Με αφορμή το τελευταίο τοπικό συμβούλιο με θέμα τις μονοδρομήσεις που έγιναν στον Βροντάδο από την προηγούμενη δημοτική αρχή, τις αντιδράσεις
που έχουν δημιουργηθεί σε τρεις από αυτούς τους δρόμους και ορμώμενος από αυτά τα οποία ειπώθηκαν στην συνεδρίαση ,θέλω να καταθέσω την άποψη μου.
Ο Βροντάδος σαν η δεύτερη σε πληθυσμό περιοχή μετά την Χίο, τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει κατά πολύ. Και αριθμός τον κατοίκων που μένουν σε αυτόν αλλά και τα αυτοκίνητα έχουν διπλασιαστεί η τριπλασιαστεί Οι δρόμοι όμως δυστυχώς παραμένουν ως έχουν. Και κατά κοινή ομολογία οι δρόμοι του Βροντάδου ήταν και παραμένουν στενοί και ασυντήρητοι εκτός κάποιον λίγων εξαιρέσεων. Κρίθηκε λοιπόν κάποια στιγμή αναγκαίο να γίνουν κάποιες μονοδρομήσεις που σκοπό είχαν να διασφαλίσουν την ομαλή ροή των διερχόμενων οχημάτων, την ασφάλεια των πεζών αλλά και τον οδηγών.
Η μελέτη η οποία είχε εκπονηθεί προέβλεπε την μονοδρόμηση 25 δρόμων στον Βροντάδο. Έτσι μέσα σε σύντομο χρόνο άρχισε η τοποθέτηση των πινακίδων
στους δρόμους χωρίς όμως προηγουμένως να έχει γίνει κάποια διαβούλευση με την τοπική κοινωνία η έστω ενημέρωση. Συνέπεια αυτού ήταν να υπάρχουν μεγάλες αντιδράσεις από τους κατοίκους σχεδόν σε όλο τον Βροντάδο οι οποίοι δεν δέχονταν τις αλλαγές που θα γίνονταν. Μετά λοιπόν από ένα τοπικό συμβούλιο και ένα δημοτικό αποφασίστηκε η εφαρμογή των μονοδρομήσεων σε μόνο 5 δρόμους και μάλιστα ομόφωνα από όλες τις παρατάξεις.
Από εδώ λοιπόν αρχίζουν τα προβλήματα. Γιατί να μονοδρομηθούν μόνο αυτοί οι 5 δρόμοι και γιατί δεν εφαρμόστηκε η μελέτη στο σύνολο της; Αν και εφόσον η μελέτη ήταν λάθος γιατί να ξοδευτούν τόσα χρήματα και στην ουσία να πάνε στον βρόντο. Θέλουμε να έχουμε ένα πολιτισμένο κυκλοφοριακό δίκτυο ή θέλουμε το αντίθετο; Έλεγε κάποιος, μα εγώ 50 χρόνια ανεβαίνω τον ίδιο δρόμο γιατί να αλλάξω τώρα; Μα πολύ απλά γιατί έχουν αλλάξει οι συνθήκες στις οποίες ζει. Προτείνω λοιπόν να επανεξεταστεί η υπάρχουσα μελέτη με βάση τις πραγματικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και να γίνουν οι απαραίτητες διορθώσεις και ρυθμίσεις προς το συμφέρον όλων μας. Καταλαβαίνω ότι αυτό είναι πολύ δύσκολο αλλά κάποια στιγμή πρέπει να
προτάξουμε το εμείς και όχι το εγώ. Και αυτό ισχύει σε πολλά θέματα της καθημερινότητας μας από τα σκουπίδια μέχρι την ανακύκλωση, την οδηγική μας
συμπεριφορά κτλ. Αν δεν καταλάβουμε ότι εμείς οι ίδιοι θα αλλάξουμε τις ζωές μας αλλάζοντας τις συνήθειες που είχαμε τότε είμαστε καταδικασμένοι σε ένα φαύλο κύκλο που δεν οδηγεί πουθενά πάρα μόνο στην κακομοιριά και στην μιζέρια.
Ας σκεφτούμε λοιπόν καλά σε τι τόπο θέλουμε να ζήσουμε και να πάρουμε τις γενναίες αποφάσεις για το καλό όλων γιατί οι μέρες που έρχονται είναι δύσκολες και μόνο με την κοινή προσπάθεια όλων θα καταφέρουμε κάτι για τον τόπο μας.