Χίος, Τετάρτη 13 Νοεμβρίου

Το ιστορικό σχολείο Βολισσού, το μοναδικό ανοιχτό στα 19 χωριά της Αμανής, δίνει μάχη για να συνεχίσει να λειτουργεί

Κυρ, 14/10/2018 - 20:08

Από το 1928, τα παιδιά της περιοχής αποκτούν τις ρίζες της γνώσης τους, σε αυτό το πέτρινο μοναδικής ομορφιάς κτήριο, που αποτυπώνει τη δύναμη μιας μικρής κοινωνίας, που κατάφερε να πραγματοποιήσει ένα μεγάλο έργο σε δύσκολους καιρούς, μέσα από τη συνεργασία και την επιμονή των ενεργών πολιτών της. Οι εικόνες που αντικρίζει κάποιoς στο εσωτερικό του, ακόμα και σήμερα θυμίζουν την αίγλη του παρελθόντος. Η ζεστασιά του ξύλου και η λιτή, αυστηρή αρχιτεκτονική του σχολείου αλλάζει πρόσωπα και προσαρμόζεται στις ανάγκες των κατοίκων της περιοχής εδώ και 90 χρόνια.

Η Βιβή Ποταμούση, μεταπτυχιακή φιλόλογος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Φιλολογικής Εταιρείας Κλασικών Σπουδών, μιλώντας στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, αναφέρθηκε στην ιστορία του σχολείου της Βολισσού και τόνισε την αναγκαιότητα να παραμείνει σε λειτουργία, παρά τα προβλήματα ερημοποίησης και εγκατάλειψης που παρουσιάζει η περιοχή.

Ακολουθεί η συνέντευξη που παραχώρησε η Βιβή Ποταμούση στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και την Αλεξάνδρα Χατζηγεωργίου

ΕΡ. Το σχολείο της Βολισσού αποτελεί τη ζωντανή ιστορία της Βόρειας Χίου. Θέλετε να μας μιλήσετε για αυτόν τον ιστορικό και αρχιτεκτονικό θησαυρό της Αμανής;

ΑΠ. Το σχολείο της Βολισσού πράγματι είναι κομμάτι της ιστορίας της Βόρειας Χίου. Έχουν περάσει από αυτό πολλοί και σημαντικοί εκπαιδευτικοί αλλά και μαθητές που ξεχώρισαν και μας τιμούν με την πορεία και το έργο τους. Έχουν περάσει από τα θρανία του γενιές. Μαθητές που τα δισέγγονά τους είναι τώρα μαθητές. Το καλοκαίρι μετατρέπεται σε χώρο πολιτισμού, αφού η εξαιρετική του αρχιτεκτονική κεντρίζει το μάτι και του πιο αδιάφορου επισκέπτη. Τα τελευταία χρόνια με συνεργασία του δήμου και των πολιτιστικών συλλόγων του χωριού γίνονται εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, παρουσιάσεις βιβλίων αλλά και work shop ζωγραφικής και μοντέρνων τεχνών σε συνεργασία με φορείς και Πανεπιστήμια του εξωτερικού.

Ακόμα και ο τρόπος που χτίστηκε είναι ιδιαίτερος. Μέχρι την απελευθέρωση της Χίου και την ένωση της με την Ελλάδα το 1912, οι κάτοικοι συγκέντρωναν χρήματα από τις ενορίες του χωριού, 11.640 γρόσια το χρόνο, με τα οποία πλήρωναν τα ενοίκια για τους χώρους που στέγαζαν την εκπαιδευτική δραστηριότητα και τους δασκάλους. Βέβαια οι εύποροι Βολισσιανοί στήριζαν με χορηγίες το εκπαιδευτικό έργο και το ίδιο και η γειτονική Ιερά Μονή Μουνδών. Στη συνέχεια, όταν έγινε αντιληπτό ότι το κράτος δεν υπήρχε περίπτωση να καλύψει την ανάγκη για την ανέγερση κτηρίου και με την πίεση ότι το σχολείο θα γίνει μονοθέσιο λόγω έλλειψης χώρου, αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Άρχισαν να στέλνουν επιστολές και αιτήματα σε επιφανείς Χιώτες του εξωτερικού, πέτυχαν να ενεργοποιήσουν τον Λεωνίδα Καλβοκορέση, βουλευτή τότε του νησιού, τους Βολισσιανούς της Βαλτιμόρης, την Λονδίνειο Επιτροπή, αλλά και τον Βολισσιανό βιομήχανο, Ιωάννη Ζαρταλούδη, που έγινε ο πιο μεγάλος ευεργέτης.

Το σχολείο τελικά χτίστηκε και με συμβολή του υπουργείου Παιδείας, το οποίο με ενέργειες του Μιχάλη Παπαμαύρου, Βολισσιανού παιδαγωγού, έστειλε αρχιτέκτονες και έφτιαξαν το σχέδιο του κτηρίου και 200.000 δραχμές. Ο θεμέλιος λίθος μπήκε το 1924 και με πολλή εθελοντική εργασία, αγωνίες και κόπους ολοκληρώθηκε το 1932. Βέβαια, ήταν τόσο μεγάλη η ανάγκη στέγης που λειτουργούσε στο ισόγειο από το 1928 το Δημοτικό. Η ιστορία της ανέγερσης του σχολείου μας είναι πολύ διδακτική. Αποτελεί απόδειξη για τι μπορεί να πετύχει ένας τόπος με ενεργούς πολίτες, με συνεργασία και κοινό στόχο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο δάσκαλος Γ. Μαδιανός, πρωτεργάτης της προσπάθειας, γράφει σχετικά: «Όλα τα θέματά της η Βολισσός μπορεί να τα λύσει, μόνον να θελήσουν να εργαστούν αγαπημένα όσοι μπορούν».

ΕΡ. Πόσα παιδιά φιλοξενούσε την εποχή που άκμαζε ο τόπος και πόσους μαθητές σήμερα;

ΑΠ. Ο αριθμός των μαθητών ξεπερνούσε τους 400, με παιδιά στο Γυμνάσιο και από τα γύρω χωριά, αφού ήταν το μοναδικό στην περιοχή. Μάλιστα, από τα μακρινά χωριά έμεναν στην Βολισσό και πήγαιναν στα χωριά τους τις γιορτές, συνήθως με τα πόδια… Σήμερα το σύνολο των μαθητών είναι 46, με 11 μόλις στο Γυμνάσιο και το Λύκειο. Ευτυχώς, το Δημοτικό μας αντέχει…

ΕΡ. Οι περισσότεροι κάτοικοι αναφέρουν ότι με δυσκολία παραμένει σε λειτουργία το σχολείο. Έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες για να αλλάξει η κατάσταση;

ΑΠ. Το σχολείο της Βολισσού είναι το μοναδικό σχολείο που λειτουργεί σε σύνολο 19 χωριών της Αμανής. Το μόνο που έχει μείνει ανοιχτό. Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι τα χωριά στα οποία έκλεισαν τα σχολεία, σταδιακά άδειασαν από κατοίκους, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει με ερημοποίηση όλη η Αμανή. Έχουν γίνει προσπάθειες. Η τελευταία ξεκίνησε πριν δύο χρόνια όταν ο δήμαρχος Χίου, Μανώλης Βουρνούς, ήρθε στη Βολισσό με τον πατέρα Αντώνιο από την Κιβωτό του Κόσμου. Μαζί με το Τοπικό Συμβούλιο της Βολισσού και μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου και με τη σύμφωνη γνώμη του δημάρχου, είχαμε προτείνει και είχε γίνει δεκτό σε πρώτη φάση να δημιουργηθεί δομή της Κιβωτού στη Βολισσό.

Ο δήμος παραχωρούσε το κτήριο, που στεγάζεται το πρώην Δημαρχείο Αμανής, και θα μετέφερε το ΚΕΠ σε άλλο χώρο, ενώ η Δημοτική Επιτροπή που συστήθηκε για αυτό το σκοπό θα έβρισκε τα χρήματα για την μετατροπή του κτηρίου, σύμφωνα με τις προδιαγραφές, για τον εξοπλισμό και το 70% του κόστους της δαπάνης λειτουργίας της Δομής. Εκείνη την χρονιά μας επισκέφθηκε για πρώτη φορά η Axion Hellas και σε συζήτηση που έγινε με μέλη του διοικητικού συμβουλίου και του προέδρου της βρήκαμε αρωγούς. Ανέλαβαν το κόστος μετατροπής και εξοπλισμού του κτηρίου, ενώ ξεκίνησαν καμπάνια στο εξωτερικό για αυτό το σκοπό. Τότε σε συνδυασμό με τα θετικά αποτελέσματα της δικής μας ενεργοποίησης, των επαφών του Δημάρχου και την θετική ανταπόκριση των Ομογενών μας, είχαμε πιστέψει ότι πλησιάζαμε στην επίτευξη του σκοπού μας. Δυστυχώς, η Κιβωτός του Κόσμου υπαναχώρησε για κάποιους λόγους. Η προσπάθεια συνεχίστηκε με άλλους φορείς αλλά χωρίς αποτέλεσμα μέχρι τώρα. Θα είναι τραγικό βέβαια να σταματήσουμε την προσπάθεια και ελπίζω ότι θα συνεχίσουμε μέχρι να τα καταφέρουμε, όπως έπραξαν και οι Βολισσιανοί πριν εκατό χρόνια για το σχολείο μας.

ΕΡ. Πρόκειται για ένα στολίδι του τόπου, ωστόσο φαίνεται παραδομένο στον χρόνο...

ΑΠ. Είναι ένα πολύ παλιό κτήριο και οι επισκευές που έγιναν δεν ήταν πάντα με τον αρμόζοντα σεβασμό στη μορφή και την ιδιαιτερότητά του. Τα τελευταία χρόνια έγιναν προσπάθειες και έχουν αποκατασταθεί εξωτερικά αρκετά λάθη. Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων συνεργάζεται με τον δήμο και τους συλλόγους των εκπαιδευτικών και γίνονται μικρές επεμβάσεις χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το σχολείο δεν χρειάζεται συνεχή και σοβαρή συντήρηση και φροντίδα.

ΕΡ. Το συγκεκριμένο σχολείο έχει πάρει το όνομα του Μιχάλη Παπαμαύρου. Μπορείτε να μας μιλήσετε για αυτόν τον Έλληνα παιδαγωγό που σφράγισε με το έργο του τον τόπο;

ΑΠ. Ο Μιχάλης Παπαμαύρος ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και του δημοτικισμού και μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, ενώ στο Εθνικό Συμβούλιο των Κορυσχάδων εκλέχτηκε εθνοσύμβουλος Χίου και μαζί με τον άλλο μεγάλο παιδαγωγό, Κώστα Δ. Σωτηρίου, ανέλαβε τη διεύθυνση του «Παιδαγωγικού Φροντιστηρίου της Ελεύθερης Ελλάδας». Άφησε πίσω του ένα αξιόλογο επιστημονικό και συγγραφικό έργο (πρωτότυπα παιδαγωγικά έργα, δοκίμια, μελέτες, άρθρα, μεταφράσεις, σχολικά βιβλία). Ήταν ένας μεγάλος παιδαγωγός. Πολλές από τις θέσεις του, πρωτοποριακές για την εποχή του, εξακολουθούν να παραμένουν επίκαιρες. Οι γενικές διδακτικές αρχές αλλά και η ειδική μεθοδολογία και διδακτική των επιμέρους μαθημάτων που πρότεινε μπορούν να αξιοποιηθούν και από τον σημερινό δάσκαλο που θέλει να οργανώσει το μάθημα και τις σχολικές δραστηριότητες με βάση τις ανάγκες των μαθητών και σε συνεργασία μαζί τους. τους. Ο Παπαμαύρος πρότεινε την κατάργηση των εξετάσεων και την αντικατάσταση της βαθμολογίας με αυτοαξιολόγηση και εκπόνηση εργασιών από τους μαθητές, επίσης πίστευε ότι το αναλυτικό πρόγραμμα πρέπει να είναι εύκαμπτο και προσαρμοσμένο στις ιδιαίτερες συνθήκες και ανάγκες κάθε περιφέρειας. Πίστευε στην βιωματική μάθηση και είναι ο πρώτος που μίλησε για σχολικές κοινότητες, σχολικά ταξίδια και θέατρο. Ως εκπαιδευτικός θεωρώ ότι οι θέσεις του εξακολουθούν να αποτελούν ζητούμενο στην εκπαίδευση και ίσως στο έργο του να υπάρχουν και πολλές απαντήσεις σε προβλήματα της Εκπαίδευσης μας.

ΕΡ. Ποιο θα είναι το μέλλον του ιστορικού σχολείου της Βολισσού, όταν ο πληθυσμός της περιοχής ήδη χαρακτηρίζεται γερασμένος;

ΑΠ. Το μέλλον του σχολείου είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το μέλλον της περιοχής. Χρειάζονται γενναίες και συνεχείς προσπάθειες για να συγκρατηθεί ο νέος ηλικιακά πληθυσμός και να γίνει ο τόπος μας θελκτικός , ώστε να έρθουν και άλλοι νέοι άνθρωποι. Αυτό απαιτεί η κεντρική διοίκηση να αντιληφθεί τις ιδιαιτερότητες της Αμανής και να πάρει μέτρα για να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής. Δεν είναι δυνατόν εν έτει 2018 να μην υπάρχει γιατρός ή καθημερινή συγκοινωνία με την πόλη. Επίσης χρειάζονται οικονομικά κίνητρα, μηδενική φορολογία και δημοτικά τέλη, στήριξη των επιχειρήσεων της περιοχής και πολλά άλλα που δεν είναι του παρόντος. Για να επιβιώσει το σχολείο μας πρέπει να επιβιώσει η περιοχή. Η προσπάθεια που έγινε με την Κιβωτό του Κόσμου πρέπει να συνεχιστεί. Υπάρχουν Ιδρύματα που φιλοξενούν παιδιά από όλη την Ελλάδα τα οποία χρειάζονται στέγη και αγάπη. Τα παρέχουμε αφειδώς! Καλούμε όποιον μπορεί να βοηθήσει να μας γνωρίσει, για να καταλάβει ότι είμαστε σοβαροί, άξιοι να υποστηρίξουμε μια τέτοια προσπάθεια και το εννοούμε!

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σχετικά Άρθρα

Τετ, 13/11/2019 - 11:14

Δύο παρεμβάσεις με αποδέκτη τη διοίκηση του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών κάνει η παράταξη της ΑΣΕ. Αφορούν την εκπαίδευση προσφύγων και την παράλληλη στήριξη.

Ακολουθούν αναλυτικά οι ανακοινώσεις της:

1η παρέμβαση για την εκπαίδευση προσφύγων

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ Α.Σ.Ε ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΧΙΟΥ

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

To ΔΣ του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Χίου καλεί τους Συλλόγους Διδασκόντων, όλους τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς να εντείνουν την προσπάθεια για έκφραση αλληλεγγύης στα προσφυγόπουλα με κάθε τρόπο και κάθε μέσο. Να στηρίξουν έμπρακτα τα παιδιά που βιώνουν τον ξεριζωμό από τις πατρίδες τους, απόρροια των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, των ανταγωνισμών, των πολέμων για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, για την αρπαγή του  φυσικού πλούτου της χώρας τους, για τον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς που περνάν από τη «γειτονιά τους».

Καταδικάζουμε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τον εγκλωβισμό ανθρώπων, την απομόνωση χωρίς δυνατότητα επανένωσης με τις οικογένειες τους.

Καταδικάζουμε την άθλια συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Ελλάδας – Τουρκίας, που μετατρέπει την Ελλάδα σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Κυρίως στα νησιά του Β.Α. Αιγαίου.

Λέμε όχι στο ρατσισμό και την ξενοφοβία!

Κανείς δεν επιλέγει να γίνει πρόσφυγας και μετανάστης, κανείς δεν εγκαταλείπει την πατρίδα του αν νιώθει ασφαλής, αν απολαμβάνει μια ζωή χωρίς πόλεμο, φτώχεια, μιζέρια και εκμετάλλευση.

Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να κουβεντιάζουμε με τους μαθητές μας στην τάξη για τις αιτίες του πολέμου και της προσφυγιάς, να καλλιεργούμε τις αξίες τις φιλίας και της αλληλεγγύης ανάμεσα στους λαούς! Εχθρός μας δεν είναι τα μικρά παιδιά με τα φλογερά μάτια που καθρεφτίζεται η φρίκη του πόλεμου και της εκμετάλλευσης αλλά οι “μεγάλοι” αυτού του κόσμου που διαλύουν χώρες και λαούς για τα κέρδη και τους ανταγωνισμούς. Είναι το ΝΑΤΟ, η ΗΠΑ και η Ε.Ε.!

Έχουμε χρέος να παλέψουμε ενάντια στην αιτία που γεννά την προσφυγιά. Να εναντιωθούμε στην επέκταση της συμφωνίας για τις βάσεις, να μην αποδεχτούμε η χώρα μας να συνεχίσει να γίνεται ορμητήριο των φονιάδων του ΝΑΤΟ και της ΕΕ εναντίον άλλων λαών.

Δυναμώνουμε την πάλη και τη διεκδίκηση για το δικαίωμα στη μόρφωση όλων των προσφυγόπουλων μέσα από το Δημόσιο σχολείο. Τα σχολεία μας είναι μια ανοιχτή αγκαλιά για κάθε παιδική ψυχή που τραυματίζεται από τον ξεριζωμό.

 

Συγκρουόμαστε με την πολιτική της ΕΕ για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων, που κρύβει το οξύ πρόβλημα «κάτω από το χαλί» μιας στοιχειώδους παρακολούθησης στο σχολείο, όπως – όπως και όποτε βρεθούν κονδύλια. Εφήμερα προγράμματα, περιορισμένη έως ανύπαρκτη επιστημονική στήριξη, απουσία εκπαιδευτικού υλικού και άθλιοι όροι ζωής συνθέτουν την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων. Οι ΜΚΟ «λύνουν και «δένουν». Λέμε όχι στον καθορισμό της εκπαιδευτικής πολιτικής με βάση τις ανάγκες της αγοράς, για πάμφθηνο εργατικό δυναμικό. Με αυτή την πολιτική στοιχήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτή κορυφώνει η ΝΔ, προχωρώντας την επιθετικά παρά πέρα. Με το απαράδεκτο νομοσχέδιο για το άσυλο η κυβέρνηση της ΝΔ εντείνει τις δυσκολίες εγγραφής των προσφυγόπουλων και - χωρίς να παίρνει υπόψη τα προβλήματα που έχουν οι ξεριζωμένοι – κάνει την ευθύνη του κράτους ατομική υπόθεση, επιβάλλοντας κυρώσεις στην οικογένεια για όποια προβλήματα παρουσιάζονται στις εγγραφές και στην παρακολούθηση.  

Είναι ευθύνη του κράτους και της κυβέρνησης η ένταξη όλων των παιδιών στο δημόσιο σύστημα Εκπαίδευσης και Προσχολικής Αγωγής με κατάλληλο προσωπικό και υποδομές. Είναι απαράδεκτο ακόμη να μην έχουν στελεχωθεί οι Τάξεις Υποδοχής (ΤΥ) και οι Δομές Υποδοχής για την Εκπαίδευση των Προσφυγοπαίδων (ΔΥΕΠ). Να γίνει με ευθύνη του κράτους επιστημονική αποτίμηση των σύνθετων αναγκών των μαθητών που έχουν βιώσει τραυματικές καταστάσεις, που έχουν ποικιλία στο μορφωτικό υπόβαθρο και στη γνώση της μητρικής τους γλώσσας και της γλώσσας της χώρας υποδοχής. Να λειτουργήσουν όλες οι αναγκαίες εκπαιδευτικές δομές που χρειάζονται, ώστε κανένα παιδί να μη μένει εκτός σχολείου και να εντάσσονται ουσιαστικά σε αυτό.

 

Σήμερα όσο ποτέ χρειάζεται να δυναμώσει ο αγώνας ώστε:

  • Να εξασφαλιστούν ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης για τους πρόσφυγες σε όλη τη χώρα. Να υπάρξει ιδιαίτερη μέριμνα και φροντίδα για τα ασυνόδευτα παιδιά και τους ανήλικους. Να κλείσουν τα hot spots.
  • Να απλοποιηθούν όλες οι διαδικασίες και να χορηγηθούν τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα στους πρόσφυγες για να φτάσουν στη χώρα του τελικού προορισμού τους. Να λυθεί άμεσα το ζήτημα της επανένωσης οικογενειών.
  • Έξω οι ΜΚΟ. Να σταματήσουν οι αυθαίρετες παρεμβάσεις τους στα σχολεία και τα hot spots.
  • Να αποδεσμευτεί η διαδικασία εγγραφής των προσφυγόπουλων από κάθε γραφειοκρατικό εμπόδιο, ώστε να μην μείνει κανένα παιδί εκτός σχολείου. Να στηριχθούν όλα τα παιδιά από τις δημόσιες δομές Υγείας (εμβόλια, εξετάσεις κ.τ.λ.) χωρίς κανένα εμπόδιο.
  • Να εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κονδύλια για τις υποδομές, τη δωρεάν μετακίνηση των μαθητών, τη σίτισή τους κλπ.
  • Να ιδρυθούν άμεσα όλες οι αναγκαίες Τάξεις Υποδοχής σε όλα τα σχολεία που φοιτούν προσφυγόπουλα. 
  • Να στηριχθούν οι εκπαιδευτικοί μέσα στην τάξη. Να διαμορφωθεί άμεσα με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό που θα ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες. Να υπάρξει κατάλληλη επιμόρφωση. Να μειωθεί ο αριθμός των μαθητών στο τμήμα, εκεί που υπάρχουν προσφυγόπουλα.
  • Να καταμετρηθούν οι ανάγκες που παγιώνονται στην εκπαίδευση των προσφύγων στα οργανικά κενά και στους μόνιμους διορισμούς που απαιτούνται.
  • Να αναγνωρίζεται η φοίτηση όλων των προσφύγων μαθητών στη χώρα που φοιτούν και στην όποια χώρα τελικού προορισμού.
  • Να αναπτυχθούν εκπαιδευτικά προγράμματα για τις παραδόσεις τον πολιτισμό και την ιστορία τους, εξωσχολικές αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητας.
  • Να δημιουργηθούν μόνιμοι σταθμοί στήριξης των παιδιών μέσα στους χώρους, που θα αναλάβουν τη δημιουργική απασχόληση και θα ενημερώνουν και θα λύνουν ζητήματα με τους γονείς.

 

Ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Χίου «Αδαμ. Κοραής» να βρεθεί δίπλα στα προσφυγόπουλα, να απαιτήσει ανθρώπινες δομές φιλοξενίας, ανεμπόδιστη πρόσβαση όλων των παιδιών στην εκπαίδευση. Να πρωτοστατήσουμε στην υποδοχή των προσφυγόπουλων στα σχολεία, απομονώνοντας τις ρατσιστικές φωνές. Να εκφράσουμε έμπρακτα αλληλεγγύη, αξιοποιώντας την μεγάλη πείρα που υπάρχει ως τώρα, συγκεντρώνοντας τρόφιμα, σχολικό υλικό, παιχνίδια, οργανώνοντας εκδηλώσεις κοκ.

Οι πρόσφυγες και τα παιδιά τους δε χρειάζονται ούτε την κοσμοπολίτικη φιλανθρωπία ούτε τον οίκτο.

Συντονίζουμε τη δράση μας με όλους τους φορείς, Σωματεία, κάθε καλοπροαίρετο εργαζόμενο σε Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα.

 

2η παρέμβαση για παράλληλη στήριξη

   

 

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ Α.Σ.Ε ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΧΙΟΥ

Η παράλληλη στήριξη  – συνεκπαίδευση, στο πλαίσιο του γενικού σχολείου, μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, θεσμοθετήθηκε με τον  νόμο 3699/2008. Ο νόμος όριζε ότι αυτή αφορά τα παιδιά που μπορούν με κατάλληλη ατομική υποστήριξη να παρακολουθήσουν το αναλυτικό πρόγραμμα της τάξης, αλλά και σε μαθητές με σοβαρότερες εκπαιδευτικές ανάγκες όταν στην περιοχή δεν υπάρχει άλλο πλαίσιο Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης ή όταν η παράλληλη στήριξη καθίσταται απαραίτητη – βάσει της γνωμάτευσης του ΚΕΔΔΥ (ΚΕΣΥ σήμερα) – εξαιτίας των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών.

Σε αυτό το γενικό θεσμικό πλαίσιο, προβλέφτηκε, για πρώτη φορά,  η πρόσληψη, εντός του δημόσιου γενικού σχολείου, ιδιώτη βοηθού με επιβάρυνση του ίδιου του γονέα. Αν και οι κυβερνήσεις άλλαξαν, το θεσμικό πλαίσιο της ιδιωτικής Π.Σ. παρέμεινε το ίδιο, με την τελευταία του ΣΥΡΙΖΑ, να επεκτείνει τη δυνατότητα πρόσληψης ιδιώτη ειδικού βοηθού και σχολικού νοσηλευτή στα ειδικά σχολεία (νόμος 4186, άρθρο 28, παρ.18). Το μόνο προαπαιτούμενο για την πρόσληψη ιδιώτη βοηθού είναι το καθαρό ποινικό μητρώο του εργαζόμενου!

Η Π.Σ., με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων, δεν πλαισιώθηκε έως τώρα από ένα συνολικό παιδαγωγικό σχεδιασμό, επιστημονικά προσδιορισμένο, που θα βοηθάει την κάθε περίπτωση παιδιού, ανάλογα με τη δυσκολία του. Η πρόοδος της επιστήμης και στον τομέα της Ειδικής Αγωγής έχει δώσει σοβαρές δυνατότητες έγκαιρης διάγνωσης, παρέμβασης και αντιμετώπισης των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν χιλιάδες παιδιά στο εκπαιδευτικό σύστημα. Ωστόσο, στις σημερινές συνθήκες, αυτές οι δυνατότητες δεν γίνονται πράξη.

Η πρόσβαση των οικογενειών σε τέτοιου είδους στήριξη κρίνεται τελικά από αυτά που μπορεί να αντέξει η τσέπη τους και οι μαθητές αφήνονται στην τύχη όταν οι γονείς αδυνατούν να αντεπεξέλθουν.

Η ίδια η εμπειρία απέδειξε γενικά ότι κάτω από την ομπρέλα της «ένταξης» όλων των παιδιών μέσα στο γενικό σχολείο, κρύβονται διαχρονικά τα προβλήματα και απαλλάσσονται οι πολιτικές ηγεσίες και οι κυβερνήσεις από τα οικονομικά βάρη. Έτσι,  ο σχεδιασμός της εκπαιδευτικής πολιτικής δεν θέτει στο επίκεντρο τις σύνθετες ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών, και δεν  τοποθετεί το κάθε παιδί στην ανάλογη δομή Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης που έχει ανάγκη (ειδικά σχολεία, τμήματα ένταξης, παράλληλη στήριξη, κ.α.). Στην πράξη σήμερα υπάρχουν χιλιάδες παιδιά που βρίσκονται στο γενικό σχολείο χωρίς καμία στήριξη!

Οι όροι υλοποίησης του θεσμού της παράλληλης στήριξης προσομοιάζουν με την συνολική εικόνα της ειδικής αγωγής. Όλοι οι εργαζόμενοι είναι αναπληρωτές, που τοποθετούνται σταδιακά, με αποτέλεσμα να μην καλύπτονται οι αιτήσεις έγκαιρα, πιθανά, ούτε με τη λήξη του έτους και ένας συνάδελφος να έχει στην ευθύνη του παραπάνω από ένα παιδιά, καταστρατηγώντας ακόμα και αυτές τις γνωματεύσεις που δίνονται και τις περισσότερες φορές η ευθύνη της «κατανομής» των ωρών των μαθητών «φορτώνεται» στον Σύλλογο Διδασκόντων.  Ακόμα παραπέρα από χρόνο σε χρόνο δεν έχει συνέχεια η όποια ειδική εκπαιδευτική παρέμβαση αφού τα πρόσωπα εναλλάσσονται, ούτε δομημένο παιδαγωγικό πρόγραμμα με αποτέλεσμα ο ειδικός παιδαγωγός, πιθανά, σε συνεργασία με τον εκπαιδευτικό της γενικής, με ένα γενικό πλαίσιο που του δίνεται από τα ΚΕΣΥ, ή ένα γενικό σεμινάριο από τον συντονιστή ειδικής και βασικά με τη δική του πρωτοτυπία και γνώση, να κάνει παρέμβαση σε αυτά τα παιδιά. Ουσιαστικά δεν στηρίζεται ο εκπαιδευτικός της παράλληλης στήριξης στο εκπαιδευτικό του έργο στην τάξη, δεν υπάρχει συστηματική δημόσια και δωρεάν επιμόρφωση.

Ταυτόχρονα, μέσω της  ιδιωτικής Π.Σ. , μετακυλύεται  χρόνο με το χρόνο όλο και περισσότερο το κόστος στους ίδιους τους γονείς οι οποίοι επωμίζονται πλέον, όχι μόνο τις απογευματινές πανάκριβες παρεμβάσεις στα ιδιωτικά κέντρα αλλά και την πρωινή του κατά τα άλλα δημόσιου και δωρεάν σχολείου. Για τους μαθητές που λαμβάνουν ιδιωτική Π.Σ. δεν υπάρχει κανένα απολύτως επιστημονικό πλαίσιο παρέμβασης που να παίρνει υπόψη τις ανάγκες τους, αλλά ό,τι γίνεται αυτό αφορά την  συνεννόηση του γονέα με τον ίδιο τον εργαζόμενο. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι της ιδιωτικής παράλληλης εργάζονται με τους χειρότερους όρους (χαμηλούς μισθούς, ατέλειωτο ωράριο, ανασφάλιστοι κ.α). Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, σε αυτό το απαράδεκτο πλαίσιο λειτουργίας της ιδιωτικής Π.Σ., το κράτος, σαν Πόντιος Πιλάτος,  μεταθέτει την ευθύνη για την έγκριση, την παρουσία, τον έλεγχο του ποινικού μητρώου αυτών των εργαζομένων στον ΣΥΛΛΟΓΟ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ του σχολείου.

Στα πλαίσια του συνολικού αγώνα που δίνουμε για τη στήριξη και αναβάθμιση της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης και της απαίτησής μας κάθε παιδί να βρίσκεται στη δομή που έχει ανάγκη και να απολαμβάνει την αντίστοιχη επιστημονική στήριξη, η Π.Σ. μπορεί να επιτελέσει τον ρόλο της δηλαδή να στηρίξει τις περιπτώσεις μαθητών, οι οποίοι μέσα από τη συνεργασία με τον ειδικό παιδαγωγό μπορούν να αντεπεξέλθουν στο αναλυτικό πρόγραμμα του γενικού σχολείου.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση όπως έχει διαμορφωθεί στο σύνολο της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης (ειδικά σχολεία, Τμήματα Ένταξης, Παράλληλη στήριξη) είναι ΑΝΑΓΚΑΙΟ να διεκδικήσουμε, σε κοινό μέτωπο εργαζόμενοι στην εκπαίδευση, γονείς:

  • Μαζικές προσλήψεις όλου του απαραίτητου ΜΟΝΙΜΟΥ προσωπικού (εκπαιδευτικού, ειδικού εκπαιδευτικού, βοηθητικού εκπαιδευτικού προσωπικού) στην Ειδική Αγωγή για να καλυφτούν όλα τα κενά σε ειδικά σχολεία, τμήματα ένταξης, Π.Σ.
  • Μονιμοποίηση ΟΛΩΝ των αναπληρωτών που εργάζονται τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση (πάνω από 35.000). Κάλυψη όλων των εκπαιδευτικών αναγκών, άρα και της Π.Σ. από μόνιμους εκπαιδευτικούς.
  • Δημόσια, δωρεάν, έγκαιρη διεπιστημονική γνωμάτευση από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας, για όλους τους μαθητές που το έχουν ανάγκη. Να στελεχωθούν οι ανάλογες υπηρεσίες από το αναγκαίο επιστημονικό προσωπικό, να επανέλθει η ειδικότητα του παιδονευρολόγου στη διεπιστημονική επιτροπή.
  • Θεσμοθέτηση σαφούς και ξεκάθαρου εργασιακού πλαισίου για τους εκπαιδευτικούς της Π.Σ. (π.χ. διάλειμμα, καθήκοντα, σχέση με δάσκαλο τάξης κ.α.) ώστε να αποφεύγεται κάθε αυθαιρεσία της διοίκησης. Η τοποθέτηση τους να γίνεται με επιστημονικά κριτήρια, ένας για  κάθε παιδί, εφόσον αυτό είναι αναγκαίο με βάση την αντίστοιχη γνωμάτευση. Δημόσια και δωρεάν επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.
  • Κατάργηση του θεσμικού πλαισίου που προβλέπει την πρόσληψη ιδιώτη βοηθού και σχολικού νοσηλευτή από τους γονείς. Όλες οι προσλήψεις να γίνονται με ευθύνη του κράτους.
  • Ίδρυση όλων των αναγκαίων ειδικών δομών που θα αντιστοιχηθούν και θα καλύψουν όλες τις ανάγκες (ειδικά σχολεία, τμήματα ένταξης, παράλληλη στήριξη). Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν, αναβαθμισμένη Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση. Κάθε παιδί με ειδικές ανάγκες να έχει το κατάλληλο γι` αυτό σχολείο. Ούτε ένα παιδί με αναπηρία σπίτι του ή σε σχολείο που δε μπορεί να ανταποκριθεί στις ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες του.

Άμεση, αύξηση και γενναία χρηματοδότηση της Ειδικής Αγωγής κι Εκπαίδευσης από τον κρατικό προϋπολογισμό