Ένα άρθρο αφιερωμένο στους γονείς των παιδιών με αυτισμό.
Εν έτει 2018 σχεδόν όλοι πλέον γνωρίζουμε τι είναι ο αυτισμός. Το πώς νιώθει ένα παιδί με αυτισμό, δύσκολο να το συλλάβουμε. Αδύνατον θα έλεγα…
Πώς νιώθουν όμως οι γονείς αυτού του παιδιού; Οι γονείς αυτοί θα σου πουν : « Αν δεν το έχεις στο σπίτι σου δεν μπορείς να καταλάβεις!» και έχουν δίκιο. Ήδη από τη βρεφική ηλικία το παιδί τους στέλνει σημάδια ότι συμβαίνει κάτι διαφορετικό. Ότι έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που δεν τα έχουν άλλα παιδιά. Οπότε οι γονείς αρχίζουν να ψάχνουν και τελικά φτάνουν να έχουν στα χέρια τους τη διάγνωση που αρχικά τους συντρίβει.
Με τη βοήθεια και την υποστήριξη ειδικών αλλά και με τη ψυχική τους δύναμη προσπαθούν να εκπαιδεύσουν το παιδί τους να επιβιώνει στην καθημερινότητα. Το βάρος είναι μεγάλο και το άγχος για το πώς θα τα βγάλει πέρα στη ζωή του, όταν εκείνοι δεν θα είναι κοντά του, ακόμη μεγαλύτερο. Χρειάζεται μεγαλείο ψυχής για να εντάξουν τα παιδιά τους σε μία κοινωνία που δεν έχει μεριμνήσει για αυτά.
Ιδιαίτερα στο νησί μας η προσπάθεια των γονιών που έχουν παιδιά με αυτισμό είναι αξιέπαινη. Η κοινωνία πώς υποστηρίζει αυτά τα παιδιά; Στην πλειονότητά τους τα σχολεία στέκονται ανεπαρκή μπροστά στα ξεχωριστά αυτά παιδιά. Γιατί το κράτος δεν τους παρέχει εξειδικευμένους εκπαιδευτικούς ώστε τα παιδιά αυτά να μορφώνονται και να μπορούν αργότερα να ενταχθούν στην κοινωνία;
Είναι καιρός και μάλλον έχουμε αργήσει, να εκμεταλλευτούμε τις δικές μας δυνάμεις προς όφελος των παιδιών με αυτισμό, παιδιών του γείτονα, του φίλου, του αδερφού. Παιδιών δικών μας.
Μερικές σκέψεις και προβληματισμοί που ελπίζω και εύχομαι να απασχολούν αν όχι όλους, τους περισσότερους συνανθρώπους μας.
Ζαννίκου Σοφία - Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας-Ψυχοθεραπεύτρια,
ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Συμβουλευτικής - Ψυχοθεραπείας - Λογοθεραπείας:
ΚΟΚΚΩΔΗ Γ. - ΖΑΝΝΙΚΟΥ Σ.
