Χίος, Τρίτη 4 Αυγούστου

Το σύγχρονο Σχολείο λειτουργεί όπως ο… Προκρούστης

Τα κατασταλάγματα σοφίας του Αδαμάντιου Παπασταμάτη μετά από 46 χρόνια στην εκπαίδευση
Δείτε τις Φωτογραφίες
Κυρ, 28/06/2020 - 09:45

Μικρός το δέμας, αντιστρόφως ανάλογο με το πνεύμα του.

Ο συμπατριώτης μας Αδαμάντιος Παπασταμάτης, που γεννήθηκε στον Άγιο Γεώργιο Συκούση το 1945, είναι αυτό που λέμε ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας.

Αυτό όμως αν δεν χαιρετιστείς καν μαζί του, γιατί σε διαφορετική περίπτωση από την Καλημέρα μέχρι το πηγαίο χαμόγελο του, αντιλαμβάνεσαι ότι εδώ κάτι ξεχωριστό συμβαίνει. Όταν αρχίζει να μιλάει βεβαιώνεσαι πλέον ότι εδώ όχι μόνο αξίζει τον κόπο, αλλά έχεις δίπλα σου μια συμπυκνωμένη τη σοφία ενός ανθρώπου και δη Δασκάλου, που υπηρέτησε την εκπαίδευση 46 χρόνια, για να διδάξει και να…. μάθει για να ξεχωρίσει και να αναδείξει ξεχωριστές προσωπικότητες.

Καλεσμένος του Γιάννη Τζούμα την Πέμπτη στις 7.00 και στις 11.00 μ.μ. στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV στην εκπομπή «Αυτοπροσώπως» ο Αδαμάντιος Παπασταμάτης ξεκίνησε το 1964 από την Ακαδημία Μυτιλήνης, συνέχισε διδάσκοντας σε δεκάδες Σχολεία από το Άγιο Γάλας, μέχρι τα Σέρβια και από την Σάμο μέχρι την Φλώρινα, φτάνοντας μέχρι αναπληρωτής καθηγητής της Διδακτικής Μεθοδολογίας Συνεχούς Εκπαίδευσης στο Τμήμα Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Εργάστηκε ακόμα ως σχολικός σύμβουλος Δημοτικής Εκπαίδευσης. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στις Επιστήμες της Αγωγής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και στο Πανεπιστήμιο του Bradford της Αγγλίας. Τη διδακτορική του διατριβή εκπόνησε στο Πανεπιστήμιο του Manchester.

 Τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα αφορούν στη θεωρία και στην πράξη της διά βίου εκπαίδευσης στους τομείς της διδακτικής της Εκπαίδευσης Ενηλίκων και ειδικά αυτών που ανήκουν στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.

Έχει δημοσιεύσει πάνω από 120 άρθρα σε ελληνικά και ξένα περιοδικά και έχει γράψει 9 βιβλία μεταξύ των οποίων "Τα ολιγοθέσια σχολεία της ελληνικής υπαίθρου", "Εκπαίδευση ενηλίκων, τεύχος α', θεσμικά πλαίσια" (σε συνεργασία με τον Α. Καψάλη),"Εκπαίδευση ενηλίκων, τεύχος β', διδακτική ενηλίκων" (σε συνεργασία με τον Α. Καψάλη)κ.λ.π.

Ευχάριστος συζητητής, ποταμός γνώσεων, ερωτευμένος με την εκπαίδευση, εξηγεί με απλό τρόπο και επιχειρήματα κυρίως όσα είναι… αυτονόητα.

_Συζητάμε για την αριστεία, μας είπε, κρίμα το χρόνο, αφού αριστεία είναι η φιλοπρωτία.

_Βομβαρδίζομε τα παιδιά μας ακόμα και τώρα με ένα σωρό άχρηστες γνώσεις.

_Όταν πήγα σε Αγγλικό Σχολείο για μετεκπαίδευση το μάθημα ήταν «Πως καθαρίζω το ψυγείο μου»

_Η δουλειά είναι καμάρι, η μάθηση είναι συνεχής, πρέπει να δώσουμε βάρος στην διαφοροποιημένη διδασκαλία, πρέπει να σταματήσει το σαφάρι των βαθμών, ο Σωκράτης δεν είχε βαθμούς είχε παιδεία.

_Το μονοθέσιο Σχολείο κάνει το Δάσκαλο να μαθαίνει πώς να… μαθαίνει, το σύγχρονο σχολείο λειτουργεί με τη λογική του Προκρούστη.

_ Ο πλούτος μιας χώρας δεν είναι τα χρήματα αλλά οι άνθρωποι της, η μονιμότητα ισούται με αραλίκι, αλλά από την άλλη είναι παραλογισμός να μην ξέρουν οι δάσκαλοι που θα διοριστούν.

_Χρειαζόμαστε αυτόνομα Σχολεία, η παιδεία είναι αντίθετη με την κατάρτιση, οι πανελλαδικές εξετάσεις δεν είναι μόρφωση, παιδεία είναι η ανακάλυψη ικανοτήτων, σήμερα το παιδί δεν διαβάζει για να μάθει αλλά για να πάρει βαθμό, όταν βάζουμε άριστα στην ουσία τιμωρούμε τους μαθητές.

_ Γιατί δαπανάμε χρόνο για την συζήτηση περί αξιολόγησης. Ας την πούμε επιμόρφωση και ας την εφαρμόσομε, η αξιολόγηση έτσι θα γίνει από μόνη της.

 

Σταματάμε να γράφουμε εδώ γιατί ο Αδαμάντιος Παπασταμάτης είναι ανεξάντλητος και… εξαντλητικός στο τέλος με την απάντηση του στην εύγλωττη απορία μας.

Όλα αυτά δεν τα έλεγε στους Προϊσταμένους του στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας;

_Υπάρχουν χώρες στο εξωτερικό που αλλάζουν εκπαιδευτικό πλαίσιο κάθε 25 χρόνια. Εμείς δεν έχουμε καν κομματική εκπαιδευτική πολιτική έχουμε… προσωπική. Κάθε υπουργός βάζει τη δική του σφραγίδα στο χαρτί και στο τέλος δεν διαβάζεται τίποτα. Εδώ αντί μεταρρυθμίσεις έχουμε καταστροφές στην εκπαίδευση. Όσον αφορά τις εκθέσεις μου, όχι μόνο τη δική μου αλλά πολλών άλλων ουδείς τους δίνει σημασία. Αφού πριν φύγω βαρέθηκα πλέον να γράφω τσάμπα και τους απαντούσα διαβάστε την περσινή έκθεση. Ούτε γι’ αυτό με παρατήρησαν, προφανώς δεν διαβάζουν καν τι τους γράφομε.

Αυτά. Τα πολλά υπόλοιπα δείτε τα τηλεοπτικά. Προετοιμαστείτε πάντως δεν θα δείτε εκπομπή αλλά Πανεπιστημιακό μάθημα.

Σχετικά Άρθρα

Ναυτικές ιστορίες με τον Δημήτρη Τσεσμετζή
Τρί, 04/08/2020 - 08:38
φωτο αρχείου

 

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ, είναι πέρα για πέρα αληθινή και έλαβε χώρα το 1971 στο πλοίο του Σταύρου Λιβανού IOANNIS ZAFIRAKIS.

Το βαπόρι φόρτωσε σιτηρά από τον Κόλπο (Gulf of Mexico) με λιμάνι εκφόρτωσης τη Μανίλα των Φιλιππίνων, και ξεκίνησε το ταξίδι του.

Πέρασαν τη διώρυγα του Παναμά και βγήκαν στον Ειρηνικό.

Όλα έβαιναν καλώς και κανονικά, εκτός του γεγονότος, ότι ο μυστακοφόρος Θερμαστής (τώρα πια Λιπαντής) από το Αίγιο δεν εμφανιζόταν καθόλου στο καπνιστήριο και στη τραπεζαρία, τις ελεύθερες ώρες του, εκτός από το να φάει βιαστικά και να πάει να κλειστεί στη καμπίνα του.

Πράγμα όχι νορμάλ για εκείνη την εποχή που το πλήρωμα αποτελείτο από 32 Έλληνες! ναυτικούς, και γινόταν της τρελής στα καπνιστήρια, από χαρτοπαίχνια, τάβλι, ντάμα, φασίνες και μπουγελώματα! (Εμείς, στο ATLANTIC STAR, ήμαστε 36 Έλληνες! (7 ναύτες, 4 τζόβενα, 2 Δόκιμοι Πλοιαρχοι, 2 Δόκιμοι Μηχανικοί, Μαραγκός, Ασυρματιστής, Ηλεκτρολόγος, Βοηθός Ηλεκτρολόγου (!), πολλές ειδικότητες που δεν υπάρχουν πια. Τώρα η σύνθεση του πληρώματος είναι 20 άτομα, και σε μερικά βαπόρια ο μόνος Έλληνας είναι ο... πλοιοκτήτης!)

Επειδή είμαστε μια μικρή κοινωνία, και ο ένας ενδιαφέρεται για τον άλλον, και η λαμαρίνα τότε, με τα υποχρεωτικά 18μηνα της Ιαπωνίας, χτύπαγε την πνευματική υγεία πολλών ναυτικών, άρχισαν οι ερωτήσεις και οι ψίθυροι. Δεν ήξεραν και πολλά πράγματα. Μόνο ένας Λαδάς (Λιπαντής), που έμενε στη διπλανή καμπίνα από αυτόν είπε, ότι άκουγε ήχους σαν να δούλευε καβουρντιστήρι, κάτι σαν μίξερ. Όταν τον ρώτησε, του είπε ότι έχει αγοράσει ένα ηλεκτρονικό εργαλείο, από την Νέα Ορλεάνη και το δοκιμάζει.

Την έκτη ημέρα του ταξιδιού, ο Λαδάς που άκουγε τους ήχους από... καβουρντιστήρι, είδε και σταγόνες αίματος στην κοινή τουαλέτα του κατώτερου πληρώματος. Τις ακολούθησε και είδε ότι κατέληγαν έξω από την καμπίνα του Θερμαστή. Από μέσα δε ακούγονταν, σιγανά πονεμένα βογγητά. (Μη μου πείτε ότι, όλα τα βογγητά είναι πονεμένα...)

Χτύπησε τη πόρτα, και τα βογγητά σταμάτησαν, αλλά δεν του άνοιξε. Πήγε στο Γραμματικό, στη Γέφυρα στις 4:30 το πρωί, που έκανε βάρδια και ήταν ο συμπολίτης μας καπτά Γιώργης Μαρτάκης (όχι αυτός που παντρεύτηκε την Ιαπωνέζα, αλλά ο τρίτος του ξάδερφος, που παντρεύτηκε... Χιώτισσα!) Καλός Γραμματικός και αργότερα καλός Καπετάνιος.

Το και το, καπτά Γιώργη. "Και δεν μου ανοίγει και βογγάει."

Παίρνει το master key o Γραμματικός, λέει του ναύτη της βάρδιας να προσέχει και κατεβαίνει με το Λαδά στη καμπίνα του μουστακαλή...

Ανοίγει τη πόρτα με το μάστερ και βλέπουν το Θερμαστή γυμνό, να κρατάει ένα λυγισμένο, σα μαγκούρα, στην άκρη σύρμα και να προσπαθεί να τραβήξει κάτι από πίσω του, ενώ έτρεχαν σταγόνες αίματος. Ο καπτά Γιώργης νομίζοντας ότι έχει ζοχάδες και προσπαθούσε να βγάλει κάποια αιμορροΐδα που αιμορραγούσε του είπε να αφήσει το συρματάκι, μην ανοίξει καινούργιες πληγές κι εκείνος θα του έφερνε αλοιφή για αιμορροΐδες και μελάνι, να συρρικνωθούν.

Εκείνος αχνά του ψέλλισε, ότι δεν έχει αιμορροΐδες και του εξήγησε ότι "αγόρασε, για ένα φίλο του, ένα δονητή, επειδή εκείνος δεν εύρισκε στην Ελλάδα, τον δοκίμασε να δει αν δουλεύει και αυτός γλίστρησε και μπήκε όλος μέσα, μαζί με τις μπαταρίες, έχει... βυζακώσει και δεν βγαίνει με τίποτα.

Ο καπτά Γιώργης του έδωσε κάτι αναλγητικά για το πόνο, είπε στους άλλους δύο Λιπαντές να κάνουν 6ωρίες και πήγε και ξύπνησε πρωϊνιάτικα τον καπετάνιο, που ήταν και αυτός Χιώτης, το καπετά Κώστα Καλλιμασιά.

"Τι λες ρε Γραμματέα; Αυτό το θηρίο, ο μουστακαλής, που μου χτυπούσε τη γροθιά στο γραφείο και ζητούσε overtime τη μία τρείς όταν τον παρακουράζαμε;"

Διάταξε "Safety Μeeting" και όλοι οι ειδικοί του είδους μαζεύτηκαν στο γραφείο πλοιάρχου.

Τα μάτια όλων έπεσαν με ελπίδα στους Μηχανικούς που είχαν βγάλει δεκάδες έμβολα στη καριέρα τους. Ένας έμπειρος Τρίτος Αυστρίας (Τρίτους μηχανικούς και Ανθυποπλοιάρχους Αυστρίας, λέγαμε τότε, τους Γ' Μηχανικούς που έγιναν από Λαδάδες, και Ανθυποπλοιάρχους που έγιναν από Λοστρόμους, χωρίς να έχουν βγάλει σχολή ή να έχουν κάνει σπουδές. Ίσως επειδή η Αυστρία δεν έχει θάλασσα! Αλλά ήταν πολύ έμπειροι και καλοί στη δουλειά τους.)

Ένας έμπειρος Τρίτος Αυστρίας, λοιπόν είπε να χρησιμοποιηθεί ο μικρός εξωλκέας των ηλεκτρομηχανών. Ο Α' Μηχανικός τον αποπήρε, λέγοντας ότι θα του χαλάσουν οι σαλαμάστρες. Ο 2ος, βλέποντας τα αδύνατο, ευλύγιστα και ανάλαφρα δάχτυλα του Μαρκόνη, που καυχιόταν ότι δίνει 150 γράμματα στο λεπτό με το τίρι - τάρα, είπε τη σκέψη του, που στη πράξη απέτυχε.

Η κατάσταση του ασθενούς επιδεινώνονταν, και η σειρά που είχε πάρει ο Μαρκόνης, στο Αθήνα ράδιο, για να μιλήσει ο Καπετάνιος με το γραφείο πολύ μεγάλη, άσε που όταν έρχονταν η ώρα της συνομιλίας, η Αθήνα μπορεί να μην ακούγονταν.

Έτσι ο Καπετάνιος συνέταξε και έστειλε το κάτωθι τηλεγράφημα.

"Λιπαντής ... τάδε, εισήγαγε εις τον αφαιδρό αυτού, πέος μετά συσσωρευτού - ταλαντοτού, παλλόμενο. STOP. Πλησιέστερος ασφαλής λιμήν Σαν Ντιέγκο Καλιφόρνιας. Επιτρέψατε παρεκκλίνω της πορείας μου για επειγόντως ιατρική βοήθεια. STOP"

Και η απάντηση του γραφείου του Λιβανού.

"Επιτρέπουμε παρέκκλιση πορείας. STOP. Βάρκα θα παραλάβει ασθενή εις Σαν Ντιέγκο. STOP. Καλή λευτεριά. STOP"

Η αλλαγή πορείας έγινε, ο "θεριακλής" ασθενής, όρθιος, γιατί δεν μπορούσε να κάτσει, παρεδόθη εις το ιατρικό τιμ της λάντζας και το πλοίο συνέχισε το ταξίδι του προς Μανίλα.

Αργότερα έμαθαν από το γραφείο, ότι η εγχείρηση ήταν αρκετά δύσκολη γιατί ο μουστακαλής Θερμαστής είχε χρησιμοποιήσει κάτι νέες για την εποχή μπαταρίες, τις λεγόμενες αλκαλικές για σταθερή και καλύτερη απόδοση, με αποτέλεσμα ο δονητής, να αργήσει να σταματήσει και να βεντουζώσει βαθύτερα.

... Καλή ανάγνωση, καλό ξημέρωμα και μακριά από αλκάλια.