέπει να παραμείνουν παρά τις όποιες δυσκολίες και αντιξοότητες της ζωής».

Στη θρησκευτική τελετή απόψε παραβρέθηκε και ο Αντιδήμαρχος Λέσβου Κώστας Αστυρακάκης. Να σημειώσουμε ότι ο Δήμος Λέσβου το τελευταίο τριήμερο οργάνωσε διαγωνισμούς ερωτικού τραγουδιού, και ποιήματος και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις!

 

 

Σχετικά Άρθρα

Συζητώντας με την Εκπαιδεύτρια των Θεατρικών Εργαστηρίων του Ομηρείου Λένια Ξενάκη
Κυρ, 02/08/2020 - 23:52

Η Λένια είναι ολόκληρη ένα χαμόγελο, κουβαλάει μαζί της μια φρεσκάδα και χωρίς να… υποκρίνεται, παρ’ ότι αυτή είναι η δουλειά της, οι λέξεις της είναι κοφτές και τσεκουράτες, κάτι που ίσως να μην δικαιολογεί η ηλικία της.

Βλέπετε η Λένια Ξενάκη, παιδί εκπαιδευτικών, γεννήθηκε μόλις το 1992 και από τότε που θυμάται τη ζωή ήθελε να γίνει ηθοποιός.

Πήγα στο Ομήρειο, λέει στον Γιάννη Τζούμα την Πέμπτη στις 7.00 και στις 11.00 μ.μ. στην εκπομπή «Αυτοπροσώπως» στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV, όπου η θεία μου έπαιζε σε μια Θεατρική ομάδα και μόλις είδα τη σκηνή και τα φώτα είπα "Εγώ θα ανέβω εδώ".

Για χατίρι των γονιών της περνάει στην Αγγλική Φιλολογία στην Αθήνα, αλλά παράλληλα σπουδάζει και παραστατικές τέχνες, κάτι που το οφείλει στην νόσο του Crohn ένα αυτοάνοσο του εντερικού συστήματος.

Τίποτα δεν έρχεται τυχαία, μας λέει. Φοιτήτρια νόσησα και για να μην τα παρατήσω, μου λέει η μητέρα μου, δεν σπουδάζεις και… Θέατρο;

Μ’ αυτό το… δέλεαρ ο έρωτας της Λένιας γίνεται πράξη. Σπουδάζει κοντά στον Κώστα Γάκη, την Όλια Λαζαρίδου και τον Δημ. Καταλειφό ενώ γνωρίζει και τον Γιώργο Γαλάντη στη Χίο.

Από τότε η Λέναι είναι ευτυχισμένη, κάνει αυτό που αγαπά με θέρμη και αποφασιστικότητα.

Όταν θέλεις κάτι πολύ γίνεται, μας λέει, διαβάζω ασταμάτητα, παίζω, κουράζομαι, αλλά κάποια στιγμή το Ομήρειο ζητά Εκπαιδευτή, οπότε η Λένια κάνει αίτηση και το… παιδί, που φαντάστηκε να ανεβαίνει στη Σκηνή, όχι μόνο ανεβαίνει αλλά παίζει και διδάσκει, ένα τμήμα ενηλίκων και δύο παιδικά.

Τελευταίο έργο που σκηνοθέτησε η Λένια με επιτυχία είναι «Τα ρέστα» του Κ. Ταχτσή, σχεδιάζει πολλά ακόμα ενώ ως γυναίκα ηθοποιό θεωρεί «Ιερό τέρας» την Ειρήνη Παππά, ενώ από τους άνδρες θαυμάζει τον δάσκαλο της Δημ. Καταλειφό.

Η Λένια μιλάει και γελάει, έχει τσαγανό, κάποια στιγμή πήγε να κάνει και Σύλλογο ασθενούντων με την νόσο του Κρόν και δεν μασάει τα λόγια της, εκπλήσσοντας για την ωριμότητα της.

_Ζούμε εποχές άγριας απομόνωσης.

_Από τα παιδιά διδάσκομαι, δεν τα μαθαίνω μόνο.

_ Ηθοποιός σημαίνει φώς, αλλά σημαίνει και ανεργία

_Έχουμε γίνει φοβικοί.

_Ο κορωνοϊός θέλει… θέατρο.
 

_ Οι πολιτικοί είναι οι καλύτεροι ηθοποιοί.

_ Η φροντίδα φέρνει το κέρδος.

_ Όταν έχεις όμως χρέος δεν έχεις επιλογή.

Η Λένια λέει πολλά, λέει και τι την τρομάζει.

_Τίποτα, φοβήθηκα μόνο τα ΜΑΤ, που ήρθαν στο νησί.

Αλλά κυρίως κλείνει με την ατάκα, που τα λέει όλα.

_Είμαι ευτυχισμένη, γιατί δεν παίζω… θέατρο, όπως πολύς κόσμος, κάνω αυτό που μου αρέσει, ανεξάρτητα αν εμένα μου αρέσει το Θέατρο.