Χίος, Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου

Ο Άγιος... Αθανάσιος Τσιλίμης ! Αφιέρωμα στον μεγάλο μας δάσκαλο.

Δείτε τις Φωτογραφίες
Σάβ, 18/01/2020 - 07:14

Χρόνια Πολλά σεόλες καί σε όλους τούς εορτάζοντες σήμερα του Αγίου Αθανασίου. Μια μέρα που μας πηγαίνει στο διάβα του χρόνου από 61 έως 55 χρόνια πίσω σε μια εποχή πολυσύνθετη προόδου και αρχή της ανάπτυξης της Ελλάδας. Μια εποχή που προσπαθούσαμε τα χρόνια εκείνα τα πέτρινα να μορφωθούμε να αποκτήσουμε εφόδια και γνώσεις για να βγούμε στο στίβο της ζωής και να ξεφύγουμε από την μιζέρια των χρόνων πού γεννηθήκαμε και κυριολεκτώ μέσα στον εμφύλιο.

Είμαστε ορισμένοι πολύ τυχεροί που βρεθήκαμε μπροστά σε αξιόλογους ανθρώπους δασκάλους και καθηγητές, που προσπαθούσαν να μας μεταλαμπαδεύσουν τις γνώσεις τους για να έχουμε ένα καλύτερο μέλλον στην ζωή μας . Ήμουν πραγματικά από τούς πολύ τυχερούς που μου άνοιξαν διάπλατα οι πόρτες της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας από τα δεκαέξι μου χρόνια.

Μαθητής ήμουνα ακόμη όταν ξαφνικά βρέθηκα να κάθομαι σε γραφείο ως λογιστής το Σεπτέμβριο του 1963 στην κλινική Αυγουστή  Και φυσικά το οφείλω στον μεγάλο μου δάσκαλο που μου είχε εμπεδώσει τις λογιστικές γνώσεις με την... χωριάτικη διδασκαλία του τον αείμνηστο Αθανάσιο Τσιλίμη που με πρότειναν μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό μου στον άλλο μεγάλο δάσκαλο μου Γιάννη Αυγουστή, που άλλαξε ριζικά η ζωή και η σταδιοδρομία μου.

Ή σημερινή μέρα του Αγίου Αθανασίου μου έφερε στο μυαλό θύμισες των μαθητικών χρόνων όταν από το υστέρημα μας ή το φτωχό χαρτζιλίκι μαζεύαμε όσα περισσότερα χρήματα μπορούσαμε στην τάξη μας που αποφοιτήσαμε το 1965 από την τότε Εμπορική Σχολή Χίου, που είχε γίνει η αλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματος και είμαστε η μοναδική τάξη που έχουμε απολυτήριο Οικονομικό Λύκειο Χίου για να προσφέρουμε ένα καλό και αξιοπρεπές δώρο στον μεγάλο και αξιαγάπητο καθηγητή μας που γιόρταζε τον Αθανάσιο Τσιλίμη !

Βέβαια το τί δώρο θα του πάρουμε το καθόριζαν οι συμμαθήτριες μας, που αναλάμβαναν την ευθύνη και τους είχαμε τυφλή εμπιστοσύνη γιατί πάντα μας έβγαζαν ασπροπρόσωπους, αλλά αυτό γινόταν και για τους περισσότερους καθηγητές και καθηγήτριες μας.

Ο αγαπημένος μας Θανάσης ήταν ο πιο αξιολάτρευτος καθηγητής μας γιατί ήταν άνθρωπος με ανοιχτά μυαλά με τεράστια μόρφωση και πάνω απ'όλα ανθρωπιά ! Ήταν από τους καλύτερους οικογενειάρχες με την σύζυγό του Μαρία Μπογή του Αγησιλάου και τα δύο αγόρια του τον Νίκο καί τόν Άγη. Τις σημερινές μου θύμισες και το κείμενο το αφιερώνω στά παιδιά και τα εγγόνια του αείμνηστου καθηγητή μας Αθανασίου Τσιλίμη και ειδικότερα στον εγγονό του Θανάση φαρμακοποιό που επάξια φέρει το όνομα του !

Χρόνια πολλά Θανάση για την σημερινή γιορτή σου και να σε χαίρονται οι γονείς σου και όσους αγαπάς και σ'αγαπάνε !

Τιμής ένεκεν αντί μνημοσύνου στον αξέχαστο μεγάλο δάσκαλο μας Αθανάσιο Τσιλίμη !

Γλυκές αναμνήσεις και μνήμες των μαθητικών μας χρόνων ! Καλημέρα !

Χίος 18 Ιανουαρίου 2020 Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιώτης

Σχετικά Άρθρα

Προδημοσίευση του βιβλίου του Λευτέρη Πυκνή
Πέμ, 20/02/2020 - 17:39

Αρχή το ήμισυ... του παντός !

Εδώ και αρκετό καιρό συναρμολωγώ, μαζεύω στοιχεία, φωτογραφικό και επιστημονικό υλικό που έχω στην διάθεση μου προσπαθώντας να σκελετοποιήσω το βιωματικό, επαγγελματικό, επιστημονικό και συνάμα οικογενειακό βιοχρονολόγιο και συγκεκριμένα από το 1963 έως το 1980 δεκαεπτά χρόνων εργασίας στο χώρο της Υγείας, στίγμα Ζωής.

Πρωτίστως θέλω να αναφερθώ σε δύο μεγάλους μου δασκάλους που με εμπιστεύτηκαν και μου προσέφεραν τις γνώσεις που απέκτησα στον τομέα της υγείας αποτίοντας φόρο τιμής:  Στον Γιάννη Αυγουστή καθηγητή παθολογίας καί ιστορίας της ιατρικής και στον Γιώργο Κατσουράκη από τους δεκατρείς πρώτους αναισθησιολόγους της Ελλάδας Διευθυντή του Νοσοκομείου της Νέας Ιωνίας Αγία Όλγα. Θα αναφερθώ αναλυτικά σε άλλο κεφάλαιο ! Με όλους τους άλλους γιατρούς είχα επαγγελματική συνεργασία. Είχα σκοπό να ξεκινήσω τις δημοσιεύσεις μου από την τελευταία μου ιατρική πράξη που πραγματοποίησα στις 15 Ιουνίου 1996 στην Ιουλία μου στο γαμήλιο γλέντι της κόρης μας! Αλλά θα το αφήσω για αργότερα! 

Αρχίζω την καταγραφή πραγματικών γεγονότων από το Μαιευτήριο Χίου και τον γιατρό που ξεγέννησε την μισή Χίο 36.000 γέννες από το 1935 έως το 1980 τον Μαιευτήρα γυναικολόγο Δημήτριο Τσαμπλάκο  Δήμαρχο Χίου ...και το περιστατικό που ήταν η αιτία να μου έχει απόλυτη εμπιστοσύνη.

Πρέπει να ήταν 1972 ή 1973 ένα χειμωνιάτικο πρωινό με γεμάτη χειρουργημένους η κλινική Ζαφείρη, όπου ήταν και η μόνιμη έδρα μου και κτυπά το τηλέφων,ο το πιάνει ο Ζαφείρης και μου λέει γρήγορα το μηχάνημα και φύγαμε.

 Κατάλαβα αμέσως ότι κάτι σοβαρό και επείγον θα αντιμετωπίσουμε . Δεν ήταν η απόσταση μεγάλη αλλά ήταν το περιστατικό επείγον και σε δραματική κατάσταση μεταξύ ζωής και θανάτου. Το κατάλαβα μόλις φθάσαμε στο Μαιευτήριο και μας περίμεναν δύο νοσοκόμες και ο οδηγός του Τσαμπλάκου ο Παναγιώτης για να με βοηθήσουν να ανεβάσω όλα μου τα εξαρτήματα π.χ. το μηχάνημα ναρκώσεως την φιάλη με το πρωτοξείδιο, την τσάντα με τα φάρμακα και τα εργαλεία ναρκώσεως.... αυτό γινόταν για πρώτη φορά γιατί σχεδόν πάντοτε τα ανέβαζα όλα μόνος μου σε δύο δρομολόγια στον επάνω όροφο που ήταν το χειρουργείο και οι αίθουσες τοκετού .

Ακούω τον Τσαμπλάκο να λέει στον Ζαφείρη: Γιάννη είναι Placenta Accreta . Ήδη η γυναίκα ήταν πάνω στο χειρουργικό κρεβάτι με ένα σεντόνι μέσα στα σκέλια της και το πίεζε μια νοσοκόμα για να σταματήσει η ακατάσχετη μητρορραγία, ενώ η μία μαία η Ελένη Πιπερίδου ντυνόταν ως βοηθός και η άλλη μαία η προϊσταμένη η Πόπη Παπαλιώδη βοηθούσε να ντυθούν με αποστειρωμένα ρούχα και γάντια τον Ζαφείρη και τον Τσαμπλάκο. Αμέσως της έδωσα νάρκωση και φρόντισα μαζί με τον ορό να της βάλω και πλάσμα αίματος, στην πραγματικότητα MACRODEX  πού ήταν υποκατάστατο για τον όγκο του αίματος.

Καθώς άρχισε το χειρουργείο επειδή περίμεναν τον μικροβιολόγο τον Λεόντιο Χριστοφορίδη για να βρούν εκτάκτως αίμα, ρώτησα τι ομάδα αίματος και ρέζους έχει ; και μου είπαν Β τρίτη και θετικό ρέζους. Η κατάσταση ήταν δραματική...

'Έξαιμος.. σχεδόν είχε χάσει περισσότερο από το μισό της αίμα... λέω στην Πόπη, φέρε αμέσως φιάλη αφαιμάξεως (δηλαδή λήψεως αίματος γυάλινη και χωρούσε 600 cc ) κάνε της είπα με τον ασκό οξυγόνου τεχνική αναπνοή μέσω μηχανήματος... Δένω με το λάστιχο το αριστερό μου μπράτσο και κάνω μόνος μου την φλεβοκέντηση και γεμίζω την φιάλη από το δικό μου αίμα !

Ο Τσαμπλάκος και οι υπόλοιποι ξαφνιάστηκαν και με κοίταζαν με απορία... Αμέσως δίχως διασταύρωση της χορήγησα   το αίμα μου υπό πίεση γιατί την χάναμε . Εν τω μεταξύ ο Ζαφείρης με την κυρτή λαβίδα είχε πιάσει την βάση της μήτρας και σταμάτησε η μεγάλη αιμορραγία . Μου λέει ο Ζαφείρης κόψε το μανίκι μου και πάρε και από μένα αίμα, είχαμε την ίδια ομάδα αίματος και ρέζους. Αυτό και έγινε πήρα και του Ζαφείρη 600 cc και συνεχίσαμε την επέμβαση .

Η κοπέλα σώθηκε αλλά χρειάστηκαν ακόμη άλλες επτά φιάλες αίματος μέχρι το απόγευμα για να συνέλθει... Εάν δεν ενεργούσα με αυτόν τον τρόπο η κοπέλα τότε 24 χρονών και είχε ήδη ένα κοριτσάκι δεν θα ζούσε, έμαθα ότι πέθανε πρίν δύο χρόνια 74 χρονών από καρκίνο πνεύμονα .

Μόλις τελείωσε το χειρουργείο ο Τσαμπλάκος με αγκάλιασε και με φίλησε και μου λέει πρώτη φορά στην ζωή μου και την σταδιοδρομία μου βλέπω αυτό που έκανες . Ένα μεγάλο μπράβο και συγχαρητήρια ! Θα το θυμάμαι για όλη μου την ζωή. Μου είχε πλέον απόλυτη εμπιστοσύνη και γι'αυτό μου έγραψε και την επιστολή που υπάρχει στο βιβλίο μου Λευτέρης Ιουλία Έρωτας Δημιουργία .

Τι είναι η Placenta Accreta... είναι μετά από αποβολή εμβρύου άνω των τεσσάρων μηνών ίσως μέχρι επτά αυτόματος αποκόλληση ολοκλήρου του ενδομητρίου μαζί με τον πλακούντα με ακατάσχετη αιμορραγία και η μόνη λύση είναι η αφαίρεση της μήτρας για να προλάβει να σωθεί η γυναίκα . Αυτό είναι ένα από τα πολλά δύσκολα και πολύ σπάνια περιστατικά που αντιμετώπισα στα χειρουργεία όλων των κλινικών της Χίου !

Έπεται συνέχεια με άλλα επεισόδια... Στις φωτογραφίες είναι οι δάσκαλος μου Γιάννης Αυγουστής και και το Μαιευτήριο στις δόξες του! 

Χίος 20 Φεβρουαρίου 2020 Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιώτης