Αγανάκτηση, ταλαιπωρία, αλλά και υπομονή, ήταν τα χαρακτηριστικά της πρώτης ημέρας με τις Τράπεζες ανοικτές μόνο για συνταξιούχους. Άλλες είχαν επιλέξει τη μέθοδο της αλφαβητικής προσέλευσης, άλλες είχαν ένα υπάλληλο στην είσοδο που έλεγχε την ταυτότητα των εισερχομένων ώστε να είναι συνταξιούχοι. “Η επόμενη ουρά μακάρι να είναι την Κυριακή στο Δημοψήφισμα, να εισπράξουν ένα πελώριο ΝΑΙ να πάνε στο καλό, εδώ που μας κατάντησαν”. “Μήπως οι προηγούμενοι ήταν καλύτεροι;” “Τουλάχιστον είχαμε την κουτσουρεμένη σύνταξη”. “Ποιος το περίμενε ότι θα θαλασσοπνιγόμουνα μια ζωή για να μου δίνουν σήμερα τη σύνταξη με το δελτίο”. “Πώς κατάντησαν έτσι την Ελλάδα μας;”. “Γιατί, όλοι αυτοί δεν ψηφίστηκαν από μας;” Αυτοί είναι μόνο κάποιοι ενδεικτικοί διάλογοι του σημερινού κλίματος ενώ όλοι σε κάτι συμφωνούσαν. Αν δεν κάνουμε συμφωνία μέχρι το Σάββατο την άλλη Δευτέρα οι Τράπεζες θα είναι κλειστές και τα ΑΤΜ που δεν γεννούν χρήματα δεν θα έχουν να δώσουν τίποτα άλλο.
