Επειδή σε κάθε ζήτημα οι ντενεκέδες ακούγονται πιο δυνατά, θερμή παράκληση τούτες τις δύσκολες ώρες, μην χάσουμε την μελωδία αυτή της ανθρωπιάς.
Όπου Τσάκος ο καπ. Παναγιώτης, και όπου Τσακός, ο Μιχάλης ο Πρόεδρος των οικοδόμων.
Η… διαφορά των επωνύμων στον… τόνο.
Έτσι ακριβώς. Και οι δύο στην δύσκολη ώρα απέδειξαν την μεγάλη δύναμη των Ελλήνων.
Ο Καπετάνιος έδρασε με την νοοτροπία του καραβοκύρη. Καλό το φορτίο, μα για να πάει θέλει παπόρι και πλήρωμα.
Άρα εκτός των ασθενών προέχει το Νοσοκομείο και η υγεία του προσωπικού. Με αυτή τη σκέψη έδρασε… Καπετανίστικα. Τι θέλετε να πάρω; Ένα φορητό ακτινολογικό μηχάνημα, ώστε ότι χρειάζονται οι ασθενείς να μην μετακινούνται διασπείροντας τον ιό. Ένα μηχανισμό παρακολούθησης, με μόνιτορ, ώστε να μην χρειάζεται το προσωπικό να βρίσκεται πάνω από προσκέφαλο τους.
Έμαθα πόσα κάνουν αυτά, αλλά δεν το γράφω, γιατί αυτή είναι η επιθυμία του δωρητή.
Άλλωστε τι σημασία έχει; Είπαμε η διαφορά είναι στον… τόνο.
Αυτό γιατί ο Τσακός τώρα, ο Μιχάλης, δεν έχει την άνεση του συνεπώνυμου του, με διαφορά, είπαμε, ένα… κλικ, όμως έχει το ίδιο ενδιαφέρον.
Θα βγάλουμε… δίσκο μας είπε, θα πάμε σε εργολάβους, σε εταιρείες, που εργαζόμαστε, από λίγα να δώσει ο καθένας, όσα μαζευτούν θα πάμε στη Διοικήτρια του Νοσοκομείου και θα πούμε, πάρτε τα. Και κάτι ακόμα, επειδή εμείς είμαστε άνεργοι, αλλά και δουλειά να βρούμε, το θέμα είναι πως θα πληρωθούμε, θα δώσουμε ότι έχουμε, από μια φιάλη αίμα. Το ραντεβού μας για εθελοντική αιμοδοσία είναι στο ΚΑΠΗ την Κυριακή 14 Απριλίου.
Αυτά ενδεικτικά από δύο συνανθρώπους με διαφορετικά βαλάντια αλλά με την ίδια μεγάλη καρδιά. Και δεν είναι μόνο αυτοί.
Άρα δεν είμαστε μόνο πειθαρχικοί, δεν θα είμαστε ίσως το καλύτερο παράδειγμα λαού, που θα βγεί από αυτή τη λαίλαπα με τις λιγότερες απώλειες, είμαστε και πάστα, που στα δύσκολα απλώνει χέρι και χώνει και το χέρι στην τσέπη.
Μαγκιά, ας χρησιμοποιήσω αυτή την έκφραση, είναι να βγούμε και καλύτεροι σαν χαρακτήρες, να βγούμε πιο δυνατοί, να εκτιμήσουμε την φιλία, τις αξίες, αλλά και την γλύκα του υποτιμημένου… ψωμιού.
Τότε και οι ξεγάνωτοι ντενεκέδες θα ακούγονται μεν πάντα αλλά απομονωμένοι και γραφικοί.
Υ.Γ. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι κανείς δεν πυροβολεί. Αυτό τώρα ο δράστης θα το καταλάβει. Αυτοί οι ντενεκέδες που γράφουν με μελάνι το μίσος, ακόμα και νομίζοντας ότι έχουν… κλειστή συνομιλία, τέτοια μεσάνυχτα έχουν, για τον τρόπο ανίχνευσης ταυτοτήτων από την Αστυνομία στο διαδίκτυο, δεν καταλαβαίνουν ότι πλησιάζει η ώρα, που θα την πληρώσει ένας και θα την πληρώσει καλά;
