Πολλά χρόνια πριν, δεν θα ξεχάσω τη φράση που είπε η Μπριζίτ Μπαρντό, το ίνδαλμα εκείνης της εποχής: «Θα γεράσω με αξιοπρέπεια». Και την θυμήθηκα με την ευκαιρία του σάλου και των πρωτοσέλιδων των εφημερίδων με το θάνατο Μαζωνάκη, για τον οποίο όλοι έχετε διαβάσει ή ακούσει. Ήθελε στα 54 χρόνια του να αναγεννηθεί, αλλά την «πάτησε» με παραλείψεις, όπως φάνηκε, εκείνων που ανέλαβαν να τον κάνουν πιο… νέο.
Και ένα μεγάλο ερώτημα είναι πώς αντιμετωπίζουν πολλοί το πέρασμα των χρόνων και ό,τι πρόκειται να ακολουθήσει. Και είναι μια πραγματικότητα που κανείς δεν μπορεί να αποφύγει. Πανδαμάτωρ ο χρόνος, όπως έλεγαν πολύ σοφά οι αρχαίοι μας.
Από τον καιρό που σταθήκαμε στα πόδια μας μετά τον πόλεμο και η επιστήμη ξεκίνησε να κάνει θαύματα σε πολλούς τομείς, επόμενο ήταν πως θα ερχόταν και η σειρά να μην αλλάζουμε εμφάνιση άσχετα αν περνούν τα χρόνια. Άλλη εμφάνιση έχουμε μικροί, άλλη παιδιά, άλλη έφηβοι, άλλη νέοι και τραβάτε κορδέλα μέχρι να κλείσουμε τα μάτια μας. Ε, αυτή βέβαια η τελευταία είναι και η πιο τραυματική. Έτσι είναι όμως η ζωή και πώς να την αλλάξεις.
Τα τελευταία χρόνια αυξήθηκαν και πληθύνθηκαν τα ινστιτούτα που επιδιώκουν να κρατήσουν πιο νέους τους ανθρώπους. Με λίγα λόγια να τους «ξαναχύσουν». Εκατομμύρια δαπανώνται για να είμαστε ή να παραμείνουμε όμορφοι αφού η αυταρέσκεια είναι ζητούμενο από τους περισσότερους. Ελάτε όμως που ο «γέρος κι αν στολίζεται στον ανήφορο γνωρίζεται» για να παραφράσω μια παλιά παροιμία. Δεν λέω ότι δεν είναι σωστό να περιποιούνται, ιδιαίτερα οι γυναίκες, τον εαυτό τους. Όμως πρέπει να το κάνουν μέχρι εκεί που τις «παίρνει». Να έχουν ένα μέτρο δηλαδή και να μην γίνονται… καρνάβαλοι και έχουν τα αντίθετα αποτελέσματα.
Ειλικρινά χαίρομαι και καμαρώνω τις κυρίες κάποιας ηλικίας οι οποίες περιποιούνται τον εαυτό τους χωρίς όμως να γίνονται περίγελος. Ανέκαθεν η γυναίκα ήταν ένα όμορφο και γοητευτικό πλάσμα. Δεν χρειάζεται όμως όσο περνούν τα χρόνια να καταφεύγουν σε ακραίες αισθητικές παρεμβάσεις, οι πιο πολλές για να κρύψουν δήθεν τα χρόνια τους. Γεννηθήκαμε για να μεγαλώνουμε και να γερνάμε και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ. Και οφείλουμε να το καταλαβαίνουμε και να το αποδεχόμαστε!
Του Δημήτρη Φρεζούλη
